پرورش پیچیده‌ترین ساختار موجود جهان در آزمایشگاه شاید کار ناممکنی به‌نظر برسد؛ اما این امر موجب نشده پژوهشگران از تلاش دست بردارند. اکنون و پس از سال‌ها کار، پژوهشگران یکی از مغزهای پیچیده‌‌ی مینیاتوری را در ظرفی آزمایشگاهی پرورش دادند که رفتاری غیرعادی دارد. این گلوله‌های ریز خاکستری از حدود دو میلیون نورون سازمان‌یافته تشکیل شده‌اند و شبیه مغز جنین انسان در 12 تا 13 هفتگی هستند. در این مرحله، این ارگانوئیدهای مغزی به آن اندازه پیچیده نیستند که فکر یا احساس یا آگاهی داشته باشند؛ اما این موجب نمی‌شود کاملا ساکن باشند. هنگامی‌که این ارگانوئیدها درکنار قطعه‌ای از نخاع و نیز تکه‌ای از بافت عضلانی موش قرار داده شد، این گلوله‌های بدون کالبد که به‌اندازه‌ی یک نخود بودند، با فرستادن ساقه‌های پیچک‌مانندی به‌سوی همسایگان خود آن‌ها را کاوش کردند. پژوهشگران که برای بررسی این فرایندها از میکروسکوپ‌هایی استفاده کرده بودند که در تمام مدت درحال‌ثبت وقایع بودند، برقراری اتصال خود‌به‌خودی مغزهای مینیاتوری با قطعه‌ی نخاع و بافت ماهیچه را مشاهده کردند. دانشمند عصب‌شناس و پژوهشگر این مطالعه ، از این ساختارها با عنوان «مغزهای کوچک درحال‌حرکت» نام می‌برد. حرکت آن‌ها، تنها مهارت آن‌ها نیست. همچنین، این مغزهای ریز نخستین نمونه‌های ایجاد حرکت عضلانی بودند؛ درست مانند نورون‌های حرکتی موجود در مغز ما. پژوهشگران با نظارت بر مغزهای مینیاتوری انقباض‌های عضلانی مشاهده‌شدنی و کنترل‌شده‌ای را شاهد بودند. جالب این است که به‌وسیله‌ی تحریک یکی از رشته‌های آکسون، انقباض ماهیچه‌ای سازمان‌یافته و قدرتمندی اتفاق می‌افتاد. نویسندگان در مقاله‌ی خود نوشتند: پس از دوسه هفته کشت همراه، رشته‌های متراکم آکسون بین ارگانوئید و نخاع تشکیل شد و سیناپس‌های بین آکسون‌ها و نورون‌های خارج‌شده از نخاع مشاهده‌شدنی بودند. تصویربرداری زنده از بافت عضلانی موش نشان‌دهنده‌ی انقباض‌های پراکنده و نامنظم در این بافت بود.

پيوست: عرض تسلیت به ایرانیان و خانواده‌هایی که هر روز گرفتار انواع بلاها، ناشی از سوء مدیریت مدیران نالایق و بی‌تخصص و بی‌کفایت می‌شوند.