همیشه آشپزی را خیلی دوست داشتم. بیش از سی ساله که همه برنامه‌های آشپزی تلویزیون را نگاه می‌کنم. ده سال پیش که ماهواره داشتیم هم همه برنامه‌های آشپزی همه کانال‌ها را دنبال می‌کردم. صدها ساعت فیلم آشپزی از ماهواره ضبط کردم و صدها ساعت فیلم آشپزی از اینترنت دانلود کردم. همه را در هارد دیسک ذخیره کردم و بارها در اوقات کسالت دیدمشون. حتی یه کانال تلگرام آشپزی راه انداختم. تا حالا آشپزی نکردم اما تو آشپزی ادعا دارم که می‌تونم هر غذایی را با بهترین مزه ارائه بدم. روز پنج شنبه چشمم افتاد به آگهی زیر:‌

رقابت آشپزی برای معلولان

جشنواره ملی طعم امید قرار است نهم اردیبهشت ماه برگزار شود، این رویداد امسال با برگزاری مسابقه آشپزی ویژه معلولین اجرا خواهد شد و در  آینده با برنامه‌های متنوع دیگر پیش خواهد رفت. در این رویداد ۹ گروه از افراد دارای معلولیت در بخش‌های آسیب‌های نخاعی، سندرم داون و معلولیت‌های جسمی و حرکتی با آشپزی غذاهای متنوع به رقابت خواهند پرداخت. غذاهایی از جمله زرشک پلو با مرغ، کلم‌پلو شیرازی، کته و شامی کبابی رودباری، قلیه ماهی، کیک مرغ و غیره که زمان تهیه آن‌ها بین ۴۵ دقیقه تا یک ساعت است توسط شرکت‌کنندگان در این رویداد تهیه خواهد شد. برترین این رقابت امکان حضور در رویداد بین‌المللی حوزه گردشگری را خواهد یافت. منبع

پايانه: چند روز پیش در راه رفتن به مطب دکتر، خانم‌های جسور حق طلب را که می‌دیدم، فکر می‌کردم‌، نوحه ممد نبودی ببینی را الان باید اینطوری خواند: رادان کجایی ببینی، شهر آزاد گشته، زور یارانت بی‌ثمر گشته.

همیشه برامم سوال بود که چرا زود بیمار میشم و چقدر  دیر خوب میشم !؟ تا این که دیروز اتفاقی نتیجه یه تحقیق جدید را خوندم.

بر اساس مطالعه جدید بیماران پس از آسیب نخاعی، می‌‌توانند دچار نقص ایمنی شوند که آنها را در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های تهدید کننده زندگی قرار می‌دهد. این کمبود، به نام سندرم نقص ایمنی ناشی از آسیب نخاعی، در ابتدا در مدل‌های تجربی شناسایی شد. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که احتمالاً نقص ایمنی در بیماران نیز رخ می‌دهد. مطالعه روی 111 بیمار نشان داد که مونوسیت‌ها، گلبول‌های سفید مورد نیاز برای مبارزه با عفونت‌های باکتریایی، مدت کوتاهی پس از آسیب نخاعی غیرفعال شدند. همچنین کاهش سطح آنتی‌بادی و ایمونوگلوبولین‌های خون را که بخشی از ایمنی یا تطبیقی ​​بدن هستند، نشان داد. علاوه بر این، این شاخص‌های نقص ایمنی با شدت آسیب نخاعی مرتبط بودند. یعنی «نوروژنیک» بودند و به سایر عواقب آسیب نخاعی که همچنین سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند، می‌افزایند، مانند بستری شدن، بیهوشی یا عمل جراحی. محققان بیان می‌کنند که این یافته‌ها می‌تواند به بهبود مراقبت‌های مربوط به آسیب نخاعی از طریق مرحله‌بندی حساسیت بیمار به عفونت منجر شود. این امر به شناسایی بیمارانی که به ویژه از نظر ایمنی سرکوب شده اند و توسعه درمان های جدید برای کاهش حساسیت به عفونت در مراحل اولیه کمک می‌کند. محققان می‌گویند: عفونت‌ها و سپسیس بعدی علت اصلی مرگ پس از آسیب نخاعی هستند. مطالعه ما شواهدی برای نقص ایمنی ارائه می‌کند که بیماران آسیب‌دیده نخاعی را در معرض ابتلا به عفونت قرار می‌دهد. یافته‌ها نشان داد که خطر ابتلا به سندرم نقص ایمنی برای بیمارانی که آسیب کامل و سطح بالاتر (مهره چهارم قفسه سینه یا بالاتر) داشتند، در مقایسه با بیمارانی که آسیب ناقص و سطح پایین تر (مهره پنجم قفسه سینه یا پایین تر) داشتند، بیشتر بود. در مقایسه با یک گروه مرجع از بیمارانی که شکستگی مهره‌ای داشتند که نخاع را درگیر نکرده بود. منبع

محققان تار عنکبوت و ابریشم کرم ابریشم را برای ایجاد مواد جدیدی برای ترمیم اعصاب با یکدیگر ترکیب کردند. روش‌های کنونی برای ترمیم اعصاب آسیب‌دیده به فواصل کوتاه محدود می‌شوند اما اکنون برای اولین بار، محققان دو نوع ابریشم را برای ایجاد یک روش زیست سازگار امیدوارکننده برای بازسازی اعصاب آسیب دیده در فواصل طولانی‌تر ترکیب کردند. اعصاب محیطی پیام‌هایی را از مغز و نخاع به سایر بخش‌های بدن می‌فرستند تا برای مثال هنگام راه رفتن ماهیچه‌ها حرکت کنند یا مغز به شما اطلاع دهد که پاهایتان سرد است. اعصاب محیطی به راحتی آسیب می‌بینند و توانایی مغز برای برقراری ارتباط با عضلات و اندام‌ها مختل می‌شود. درمان استاندارد برای ترمیم اعصاب محیطی آسیب دیده، اتوگرافت است که در آن جراحان بخش آسیب دیده را جدا می‌کنند و آن را با یک عصب از سایر نقاط بدن جایگزین می‌کنند. عصب پیوندی از یک عصب حسی گرفته می‌شود که حس را به ناحیه‌ای از پوست که در آن داشتن احساس حیاتی نیست، منتقل می‌کند. اما میزان موفقیت پیوندهای عصبی می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد یا شکست بخورد.

هدایتگرهای عصبی که ساختارهای لوله‌ای هستند که به دو انتهای عصب بریده شده بخیه می‌شوند تا شکاف را پر کنند، حدود ۳۰ سال است که وجود دارند. با این حال، آنها فقط می‌توانند برای پر کردن شکاف‌های کوچک استفاده شوند. در حال حاضر، هدایتگرهای عصبی که مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا هستند در فواصل کوتاه تا سه سانتی‌متر محدود شده است. فواصل طولانی‌تر نیازمند یک چارچوب داخلی هستند که پشتیبانی ساختاری و سلولی لازم را فراهم می‌کند. محققان با ترکیب دو نوع ابریشم طبیعی گرفته شده از کرم‌های ابریشم و عنکبوت‌های گوی باف طلایی یک هدایتگر عصبی برای بازسازی اعصاب در فواصل طولانی‌تر جدید ایجاد کرده‌اند. مطالعات قبلی مزایای استفاده از ابریشم به عنوان یک ماده زیستی را نشان داده است. ابریشم از پروتئین‌های فیبروئین و سریسین تشکیل شده است. هر دوی این ابریشم‌ها سازگار با محیط زیست، الاستیک و محکم هستند. مشخص شده است که فیبروئین ابریشم با افزایش تکثیر و رشد سلولی باعث التیام زخم می‌شود. ابریشم عنکبوت نیز دارای خواص مکانیکی قابل توجهی از جمله استحکام کششی و انعطاف پذیری بالا است.

برای اولین بار، محققان مشخصه‌های فیبروئین بازسازی شده‌ی ابریشم را با لوله‌ها و رشته‌های ابریشم طبیعی عنکبوت ترکیب کردند تا یک ساختار ابریشم در ابریشم ایجاد کنند. دیواره این ساختار از فیبروین ابریشم کرم ابریشم ساخته شده و پر از الیاف ابریشم عنکبوت است که به عنوان یک ساختار هدایت کننده داخلی عمل می‌کند. هدایتگر عصبی بر روی موش‌هایی که عصب سیاتیک راست آن‌ها قطع شده و شکافی ۱۰ میلی‌متری در آن ایجاد شده بود، آزمایش شدند. محققان دریافتند که اعصاب آسیب دیده با هدایتگر عصبی ابریشمی سازگار شده‌اند و این اعصاب در امتداد رشته‌های ابریشمی رشد کرده و با موفقیت دو انتهای بریده شده به هم وصل شده‌اند. نویسنده این مطالعه می‌گوید: در مطالعه ما، مشخص شد که اعصاب محیطی زمانی که چنین رشته‌هایی از ابریشم ساخته می‌شوند به خوبی عمل می‌کنند و به نظر می‌رسد ابریشم عنکبوت برای هدایتگرها مناسب‌تر است.

محققان همچنین درک بیشتری از ساختار مولکولی ابریشم به دست آوردند و دریافتند که تخلخل آنها امکان تبادل مواد مغذی و مواد زائد را فراهم می‌کند که برای فرآیند بهبودی حیاتی است. علاوه بر این، سلول‌هایی که مسئول بازسازی عصبی هستند به هر دو نوع ابریشم می‌چسبند. به عنوان بخشی از این مطالعه، ما نه تنها در ترمیم عصب موفق بودیم، بلکه توانستیم اجزای فرآیند درمان را با جزئیات تجزیه و تحلیل کنیم. استفاده از مواد طبیعی برای ایجاد هدایتگرهای عصبی مزایای آشکاری نسبت به مواد مصنوعی دارد. ابریشم عنکبوت زیست تخریب پذیر است و در مدل‌های حیوانی پاسخ ایمنی بسیار کمی ایجاد می‌کند. ماهیت متخلخل ابریشم می‌تواند امکان ترکیب مولکول‌های فعال زیستی را برای ترویج بازسازی اعصاب در فواصل طولانی‌تر فراهم کند. محققان امیدوارند که کشف آنها راه را برای توسعه هدایتگر عصبی «خارجی» برای درمان آسیب‌های عصبی محیطی در انسان هموار کند. منبع

قانون به‌کارگیری تجهیزات ماهواره‌ای: ورود، توزیع و استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره جز در مواردی که قانون تعیین کرده است ممنوع می‌باشد.  وزارت کشور موظف است با استفاده از نیروهای انتظامی و یا نیروی مقاومت بسیج در اسرع وقت نسبت به جمع‌آوری تجهیزات دریافت ‌از ماهواره اقدام نماید.

 اجوبة الاستفتائات امام خامنه‌ای ، احکام استفاده از ماهواره

سؤال1213: آیا خرید و نگهداری و استفاده از دستگاه گیرنده برنامه های تلویزیونی از ماهواره جایز است؟ و اگر دستگاه گیرنده مجانی به دست انسان برسد چه حکمی دارد؟

جواب: دستگاه آنتن ماهواره ای از این جهت که صرفاً وسیله ای برای دریافت برنامه های تلویزیونی است که هم برنامه های حلال دارد و هم برنامه های حرام، حکم آلات مشترک را دارد. لذا خرید و فروش و نگهداری آن برای استفاده در امور حرام، حرام است و برای استفاده های حلال جایز است. ولی چون این وسیله برای کسی که آن را در اختیار دارد زمینه دریافت برنامه های حرام را کاملاً فراهم می کند و گاهی نگهداری آن مفاسد دیگری را نیز در بر دارد، خرید و نگهداری آن جایز نیست مگر برای کسی که به خودش مطمئن است که استفاده حرام از آن نمی کند و بر تهیه و نگهداری آن در خانه اش مفسده ای هم مترتّب نمی شود. لکن اگر قانونی در این مورد وجود داشته باشد باید مراعات گردد. منبع

پاورقي: ولی امر مسلمین جهان ، مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه‌ای :

کشف حجاب، «حرام» شرعی و سیاسی است.

برای سال چاری (بقول تاجیکستانی‌ها، سال روان) کارشناسان هواشناسی انتظار تابستان بسیار داغی را  دارند.

هر وقت روی تخت یا ویلچر مشغول لذت بردن از چرت زدن می‌شم، با این حس از چرت می‌پرم، که انگار دستان پلیدی یجوری منو هل دادن که دارم پرت میشم زمین. حس بسیار بد و ناخوشاینده که ترس و لرز و صدای ترس باهم یقه‌ی منو می‌چسبن. اگرچه تجربه ناخوشایندی است، اما شاید آدم از تکرارش خیلی بدش نیاد. مثل خوردن شکلات تلخ.

علت حس سقوط در خواب:

 پروسه خوابیدن برخی از افراد با پرش دست، پا و یا احساس سقوط و پرش تمام بدنشان آغاز می‌شود که بهتر است دلایل این نوع افتادن در خواب را بدانید. بعد از گذراندن یک روز بسیار خسته کننده، به تخت خواب می‌روید و در حال چرت زدن هستید تا کاملاً به خواب بروید. در همین حس و حال هستید که ناگهان احساس سقوط کردن، تمام وجود شما را در بر می‌گیرد و با لرز و دلهره عجیبی از خواب بلند می‌شوید و دوباره می‌خوابید. آیا این احساس سقوط و پرش نشانه به خواب عمیق‌تر رفتن است و یا یک مشکل سلامتی جدی است؟

علت پرت شدن در خواب هرچی که هست، وحشت نکنید

این احساس سقوط و پرش در اوایل خوابیدن، بسیار رایج هستند و مضر نمی‌باشند. بر اساس تخمین‌های بنیاد ملی خواب، حدود 70% از مردم این پرش‌ها و احساس سقوط ناگهانی را بعد از خوابیدن، تجربه می‌کنند. این احساس سقوط ممکن است در شرایط خاصی برای هر کس اتفاق بیفتد (به عنوان مثال احساس خستگی مفرط، استرس و یا شرایط روحی نامناسب می‌تواند باعث احساس سقوط و پرش بعد از خوابیدن شود). اسناد خاصی برای اثبات دلایل حرکت غیر ارادی عضلات و پرش ماهیچه‌ها وجود ندارد، اما ایده‌هایی راجع به دلایل احتمالی این احساس سقوط و افتادن در خواب وجود دارد. یک نظریه اساسی می‌گوید، دلیل این احساس سقوط و پرش عضلانی، تعویض سیستم عصبی به حالت خواب است.

ایده دیگر راجع به علت احساس افتادن در خواب

در اصل، مغز شما قبل از بدنتان به خواب می‌رود و در نتیجه تمام ماهیچه‌های شما آرام می‌شوند، این آرامش ماهیچه‌ها موجب احساس سقوط و پرش ماهیچه‌ها می‌شود. بر اساس شواهد به دست آمده، تعداد افرادی که مشکل احساس سقوط و پرش بعد از خواب را تجربه می‌کنند، بسیار زیاد است و بروز این مشکل در میان بیماران، اختلال خواب در بیماران را افزایش می‌دهد. در واقع هر چه مغز شما سریع‌تر از بدنتان بخوابد، بیشتر دچار بی خوابی، احساس سقوط و پرش و اختلال خواب می‌شوید. منبع

آسیب به نخاع اغلب منجر به ناتوانی در تغییر زندگی، با کاهش یا از دست دادن کامل حس و حرکت در زیر محل آسیب می‌شود. از داروها گرفته تا پیوند، پیشرفت‌های علمی زیادی وجود دارد که هدف آنها بازیابی عملکرد پس از آسیب نخاعی است. یکی از رویکردهای امیدوارکننده، استفاده از نورون‌های مشتق از سلول‌های بنیادی برای جایگزینی نورون‌های آسیب دیده است. تحقیقات جدید امیدوار است که با ارائه جمعیت‌های خالص از سلول‌های عصبی ساخته شده از سلول‌های بنیادی، این رویکرد را بهبود بخشد.

نخاع ساختار ظریفی است و نورون‌ها پیام‌هایی را از مغز به بقیه بدن می‌رسانند تا حرکت و احساس را امکان‌پذیر کنند. بخش جدایی ناپذیر این سیستم، نورون‌های داخلی یا سلول‌هایی هستند که اطلاعات را بین مغز و سایر نورون‌ها منتقل می‌کنند. تحقیقات قبلاً نشان داده است که پیوند یک دسته از نورون‌های بین‌اعصاب، اینترنورون‌های نخاعی شکمی، برای درمان آسیب نخاعی در مدل‌های حیوانی، بهبود امیدوارکننده‌ای عملکرد حسی و حرکتی را فراهم می‌کند. با این حال، استفاده از این نورون‌ها در پیوند انسان یا مطالعه در مقیاس بزرگ‌تر به دلیل تعداد محدود آنها پس از جداسازی از بافت نخاع جنینی دشوار است. علاوه بر این، بسیاری از انواع مختلف نورون‌های داخلی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: مهاری و تحریکی. اینترنورون‌های تحریکی برای سلول درمانی بسیار امیدوارکننده هستند، زیرا آنها اطلاعات را به جای سرکوب آن، انتقال می‌دهند. برای غلبه بر این مشکل، ممکن است مقادیر زیادی از اینترنورون‌های تحریک کننده از سلول‌های بنیادی انسان ساخته شود.

یک روش موثر برای رشد و خالص‌سازی جمعیت‌های یک شکل اولیه از اینترنورون‌های نخاعی شکمی تحریک‌کننده، معروف به اجداد را تشریح می‌کند. این روش بر پایه درک چندین دهه از رشد نورون در جنین استوار است و از عوامل شیمیایی که این فرآیند را تقلید می‌کنند برای هدایت تخصصی سلول‌های بنیادی جنینی به جمعیت مخلوطی از سلول‌های عصبی استوار است. در میان آنها، پیش سازهای بین نورون را می‌توان به لطف تغییر ژنتیکی که یک گیرنده را روی سطح سلول نشان می‌دهد، شناسایی کرد. سپس سلول‌های دارای این برچسب را می‌توان جدا کرد تا خلوص باورنکردنی 95 درصد به دست آید. پس از جداسازی، سلول‌ها در نورون‌های نخاعی شکمی که کاملاً کار می‌کنند بالغ می‌شوند.

این نتایج برای زمینه تحقیقات نخاعی اهمیت زیادی دارد. نورون‌های داخلی نخاعی شکمی بخشی جدایی ناپذیر از شبکه‌های عصبی نخاعی محلی هستند و یک استراتژی برای استخراج این نوع سلول از سلول‌های بنیادی انسان بدون شک تاثیر زیادی بر مطالعات رشدی خواهد داشت.  منبع

پژوهشگران با به کار گرفتن کُره‌های سلولی سه‌بعدی و چندمنظوره توانستند نخاع آسیب‌دیده را در موش‌ها درمان کنند. یک نانوساختار که سلول‌های بنیادی عصبی در آن تعبیه شده‌اند، با داشتن مزایای ساختاری و بیولوژیکی نسبت به مدل‌های پیشین، نخاع آسیب‌دیده را در موش‌ها ترمیم کرد. در پژوهش‌های پایه و بالینی، تلاش‌های درمانی پس از آسیب نخاعی معمولا نوعی از خوددرمانی را با استفاده از عوامل خارجی شیمیایی یا بیولوژیکی به کار می‌برند. درمان با سلول‌های بنیادی که سلول‌های بنیادی عصبی را برای بازسازی عصبی تحریک می‌کند، در گذشته توجه زیادی را به خود جلب کرده است، اما مزایای آن باید در عمل دیده شود.

چالش‌های زیادی در درمان آسیب نخاعی وجود دارد؛ از جمله چگونگی دستیابی به بازسازی مؤثر عصب، نحوه دستیابی به درمان ویژه و این که آیا پیوند سلول‌ها یا مواد، مشکلات جدیدی را به همراه خواهد داشت یا خیر.راگرچه پیوند سلول‌های بنیادی عصبی یک مدعی قوی برای درمان آسیب نخاعی است، اما می‌تواند با مشکلاتی همراه باشد. سلول‌های بنیادی عصبی برای کمک کردن به ترمیم نخاع باید رشد کنند و به سلول‌های عصبی کاملا توسعه‌یافته تبدیل شوند، اما این سلول‌ها در صورت پیوند زده شدن، برای بقاء و تبدیل شدن به انواع دیگر سلول‌های عصبی که برای بازسازی نخاع آسیب‌دیده مورد نیاز هستند، مشکل دارند. یکی از روش‌های پیوند سلول‌های بنیادی عصبی که برای درمان آسیب نخاعی در حال بررسی است، از کُره‌های سلولی استفاده می‌کند. این کُره‌ها، مجموعه‌ای سه‌بعدی از سلول‌ها هستند که معمولا با نوعی نانومواد برای پشتیبانی و حفاظت ساختاری همراه شده‌اند. در روش رایج تبدیل کردن سلول‌های بنیادی به یک کُره‌ سه‌بعدی نمی‌توان اکسیژن، مواد مغذی و سایر عناصر را با موفقیت به هسته کُره‌ منتقل کرد. زمانی که سلول‌های کشت‌شده نتوانند به اکسیژن و مواد مغذی دسترسی داشته باشند، مرگ سلولی رخ می‌دهد و هر گونه تلاش برای ترمیم غیرممکن می‌شود.

محققان برای برطرف کردن این مشکل، نوع جدیدی از کُره‌ سلولی را طراحی و ابداع کردند. آنها از یک ماده معدنی کلسیم فسفات موسوم به «هیدروکسی‌آپاتیت» استفاده کردند که معمولا در استخوان یافت می‌شود و به صورت تجاری برای ترمیم آن به کار می‌رود. این گروه پژوهشی، هیدروکسی‌آپاتیت را برای ساختن نانوساختارهای نی‌مانند به کار بردند که به دلیل شباهت به تسمه، نانوتسمه نامیده می‌شوند. پژوهشگران این نانوتسمه‌ها را با «پلی‌دوپامین» پوشاندند. پلی‌دوپامین، یک پوشش پلیمری چسبناک شبیه به ترشحات صدف‌ها و اکسید آهن سوپرپارامغناطیس را تشکیل داد. اکسید آهن سوپرپارامغناطیس، نانوذراتی هستند که وقتی در معرض میدان مغناطیسی بیرونی قرار می‌گیرند، مغناطیسی می‌شوند. نانوتسمه‌های هیدروکسی‌آپاتیت با سلول‌های بنیادی عصبی موش ترکیب شدند. در حالی که پلی‌دوپامین به سلول‌ها کمک می‌کند تا بهتر به نانوساختار بچسبند، اکسید آهن در طول پیوند، کُره‌ را به صورت مغناطیسی در مناطق خاصی هدف قرار می‌دهد. پژوهشگران از طریق یک مجموعه آزمایش‌های برون‌تنی و درون‌تنی دریافتند که کُره‌ها از نظر ساختاری سالم، زیست‌سازگار و پایدار هستند. به گفته هائو، این نانوساختارها نقش کمربند حمل‌ونقل مواد مغذی را بر عهده داشتند. نانوتسمه با حمل مواد مغذی، اکسیژن و سایر مولکول‌های محلول، از مرگ سلولی رایج در مدل‌های پیشین جلوگیری کرد. به موازات آن، عملکرد بیولوژیکی نانوتسمه به سلول‌های عصبی پیوندی کمک کرد تا زنده بمانند، بالغ شوند و به سرعت گسترش پیدا کنند. نانوتسمه‌های دو عملکردی هیدروکسی‌آپاتیت، تبدیل سلولی را که در کُره‌های سلولی سه‌بعدی صورت می‌گیرد، تقویت می‌کنند.

سلول‌های بنیادی عصبی موش که به شکل کُره‌های سلولی سه‌بعدی پیوند زده شدند، توانستند پس از آسیب نخاعی، ترمیم را تقویت کنند. پژوهشگران باور دارند که این کُره‌های سلولی سه‌بعدی اصلاح‌شده می‌توانند یک روش درمانی را برای آسیب‌های نخاعی ناشی از تصادف رانندگی ارائه دهند. راهبرد کُره‌های هیبریدی چندمنظوره سه‌بعدی، چشم‌انداز جدیدی را برای درمان فراتر از ترمیم آسیب نخاعی به ارمغان می‌آورد. این روش درمانی، سلول‌های بنیادی را نه تنها در آسیب نخاعی، بلکه در سایر بیماری‌ها نیز تقویت می‌کند. این کُره‌های سلولی را می‌توان در ترمیم استخوان‌ها و همچنین در سایر تنظیمات سلولی به کار گرفت. تنظیم چندعملکردی کُره سلولی از جمله ریزمحیط عصبی آن پس از پیوند به بدن، چیزی است که ما باید بهبود ببخشیم و مکانیسم درون‌تنی را باید بیشتر مورد بررسی قرار دهیم. ما در حال حاضر با پژوهشگران حوزه‌های پزشکی و زیست‌شناسی برای بهبود آن کار می‌کنیم. منبع

ته‌بندي: میگن: شنگول یه خانم سیاه‌پوست می‌بینه!؟ با تعجب می‌پرسه: ببخشید خانم تو شبی!؟ سیاهه شاکی میشه، زارپی با کیف دستیش می‌کوبه تو سر شنگول. شنگول هم ناراحت میشه و میگه: عجب شب بدی؟

حکایت ما نخاعی‌ها، مثل همین جوک بی‌مزه بالاست. تا خواستیم از تیمارستانی که روحانیون، بنام دنیا برامون ساختند، لذت ببریم، درون سیاه چاله‌ای افتادیم که شکنجه‌گاه جهنم در مقابلش مثل مجالس لهو و لعب و پیاله پیاله باده نوشی و می گساری و ملاعبه با حور و ملک در جنت است صد مقابل.

یک سال دیگه از سال‌های عمر کمی که داریم را با درد بی درمان حرام کردیم. گرچه هر روز زیستن با ضایعه نخاعی خودش عمری است طولانی.

من که از این بخت و اقبال که خدا بمن داد، داد به خدا می‌برم.

قابل توجه مددجویان بهزیستی و مددجویان کمیته امداد که دارای کسب و کار خانگی و شخصی هستند، اما محلی برای عرضه کالا و خدمات و کسب و کار خود ندارند.

قطعا سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین و پرمخاطب‌ترین محل در کل کشور، برای دسترسی آسان به کالا و خدمات سایت دیوار است.

اما متاسفانه سایت دیوار هیچ حمایتی از افرادی که نیازمند به حمایت هستند نمی‌کند.

البته واضح و مبرهن است، این وظیفه مسئولین سازمان بهزیستی و مسئولین کمیته امداد است که با رایزنی خدمات ویژه‌ای را برای مددجویان خود از هر جا کسب کنند.

اما خود مددجویان هم نباید بی‌کار باشند، مددجو می‌تواند مطالبگر باشد و شخصا اقدام به درخواست خدمات نماید. قطعا وقتی افراد زیادی مطالبگری کنند، برسی خواهند کرد.

پيوست: من با شمارهٔ تلفن پشتیبانی دیوار : (۷۹۴۵۸۰۰۰-۰۲۱) تماس گرفتم و ازشون خواستم با در نظر گرفتن تعداد آگهی رایگان بیشتر و یا پولی ارزانتر از مددجویان تلاشگر سازمان بهزیستی و کمیته امداد حمایت کنند. شما هم زنگ بزنید. ممکنه سبب خیر بشید.

فروشگاه  کم‌شاپ محلی برای فروش انواع دوربین عکاسی و فیلمبرداری با نازلترین قیمت نسبت به کف همه  قیمت‌ها

فروشگاه  کم‌شاپ در تلگرام:

camshop_ir

فروشگاه  کم‌شاپ در اینستاگرام:

camshop.ir

فروشگاه  کم‌شاپ در روبیکا:

CamShop

افراد تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی فقط برای یک بار از پرداخت هزینه‌های انشعاب معاف می‌شوند

با تصویب مجلس، افراد تحت پوشش کمیته امداد و سازمان بهزیستی در سال آینده فقط برای یک بار از پرداخت هزینه‌های صدور پروانه ساختمانی، عوارض دهیاری و شهرداری و هزینه‌های انشعاب آب، برق، فاضلاب و گاز برای واحدهای مسکونی اختصاص‌یافته به آنان معاف می شوند.

نمایندگان مجلس در جلسه علنی موارد اصلاحی کمیسیون تلفیق در بند الحاقی ١٠ تبصره ۶ در بخش درآمدی لایحه بودجه ۱۴۰۲ را به شرح زیر تصویب کردند. بر این اساس، در اجرای جزء (۲) بند «چ» ماده (۸۰) قانون برنامه پنجساله ششم در سال ۱۴۰۲ افراد تحت پوشش کمیته امداد و سازمان بهزیستی کشور و خیّرین مسکن‌ساز برای هریک از افراد تحت پوشش سازمان‌ها و نهادهای حمایتی از پرداخت هزینه‌های صدور پروانه ساختمانی، عوارض دهیاری و شهرداری و هزینه‌های انشعاب آب، برق، فاضلاب و گاز برای واحدهای مسکونی اختصاص‌یافته به آنان فقط برای یک‌بار معافند.

پاپوش: در وضعیت ابرتورمی که در اون داریم غرق می‌شیم‌،

 اون کسی که زورش برسه برای ساختن یه سرپناه 50 متری، تو هر دهات کوره‌ای، حداقل چند صد میلیون هزینه زمین و بیشتر از اون هزینه بنا کنه، قطعا از پس پرداخت هزینه‌هایی که بخشیدین برمیاد.

شما اگر به فکر مددجو هستید، هزینه زمین و بنا را ببخشید، هزینه انشعابات را بگیرید.

 مَعَ السَّلامة

در سال 1999، زمانی که جیسون کارمل دانشجوی سال دوم پزشکی بود، برادر دوقلوی همسانش دچار آسیب نخاعی شد، او را از قفسه سینه به پایین فلج کرد و استفاده از دستانش را محدود کرد. زندگی کارمل نیز در آن روز تغییر کرد. جراحت برادرش در نهایت باعث شد کارمل به یک متخصص مغز و اعصاب و یک متخصص مغز و اعصاب تبدیل شود و هدف آن توسعه درمان‌های جدید برای بازگرداندن حرکت در افراد مبتلا به فلج باشد.

در سال‌های اخیر، برخی از مطالعات برجسته در مورد تحریک الکتریکی نخاع به تعدادی از افراد مبتلا به فلج ناقص اجازه داده است که دوباره بایستند و قدم‌های خود را بردارند.

رویکرد کارمل متفاوت است زیرا بازو و دست را هدف قرار می‌دهد و به این دلیل که تحریک مغز و نخاع را جفت می‌کند، با تحریک الکتریکی مغز و به دنبال آن تحریک نخاع. هنگامی که دو سیگنال در سطح نخاع، در فاصله حدود 10 میلی ثانیه از یکدیگر، همگرا می‌شوند، قوی ترین اثر را دریافت می‌کنیم و به نظر می‌رسد این ترکیب، اتصالات باقی مانده در نخاع را قادر می‌سازد تا کنترل را به دست گیرند.

کارمل در جدیدترین مطالعه خود، تکنیک خود را که به نام پلاستیسیته انجمنی نخاع (SCAP) نامیده می‌شود، بر روی موش‌هایی با آسیب متوسط ​​نخاعی آزمایش کرد. ده روز پس از آسیب، موش‌ها برای دریافت 30 دقیقه SCAP به مدت 10 روز یا تحریک ساختگی تصادفی شدند. در پایان دوره مطالعه، موش‌هایی که SCAP را روی بازوهای خود هدف قرار داده بودند، در کنترل غذا به طور قابل توجهی بهتر از گروه کنترل بودند و رفلکس‌های تقریباً طبیعی داشتند.

کارمل می‌گوید: «پیشرفت‌ها در عملکرد و فیزیولوژی تا زمانی که اندازه‌گیری شد، تا 50 روز ادامه داشت».

یافته‌ها نشان می‌دهد که SCAP باعث می‌شود سیناپس‌ها (اتصال بین نورون‌ها) یا خود نورون‌ها دستخوش تغییرات پایدار شوند. کارمل می‌گوید: «سیگنال‌های جفت شده اساساً یکپارچگی حسی-حرکتی طبیعی را تقلید می‌کنند که باید برای انجام حرکات ماهرانه کنار هم قرار گیرند.

از موش گرفته تا مردم

اگر همین روش در افراد مبتلا به آسیب نخاعی کار کند، بیماران می‌توانند چیز دیگری را که در این آسیب از دست داده بودند، دوباره به دست آورند: استقلال. بسیاری از مطالعات تحریک نخاع بر راه رفتن تمرکز دارند، اما کارمل می‌گوید: «اگر از افرادی که آسیب نخاعی گردنی دارند، که اکثریت آن‌ها است، بپرسید، چه حرکتی را می‌خواهند برگردانند، می‌گویند عملکرد دست و بازو. عملکرد دست و بازو به افراد اجازه می‌دهد مستقل‌تر باشند، مانند جابه‌جایی از تخت به ویلچر یا لباس پوشیدن و تغذیه خود.

کارمل اکنون در حال آزمایش SCAP بر روی بیماران آسیب نخاعی در کلمبیا، ویل کورنل و سیستم مراقبت بهداشتی VA Bronx در یک کارآزمایی بالینی است که توسط موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی حمایت می‌شود. این تحریک یا طی یک جراحی با اندیکاسیون بالینی یا غیرتهاجمی با استفاده از تحریک مغناطیسی مغز و تحریک پوست در جلو و پشت گردن انجام می‌شود. هر دو تکنیک به طور معمول در محیط‌های بالینی انجام می‌شوند و به عنوان ایمن شناخته شده‌اند.

در این کارآزمایی، محققان امیدوارند در مورد نحوه عملکرد SCAP و چگونگی تاثیر زمان و قدرت سیگنال‌ها بر پاسخ‌های حرکتی انگشتان و دست‌ها اطلاعات بیشتری کسب کنند. این زمینه را برای آزمایش‌های آینده برای آزمایش توانایی این تکنیک در بهبود معنی‌دار عملکرد دست و بازو فراهم می‌کند.

با نگاهی دورتر، محققان فکر می‌کنند که این رویکرد می‌تواند برای بهبود حرکت و احساس در بیماران مبتلا به فلج پایین تنه مورد استفاده قرار گیرد.

در این بین، دوقلوی جیسون کارمل مشغول کار، ازدواج و پرورش دوقلوهای خودش است. کارمل می‌گوید: «او زندگی کاملی دارد، اما امیدوارم بتوانیم عملکرد بیشتری را برای او و سایر افرادی که آسیب‌های مشابه دارند، به دست آوریم. منبع

متاسفانه سه ملی‌پوش فوتبال قطع عضو ایران که در ترکیه توپ می‌زدند، در زلزله ترکیه زیر آوار جان باختند.

زلزله ترکیه نشان داد که ساختمان‌هایی که با بتن و میلگرد، به سبک آرماتوربندی ساخته می‌شوند، هیچ استحکام و مقاومتی در برابر زلزله ندارند.

متاسفانه بیش از دو دهه است که ساخت و ساز به این سبک در کشور عمومی شده.

وای به روزی که زلزله‌ای بیاید.

خوشبختانه افرادی که به جرم اعتراض، بازداشت و زندانی شده بودند، مورد بخشش و عقو قرار گرفتند.

جای تاسفه که صدای ملت شنونده ندارد. اگر حرف ملت شنیده می‌شد، لزومی به شکستن سر ملت و گردوی ملت را به دامن ملت ریختن نبود.

سرنوشت: چند روز پیش برنامه‌ای در شبکه مستند سیما دیدم، که پرداخته بود به ساخت و معرفی یک داروی ترمیم کننده‌ی زخم‌های پیش رونده. در ادامه خواص این دارو را بخوانید.

کرم الیو و هانی نیکا متشکل از مواد ارگانیک و معجزه آسا طیف گسترده درمانی را در زمینه التیام و درمان صحیح انواع زخم‌ها به خود اختصاص داده است. این کرم حاوی عسل، روغن زیتون، بره موم و چند ماده دیگر است که با فرمولاسیون منحصر به فرد خود بر بلوغ و جهت گیری صحیح رشته‌های کلاژن، نوتروفیل و فیبروبلاست  تاثیر گذاشته و اثر تغذیه‌ای و محافظتی بر روی بافت و سلول‌های بدن دارد. کرم الیو و هانی نیکا بدون به کارگیری تیغ جراحی تمامی عفونت موضع زخم و پیرامون آن را بیرون کشیده، عضو را عاری از عفونت می‌کند و سپس ترشحات زخم را جذب کرده و در عین حال رطوبت موضع را حفظ می‌کند.

همچنین این کرم دارای قابلیت اصلاح کلاژن سازی بی‌رویه، برقراری تعادل بین سنتز و تحریک سلول‌های کولنژنی، افزایش خونرسانی، کنترل التهاب و دستکاری مکانیکی زخم می‌باشد و با ایجاد تعادل بین الکترولیت‌ها و جلوگیری از نکروز پوستی، مانع تغییر رنگ پوست می‌گردد. کرم الیو و هانی نیکا بازگشت سلامت و زیبایى پوست شما را تضمین می‌کند.

مکانیسم اثر کرم نیکا:

کرم نیکا حاوی عسل، روغن زیتون و چند ماده که کاملا ارگانیک بوده و در ترکیب با هم محصولی را پدید آورده‌اند که با اثرات فوق العاده خود قادر است در کمترین زمان کلیه عفونت‌های موجود در زخم و بافت‌های عمقی پیرامون آن را استخراج و پاک نموده و در نهایت با تشدید خون رسانی به بافت آسیب دیده و ترمیم آن موجب بهبود کامل موضع گردد. در تماس عسل با رطوبت بدن آنزیم گلوکز اکسیداز موجود در آن به آرامی آزاد شده و با تولید مقدار زیادی ماده ضد عفونیکننده قوی به نام پر اکسید هیدروژن (بدون ایجاد آسیب بافتی) موجب از بین رفتن باکتری‌ها می‌شود. در ادامه با جذب مایعات و رساندن مواد مغزی به سلول‌های منطقه آسیب دیده موجب تسریع رشد سلولی شده و با کمک روغن زیتون موجود محصول از خشکی موضع ممانعت می‌کند. خاصیت اسموتیک عسل باعث بوجود آمدن یک لایه مایع بین بافت‌ها و بانداژ شده که در هنگام جابجایی از ایجاد درد و آسیب مجدد سلول‌های جدید جلوگیری می‌کند.

موارد مصرف : این کرم دارای طیف گسترده‌ی درمانی در زمینه بهبود انواع زخم‌های ناشی از : خراش، بریدگی، بخیه، زخم بستر، زخم‌های دیابتی (زخم پای دیابتی)، انواع سوختگی، حساسیت‌ها (قارچ‌های موذی) و جلوگیری از تشکیل ضایعه اسکار می‌باشد.

زخم بستر:

 زخم بستر ضایعه‌ای است که در اثر فشار طولانی مدت در پوست و بافت‌های زیرپوستی ایجاد می‌شود. خوابیدن طولانی مدت در یک وضعیت ثابت، سائیدگی در صندلی یا بستر و کشیدگی با ملحفه می‌تواند به بخشی از پوست یا بافت بدن بیماران آسیب برساند. این زخم‌ها عمدتا در نواحی استخوانی و افراد بی‌حرکت رخ می‌دهد. فاکتورهای مختلفی در ایجاد زخم بستر نقش دارند اصلی ترین علت، فشار شدید طولانی مدت است که سبب کاهش یا قطع خون رسانی، ایسکمی بافت و در نهایت مرگ سلولی می‌شود. خشکی بیش از حد پوست از فاکتورهای خطرزا و بی‌حرکتی از عوامل مهم زخم بستر می‌باشند. اکثر این زخم‌ها میل به مزمن شدن دارند و با توجه به اهمیت موضوع و نیز وقت و هزینه زیادی که برای این مسئله در نظر گرفته می‌شود استفاده از یک پانسمان مناسب بسیار حائز اهمیت است. کرم الیو و هانی نیکا یک پانسمان مناسب جهت بهبود زخم‌های بستر می‌باشد. این کرم علاوه بر فراهم نمودن یک محیط مرطوب و رساندن مواد مغذی به سلول‌ها، فرایند ترمیم زخم و رشد سلولی را تسریع کرده، ترشحات زخم را جذب می‌کند و درد بیمار را تسکین می‌دهد. به نظر می‌رسد اثرات مفید کرم الیو و هانی نیکا در بهبود زخم بستر با فعالیت ضد التهابی، آنتی اکسیدانی و ضد میکروبی این کرم مرتبط می‌باشد. کرم الیو و هانی نیکا حاوی انواع ویتامین‌ها، ترکیبات آنتی اکسیدانی، آنتی بیوتیک‌های طبیعی و مقادیر زیادی اسید چرب غیر اشباع (لینولئیک اسید) می‌باشد. این کرم به علت دارا بودن مرطوب کننده‌های طبیعی (عسل) با ایجاد یک لایه محافظ بین بافت و بانداژ علاوه بر جلوگیری از خشکی موضع و آسان نمودن تبادل هوا در ناحیه زخم از ایجاد درد و آسیب مجدد به سلول‌های جدید در هنگام جابجایی جلوگیری می‌کند.

فرمولاسیون منحصر به فرد کرم الیو و هانی نیکا اثرات درمانی ترکیبات ارگانیک این کرم را افزایش داده و خواص کلاژن سازی، خون رسانی، ترمیم کنندگی، ضد انعقادی، آنتی بیوتیکی و ضد التهابی کرم را تقویت می‌کند. استفاده آگاهانه و زود هنگام کرم الیو و هانی نیکا به شما در کاهش ناراحتی‌های عزیزانتان کمک خواهد کرد.

گربه‌ها همیشه روی پاهای خود فرود می‌آیند، اما چه چیزی آنها را اینقدر چابک می کند؟ حس منحصر به فرد تعادل آنها بیش از آنچه به نظر می‌رسد با انسان مشترک است. محققان در حال مطالعه حرکت گربه‌ها هستند تا بهتر بفهمند که چگونه نخاع برای کمک به انسان‌هایی که آسیب جزئی نخاع دارند راه بروند و تعادل را حفظ کنند. محققان با استفاده از ترکیبی از مطالعات تجربی و مدل‌های محاسباتی نشان می‌دهند که بازخورد حسی جسمی یا سیگنال‌های عصبی از حسگرهای تخصصی در سراسر بدن گربه، به اطلاع ‌رسانی نخاع در مورد حرکت ادامه‌دار کمک می‌کند و چهار دست و پا را هماهنگ می‌کند تا گربه‌ها در هنگام برخورد با آن‌ها سقوط نکنند. موانع تحقیقات نشان می‌دهد که با آن سیگنال‌های حسی مرتبط با حرکت، حیوان می‌تواند راه برود حتی اگر اتصال بین نخاع و مغز تا حدی شکسته باشد. درک مکانیسم‌های این نوع کنترل تعادل به ویژه برای افراد مسن که اغلب مشکلات تعادلی دارند و می‌توانند در هنگام زمین خوردن به خود آسیب برسانند مربوط می‌شود. در نهایت، محققان امیدوارند که این بتواند درک جدیدی از نقش بازخورد حسی تنی در کنترل تعادل به ارمغان بیاورد. همچنین می‌تواند منجر به پیشرفت در درمان آسیب نخاعی شود، زیرا تحقیقات نشان می‌دهد که فعال شدن نورون‌های حسی جسمی می‌تواند عملکرد شبکه‌های عصبی نخاعی را در زیر محل آسیب نخاع بهبود بخشد. ما به مکانیسم‌هایی علاقه مند شده‌ایم که امکان فعال سازی مجدد شبکه‌های آسیب دیده در نخاع را فراهم می‌کند. ما از مطالعات قبلی می‌دانیم که بازخورد حسی جسمی از پاهای متحرک به فعال کردن شبکه‌های نخاعی که حرکت را کنترل می‌کنند، کمک می‌کند و حرکت پایدار را ممکن می‌سازد.

اگرچه مدل‌های موش اصلاح‌شده ژنتیکی اخیراً در کنترل عصبی تحقیقات حرکتی غالب شده‌اند، مدل گربه یک مزیت مهم ارائه می‌کند. هنگامی که موش‌ها حرکت می‌کنند، خمیده باقی می‌مانند، به این معنی که حتی اگر بازخورد حسی جسمی با شکست مواجه شود، کمتر دچار مشکل تعادل می‌شوند. از سوی دیگر، انسان و گربه در صورت از دست دادن اطلاعات حسی در مورد حرکت اندام، نمی توانند تعادل خود را حفظ کنند یا حتی حرکت کنند. این نشان می‌دهد که گونه‌های بزرگ‌تر، مانند گربه‌ها و انسان‌ها، ممکن است سازماندهی متفاوتی از شبکه عصبی نخاعی کنترل کننده حرکت در مقایسه با جوندگان داشته باشند. محققان همکاری کردند تا درک بهتری داشته باشد که چگونه سیگنال‌های نورون‌های حسی حرکات چهار پا را هماهنگ می‌کنند. آزمایشگاه به گربه‌ها آموزش داد تا با سرعتی مطابق با راه رفتن انسان روی تردمیل راه بروند و سپس از الکترودها برای تحریک عصب حسی آنها استفاده کردند. محققان بر روی عصب حسی تمرکز کردند که حس لمس را از بالای پا به نخاع منتقل می‌کند. با تحریک الکتریکی این عصب، محققان برخورد با مانع را تقلید کردند و دیدند که چگونه گربه‌ها تلو تلو خوردند و در پاسخ حرکت خود را اصلاح کردند. تحريک‌ها در چهار دوره چرخه راه رفتن اعمال شد: حالت وسط، انتقال از ايستاد به چرخش، وسط چرخش و انتقال چرخش به ايستاد. از این رو، آنها دریافتند که چرخش میانی و انتقال ایستاده به چرخش مهم‌ترین دوره‌ها هستند، زیرا این تحریک باعث افزایش فعالیت عضلاتی می‌شود که مفاصل زانو و لگن را خم می‌کنند، خم شدن مفاصل و ارتفاع انگشتان پا، طول گام و طول گام را افزایش می‌دهد. اندام تحریک شده.

محققان گفتند: برای حفظ تعادل، حیوان باید حرکت سه اندام دیگر را هماهنگ کند، در غیر این صورت سقوط می‌کند. ما دریافتیم که تحریک این عصب در مرحله نوسان باعث افزایش طول مدت مرحله ایستادن سایر اندام‌ها و بهبود ثبات می‌شود. در واقع، هنگامی که گربه در مرحله چرخش زمین می‌خورد، این حس باعث ایجاد رفلکس‌های نخاعی می‌شود که تضمین می‌کند سه اندام دیگر روی زمین می‌مانند و گربه را صاف و متعادل نگه می‌دارند، در حالی که اندام چرخان از روی مانع عبور می‌کند. با این آزمایش‌ها، محققان از مشاهدات برای توسعه یک مدل محاسباتی از سیستم‌های کنترل عصبی اسکلتی عضلانی و نخاعی گربه استفاده می‌کنند. داده‌های جمع‌آوری‌شده برای محاسبه سیگنال‌های حسی جسمی مربوط به طول، سرعت، و نیروی تولیدی ماهیچه‌ها و همچنین فشار روی پوست در همه اندام‌ها استفاده می‌شود. این اطلاعات احساسات حرکتی را در طناب نخاعی حیوان تشکیل می‌دهد و به هماهنگی بین اندام توسط شبکه‌های عصبی نخاعی کمک می‌کند. برای کمک به درمان هر بیماری، ما باید نحوه عملکرد سیستم دست نخورده را درک کنیم. این یکی از دلایلی بود که این مطالعه انجام شد، بنابراین ما می‌توانستیم بفهمیم که چگونه شبکه‌های نخاعی حرکات اندام را هماهنگ می‌کنند و یک مدل محاسباتی واقعی از کنترل حرکت ستون فقرات ایجاد می‌کنند. این به ما کمک می‌کند بهتر بدانیم نخاع چگونه حرکت را کنترل می‌کند. منبع

کارآزمایی بالینی برای بیماران مبتلا به ضایعات شدید نخاعی امیدوار کننده است. مطالعه پیشرفت‌هایی را با استفاده از داربست عصبی نخاعی نشان می‌دهد.

جیسون سروانتس از چیکو نزدیک به دو سال پیش تصادف عجیبی داشت. او به سرعت به یک بیمارستان محلی منتقل شد، جایی که پزشکان به سرعت متوجه شدند که صدمات ستون فقرات او شدید است و نیاز به مراقبت‌های ویژه دارد. آنها به هلیکوپتری دستور دادند که او را به مرکز پزشکی منتقل کند، جایی که صبح روز بعد تحت عمل جراحی قرار گرفت. این تصادف باعث شد سروانتس از کمر به پایین فلج شود. او در حال حاضر با استفاده از ویلچر دور می‌زند. سروانتس که همیشه در حال حرکت بود، راهی برای کمک به دیگرانی مانند خودش که دچار آسیب نخاعی هستند می‌خواست. بنابراین، زمانی که جراحان با او در مورد یک کارآزمایی بالینی سراسری برای آزمایش یک درمان جدید برای بازسازی نخاع به او مراجعه کردند، موافقت کرد. رئیس جراحی مغز و اعصاب ستون فقرات و مدیر مرکز ستون فقرات هدایت این مطالعه تصادفی را بر عهده دارد.

درمان شامل قرار دادن داربست زیست پلیمری قابل جذب در محل آسیب نخاعی است. محققان امیدوارند که منجر به بهبود عملکرد نخاع شود. سروانتس که اکنون در سال دوم آزمایش است، نمی‌داند که آیا درمان را دریافت کرده است یا اینکه در گروه کنترل است که داربست را دریافت نمی‌کند. سروانتس توضیح داد: اگر برای درمان انتخاب نشده باشم، این ممکن است به من کمکی نکند، اما اگر با شرکت در این تحقیق بتوانم بعداً به دیگرانی که آسیب مشابهی دارند کمک کنم، ارزشش را دارد.

به طور معمول، آسیب انتقال عصبی در نخاع را مختل می‌کند و به زودی پس از آسیب، نخاع در محل آسیب متورم می‌شود. تورم فشار روی نخاع را افزایش می‌دهد و حتی ممکن است جریان خون را به اعصاب باقیمانده قطع کند. این ممکن است بر عملکردهای حسی و مهارت‌های حرکتی فرد تأثیر بگذارد و حتی منجر به فلج کامل یا جزئی اندام ها و اندام‌های بدن شود. کیست (جیب کیسه مانند از بافت که حاوی مایع، هوا یا مواد دیگر است) نیز ممکن است روی نخاع در محل آسیب ایجاد شود - که باعث انسداد بیشتر در بازسازی نخاع می‌شود. کارآزمایی بالینی که انجام شده است. در این کارآزمایی 16 فرد 16 تا 70 ساله با آسیب های شدید در قسمت قفسه سینه ستون فقرات خود انتخاب شدند. درمان ابتکاری شامل قرار دادن یک داربست عصبی نخاعی در نخاع آسیب دیده است. این دستگاه بیوپلیمر بسیار متخلخل تجزیه شده و توسط بدن جذب می‌شود.

محققان نتیجه شش ماهه 16 شرکت کننده در مطالعه را به اشتراک گذاشتند. آنها دریافتند که بیمارانی که با این دستگاه درمان می‌شوند، نسبت به بیمارانی با آسیب مشابهی که مداخله را دریافت نکرده‌اند، احساس می‌کنند در نواحی فلج بدنشان با سرعت کمی بیشتر است. در اوایل سال جاری، این تیم یک پیگیری 24 ماهه در زمینه جراحی مغز و اعصاب منتشر کرد. آنها گزارش دادند که برخی از بیماران با این دستگاه حتی بیشتر بهبود یافته‌اند. محققان هیچ عارضه پیش بینی نشده یا شدیدی را مشاهده نکردند.

این نتایج نشان می‌دهد که ما ممکن است در مسیر درمان‌های نهایی باشیم که ممکن است به طور قابل توجهی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آسیب نخاعی را بهبود بخشد، شاید حتی به آنها اجازه دهد بدون ویلچر کار کنند. او افزود که اعتقاد بر این است که این اولین مطالعه‌ای است که نشان می‌دهد قرار دادن یک داربست عصبی- نخاعی در نخاع آسیب دیده ایمن است. موفقیت اولیه این مطالعه، امیدبخشی به بیماران آسیب دیده و خانواده‌های آنها است. کار ما بدون تیم اختصاصی از دستیاران، همکاران، ارائه دهندگان حرفه‌ای پیشرفته، هماهنگ کنندگان تحقیقات بالینی و همکاران ستون فقرات امکان پذیر نخواهد بود. ما با هم کار می‌کنیم تا کمک‌های قابل توجهی برای بهبود زندگی بیماران آسیب دیده و فلج خود داشته باشیم، و این امر باعث خواهد شد بدون تلاش تیمی ما ممکن نیست. منبع

یک مطالعه جدید، نشان می‌دهد که فعال‌سازی سیگنال‌دهی توسط مهندسی ژنتیک یا تحریک مغناطیسی مکرر غیرتهاجمی ترانس جمجمه‌ای باعث جوانه‌زنی آکسون دستگاه قشر نخاعی و بازسازی عملکردی پس از آسیب نخاعی می‌شود.

rTMS یک تکنیک غیرتهاجمی است که میدان الکتریکی را در بافت مغز از طریق القای الکترومغناطیسی برمی‌انگیزد. در حالی که تعداد فزاینده‌ای از شواهد نشان می‌دهد که rTMS روی قشر حرکتی ممکن است برای بهبود عملکردی در بیماران آسیب نخاعی مفید باشد، مکانیسم‌های مولکولی و سلولی که زیربنای اثرات مفید rTMS هستند نامشخص است. یک مطالعه جدید نشان داد که rTMS با فرکانس بالا سیگنالینگ را فعال می‌کند و بازسازی آکسون و بهبود عملکردی را افزایش می‌دهد، که نشان می‌دهد ممکن است یک گزینه درمانی ارزشمند برای افراد آسیب نخاعی باشد. تسهیل بازسازی آکسون در سیستم عصبی مرکزی آسیب دیده یک کار چالش برانگیز است. شکست نورون‌های بالغ در فعال کردن مکانیسم‌های رشد ذاتی سلولی و بازسازی آکسون‌های آسیب‌دیده به‌شدت مانع از توسعه درمان‌های جدید مؤثر پس از آسیب‌های مغزی یا نخاعی می‌شود.

آبشار سیگنالینگ پروتئین کیناز کیناز فعال شده با میتوژن موجب رشد آکسون در فواصل دور در سلول‌های عصبی می‌شود. بر اساس یافته‌های قبلی، محققان فرض کردند که سیگنال‌دهی یک برنامه رشد آکسون ذاتی را تنظیم می‌کند و فعال‌سازی آن می‌تواند رشد مجدد آکسون‌های پستانداران بالغ را پس از آسیب نخاعی ممکن کند. آنها دریافتند که بیان مشروط یک فعال شده با کیناز در نورون‌های بالغ قشر نخاعی بیان مجموعه‌ای از عوامل رونویسی را برانگیخت که قبلاً در بازسازی آکسون‌های سلول گانگلیونی شبکیه گورخرماهی نقش داشتند. علاوه بر این، فعال سازی مشروط جوانه زدن و بازسازی آکسون را در مدل‌های تجربی مختلف آسیب نخاعی در موش‌ها فعال کرد. به گفته محقق که آزمایش‌ها را انجام داد، آکسون‌های تازه جوانه زده سیناپس‌هایی را با مدارهای نخاعی محلی تشکیل دادند و منجر به بهبود عملکرد حرکتی شدند.

rTMS به عنوان یک استراتژی امیدوار کننده برای افزایش بهبودی در بیماران مبتلا به آسیب نخاعی یا مغزی در حال ظهور است، اما مکانیسم‌های انعطاف‌پذیری اساسی و پتانسیل کامل درمانی این رویکردها ناشناخته باقی مانده‌اند. تیم تحقیقاتی دریافتند که یک دوره از جلسات روزانه rTMS با فرکانس بالا سیگنالینگ را فعال می‌کند و بیان مجموعه‌ای از فاکتورهای رونویسی مربوط به بازسازی را به همان شیوه فعال سازی ژنتیکی تعدیل می‌کند. فعالیت درون‌زای برای افزایش جوانه‌زنی، بازسازی و بازیابی عملکردی در موش‌های مدل آسیب نخاعی تحت درمان مورد نیاز بود. محققان بر این باورند که این نتایج در مجموع نقش مرکزی سیگنال دهی را در افزایش ظرفیت رشد CSN های بالغ نشان می‌دهد و نشان می‌دهد که HF-rTMS ممکن است با تعدیل سیگنال دهی، پتانسیل درمان آسیب نخاعی را داشته باشد. تیم کارآزمایی‌های بالینی را برای آزمایش پروتکل روی افراد توانمند و بیماران آسیب نخاعی آغاز کرده است. در صورت موفقیت، این روش می‌تواند به عنوان یک گزینه درمانی غیرتهاجمی و کم خطر برای تسهیل بازسازی آکسون، به تنهایی یا در ترکیب با سایر مداخلات اضافی، برای آسیب نخاعی یا سایر افرادی که ممکن است از تعمیر مدار بهره مند شوند، ظاهر شود. منبع

به لطف درایت مسئولین همه فن حریف جمهوری اسلامی، برکات تحریم‌های همه جانبه کشور برای من معلول دردناک تر از دیگران شده. قبلا از سوند آلمانی روش بی هیچ مشکلی استفاده می‌کردم. چندی پیش که سوندهام تمام شد یک سری سوند فولی از بازار خریدم که هندی هستن. دو ماه پبش با این سوندها به مشکل خوردم و باز هفته قبل هم به همان مشکل برخوردم. مشکل اینه که هنگام تعویض سوند، بالن سر سوند که با آب پر میشه، تخلیه نمیشه. دفعه قبل دکتر ارولوژ منو بستری کرد و برد اتاق عمل و به روش لاپاراسکوپی، بالن سوند را ترکاند و سوند را خارج نمود. دکترهای ارولوژ انتخاب اولشون همیشه روش داغ و درفش جراحی است. و طبیعیه که رفتن به اتاق عمل حداقل مستلزم 3 روز بستری شدن در بیمارستان و کلی هزینه مالی و جانی است.

وقتی دفعه قبل مشکل را اینجا با دوستان درمیان گذاشتم، دوست دانشمندم بهمن کریمی گفت: روش غیر تهاجمی‌تر دیگری هم برای خالی کردن حباب سر سوند هست، که متخصص سونوگرافی با یک آنژوکت از روی مثانه حباب را تخلیه می‌کند.

هفته پیش که باز الطاف مسئولین جمهوری اسلامی شامل حالم شد و مجددا حباب سر سوند تخلیه نشد. رفتم پیش دکتر ارولوژ. گفت: برو بستری شو تا ببرمت اتاق عمل. گفتم: لطفا دستور بدین به روش سونوگرافی حباب را تخلیه کنند. دکتر گفت: من دستور میدم، معلوم نیست سونوگرافی این کار را برات انجام بدن یا نه.

رفتم بخش رادیولوژی و نوبت گرفتم و با کلی دنگ و فنگ و معطلی، رفتم پیش دکتر مرادی که گفت: من بیمار دارم و این کارو من انجام نمیدم، برو پیش دکتر عبدی. رفتم پیش دکتر که نسبتی هم باهامون داره. بعد سلام و احوال پرسی و شرح ماجرا، دکتر شروع کرد با دستگاه سونوگرافی داخل مثانه را رویت کردن و با سوزن آنژوکت دنبال حباب سوند ‌کردن. کل داستان خالی کردن حباب سر سوند نهایتا 20 دقیقه طول کشید، و فقط اندکی خون از محل ورود سوزن به مثانه، خارج شد. فرق این دو روش از زمین تا آسمان بود

سرنوشت: بیشتر دوستانی که آسیب نخاعی دیدن و بعد چند سال به انزال رسیدن پرسیدن: چرا رنگ منی اونها مثل وقتی که سالم بودن نبوده؟ من به شوخی بهشون گفتم: چون سال‌ها تشکیلات خوابیده بوده و کار نکرده، زنگار و گرده خاک گرفته. ولی باید دانست که پرستات حساس‌ترین و لطیف‌ترین و نازک نارنجی‌ترین غده بدن است. حتی دخول سوند به مثانه، می‌تونه موجب آزار و اذیت پرستات بشه، چه برسه به دخول اجسام سخت. متن زیر پاسخ پزشکی دوستان است:

دلیل تغییر رنگ منی؟

منی معمولاً رنگ طوسی متمایل به سفید دارد. بافت آن کمی ژله‌ای است. البته رنگ و بافت آن وابسته به ژن، رژیم غذایی و سلامت کلی افراد متفاوت می‌باشد. همچنین ممکن است به دلیل اتفاقاتی در بدن، تغییراتی در آن به وجود بیاید. تغییر رنگ مایع منی می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های مقاربتی مثل عفونت‌های جدی باشد که باید هر چه سریعتر درمان شود.

منی سفید، شفاف یا طوسی به معنای سلامت کامل و نرمال بودن وضعیت بدن می‌باشد. منی از انواع مختلفی از مواد معدنی پروتئین‌ها، هورمون‌ها و آنزیم‌ها تشکیل شده است که همگی رنگ و بافت آن را تشکیل می‌دهد. مواد موجود در منی مسئول ایجاد رنگ می‌باشند که معمولاً توسط غده پروستات تشکیل می‌شوند و شامل موارد زیر می‌باشند: سیتریک اسید، اسید فسفات، کلسیم، سدیم، زینک، پتاسیم، آنزیم‌های پروتئینی، فیبرینولیسین. اجزای دیگر موجود در منی، از کیسه منی و غده مجرای پیشاب و غده پیشاب راهی گرفته می‌شود.

وجود ادرار در منی: ادرار می‌تواند پشت مجرای پیشاب لوله‌ای که ادرار را از مثانه خالی می‌کند باشد و سپس منی از لوله پیشاپ عبور می‌کند و باقیمانده آن با ادرار ترکیب می‌شود و ردپایی از رنگ زرد را به جای می‌گذارد. این اتفاق معمولاً در افرادی رایج‌تر است که مدت کوتاهی بعد از مدفوع کردن، ارضا می‌شوند و هیچ جای نگرانی برای آن وجود ندارد.

علت‌های تغییر رنگ منی که نیاز به مراجعه به پزشک دارند، شامل موارد زیر هستند: عفونت های ادراری، بزرگ شدن پروستات، پروستاتیتیس یا عفونت موجود در دیگر اندام‌های تناسلی، یرقان زمانی اتفاق می‌افتد که بیلی روبین بسیار زیادی در بدن ساخته شود. بیلی روبین یک رنگدانه زرد رنگ است که هنگام شکسته شدن سلول خونی توسط کبد در بدن باقی می‌ماند. یکی از رایج‌ترین علامت یرقان، زردی پوست و سفیدی چشم می‌باشد که می‌تواند اثرات خود را در منی نیز نشان دهد. سایر علائم یرقان شامل موارد زیر است: تب، لرز، دل درد، لیوکوسیتوسپرمیا: این وضعیت زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های سفید خون در منی بسیار زیاد شود و در نتیجه رنگ منی را زرد می‌کند. علت‌های دیگر شامل موارد زیر می‌باشد: عفونت‌های انتقال یافته جنسی، عفونت پروستات، اختلالات سیستم ایمنی، اگر مشکل شما چنین وضعیتی باشد، حتما باید به پزشک مراجعه کنید. ، عفونت پروستات یا پروستاتیتیس، اسپرم زرد یا سبز متمایل به زرد می‌تواند به علت عفونت پروستات ایجاد شود. عفونت پروستات زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری موجود در ادرار به غده پروستات شما می‌رسد. علائم دیگر آن شامل موارد زیر است: سختی در مدفوع، درد هنگام مدفوع کردن، احساس نیاز به مدفوع به دفعات، درد در قسمت پایین شکم، درد در ناحیه نزدیک مقعد، درد در زمان انزال، احساس تحلیل رفتگی، تب، لرز، اگر به پروستاتیتیس مشکوک بودید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

رژیم غذایی: مصرف مواد غذایی که حاوی رنگ‌های زرد هستند ، می‌توانند رنگ منی را به زرد تبدیل کند. مواد غذایی که در آن‌ها سولفور به کار رفته، مثل پیاز و سیر نیز در این قضیه نقش مهم و بسزایی دارند.

رنگ قرمز یا صورتی معمولاً نشانه‌ای از وجود خون تازه در منی می‌باشد. رنگ نارنجی یا متمایل به قهوه‌ای معمولاً نشانه‌ای از خون کهنه است. ممکن است که خون شما در اثر قرار گرفتن در معرض اکسیژن، تغییر رنگ پیدا کرده باشد. منی خونی به هماتوسپرمیا معروف است که معمولاً علت‌های زیر را دارا می‌باشد: نمونه برداری پروستات. در این شرایط پزشک جراح بافت نمونه را از غده پروستات شما جدا می‌کند. به همین دلیل بافت پروستات درگیر برش می‌شود و خونریزی ایجاد خواهد داشت که این خون می‌تواند وارد کیسه‌های منی و یا ترکیبات ادرار شود.

جراحی نیز باعث نشت خون در بعضی از اعضای بدن خواهد شد. این خون قابلیت ترکیب با مواد داخل پروستات هنگام انزال را دارد و باعث می‌شود که رنگ منی شما مایل به قرمز، صورتی و یا قهوه‌ای شود.

فشار خون بالا می‌تواند عاملی برای وجود خون در منی باشد. مخصوصاً اگر تحت درمان قرار نگیرد. در بسیاری از موارد علائم دیگر نیز در فرد بروز می‌کند. پس اگر حس کردید که منی خونی شما به دلیل فشار خون می‌باشد، باید علائم دیگر را در خود جستجو کنید که شامل موارد زیر هستند: تنگی نفس، خونریزی بینی، سردرد.

بیماری‌های آمیزشی مانند هرپس‌، کلامیدیا و گونوره آ می‌تواند عاملی برای وجود خون در منی باشد. علائم دیگر آن شامل موارد زیر است:

درد یا سوزش هنگام مدفوع، درد یا ورم در بیضه‌ها، ترشحات رنگی یا زرد غیر معمول از آلت تناسلی، خارش ، سوزش و التهاب دردناک

استمناء یا خود ارضایی: در بعضی از موارد، انزال‌های مداوم می‌تواند باعث وجود خون در منی شود. اگر مدت زمان طولانی است که ارگاسم را ترجمه نکردید یا قبل از انزال کارتان را متوقف کردید، احتمال وجود خون درمنی شما بالا می‌رود. البته این اتفاق جای نگرانی ندارد و معمولاً در عرض یکی دو روز برطرف خواهد شد.

سرطان مجرای پیشاب، بیضه یا پروستات: در موارد نادری وجود خون در منی می‌تواند نشانه سرطان مجرای پیشاب، بیضه یا پروستات باشد. این سرطان ها معمولاً قابل درمان هستند، حتی اگر فرد دیر متوجه آن شده باشد. علائم دیگر آن نیز درد و ناراحتی در قسمت‌های زیر می‌باشد: بیضه‌ها، قسمت پایین شکم، قسمت پایینی کمر، ناحیه تناسلی، کیسه یا پوست بیضه،

علت‌های رایج دیگر خون در منی شامل موارد زیر است:

واسیکولیتیس: این وضعیت یک نوع التهاب در غده‌های تولید کننده مایع منی می‌باشد. کیست کیسه منی: کیسه‌های منی که در این شرایط کوچک شده و پر از مایع می‌گردند. پروستاتیتیس: التهاب غده پروستات که در آن منی ساخته می‌شود.

منی سیاه به چه معناست؟ معمولاً منی سیاه به علت هماتوسپرمیا رخ می‌دهد. خون سیاه معمولاً یک خون کهنه است که مدت زمان زیادی در بدن شما باقی مانده است. منی سیاه نیز می‌تواند به دلیل مشکلات زیر اتفاق بیافتد:

آسیب دیدگی‌های نخاعی

آسیب دیدگی نخاع گاهی اوقات باعث تیره شدن رنگ منی می‌شود. اگرچه که دلیل اصلی آن هنوز نامشخص است اما در چنین مواردی مشکلاتی کیسه منی اتفاق می‌افتد . این غده‌ها اگر درست کار نکنند، در ظاهر منی نیز مشکل ایجاد می‌شود.

وجود فلزات سنگین: مطالعات نشان می‌دهد که افزایش فلزات سنگین مثل لید، منگنز و نیکل در خون می‌تواند عاملی برای سیاه شدن رنگ منی باشد. آب، مواد غذایی و عوامل محیطی نامناسب می‌تواند عاملی برای افزایش فلزات سنگین در بدن باشد.

تغییر بافت منی چه معنی دارد؟ منی سالم معمولاً کمی ژله‌ای، لزج یا چسبناک است. رژیم غذایی، سطح فعالیت فیزیکی، مصرف ماریجوانا و غیره می‌تواند حالت طبیعی منی را تغییر دهد. اگر احساس کردید که تغییرات به وجود آمده در بافت منی کاملا موقتی است، پس جای نگرانی وجود ندارد اما اگر این تغییرات منجر به درد، ناراحتی و خستگی در طولانی مدت شدند، حتما به پزشک مراجعه کنید. غلیظ شدن منی نشان دهنده کم آبی، نامتعادلی هورمونی و عفونت می‌باشد. منی آبکی نیز نشان دهنده کمبود ویتامین و یا ناباروری است.

چه زمانی به درمانگر مراجعه کنیم؟ اگر با وجود سلامتی، تغییر رنگ و تغییر بافت منی را مشاهده کردید. همچنین در کنار آن تغییرات دیگری در بدن خود مثل موارد زیر را مشاهده کردید: ناتوانی کامل در ادرار کردن، سنگینی یا ورم در ناحیه تناسلی، حساسیت و التهاب آلت تناسلی، ترشحات شفاف یا مات، علائم شبیه به سرماخوردگی یا آنفولانزا، تب. منبع

امروزه زندگی ماشینی و شهری میزان آسیب به نخاع را افزایش داده است. تصادفات، سقوط از بلندی و ضربات وارده توسط افراد غیر، سه عامل مهم آسیب به نخاع می باشند. آسیب به نخاع اکثراً در مردان و آنهم در سنین باروری اتفاق می‌افتد. ضایعات نخاعی سبب مشکلات عدیده جسمی و روانی می‌گردد و در این میان مشکل در عملکرد جنسی و ناباروری از مشکلات مهم مبتلا به این مردان است. تا ۹۰ درصد این مردان در باروری مشکل پیدا می‌کنند و باید اینگونه افراد قبل از ازدواج خود را از نظر وجود احتمالی مشکل باروری بررسی کنند. با پیشرفت علم پزشکی در تعداد قابل توجهی از این بیماران می‌توان کمک کرد تا بیمار صاحب فرزند شود. مردها به واسطه شغل و جنس خود خیلی بیشتر از خانم‌ها دچار آسیب و ضایعات نخاعی می‌شوند. یک مرد مبتلا به ضایعه نخاعی وقتی می‌خواهد پدر شود دارای سه مشکل اصلی خواهد بود:

1- عدم وجود انزال که در ۹۰ درصد این بیماران دیده می‌شود. در این موارد در پایان رابطه زناشوئی انزال اتفاق نمی‌افتد و در نتیجه هیچگونه منی از بدن مرد خارج نمی‌شود.

2- انزال پسگرد: در این مورد بیمار دچار انزال می‌شود ولی منی بجای خارج شدن از مجرای ادرار به بیرون، بطرف عقب برگشته و وارد مثانه می‌شود. برای اینکه انزال طبیعی اتفاق بیفتد، باید گردن مثانه حین انزال بسته شود تا مایع منی به بیرون بریزد. اگر بعلت آسیب به اعصاب گردن‌ مثانه آن نتواند بسته شود، بنابراین منی نزدیکترین راه را انتخاب کرده و بطرف عقب رفته و وارد مثانه می‌شود.

3- کیفیت پائین مایع منی: بیضه‌ها در مردان دارای دو وظیفه اصلی هستند: تولید هورمون مردان و تولید اسپرم. برای عملکرد طبیعی بیضه‌ها، عملکرد طبیعی دو غده مهم دیگر لازم است. یک محوری از بالا به پائین هم در مرد و هم در زن وجود دارد که به آن در مرد محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – بیضه گفته می‌شود. با شروع بلوغ غده هیپوتالاموس هورمونی بنانم GnRH ترشح می‌کند که این هورمون از طریق جریان خون به غده هیپوفیز رفته و سبب ترشح دو نوع هورمون توسط غده هیپوفیز به نام‌های LH و FSH می‌شود. این دو هورمون باز از طریق خون به بیضه‌ها برده شده و هورمون LH سبب ترشح هورمون تستوسترون توسط بیضه‌ها و هورمون FSH سبب تولید اسپرم توسط بیضه‌ها می‌شود. در مردان مبتلا به ضایعه نخاعی بعلت ایجاد اختلال در این محور، میزان هورمون‌های LH و FSH کم می‌شوند، یعنی هم هورمون تستوسترون اینها کاهش پیدا می‌کند و هم اینکه تولید اسپرم در آنها مختل می‌شود. افزایش هورمون پرولاکتین در مردان اثرات سوء بر قدرت باروری و عملکرد جنسی مرد دارد. در مواردیکه قطعات نخاع سینه ای ۱۱-۸ آسیب می‌بینند، میزان هورمون پرولاکتین در خون افزایش می یابد. هورمونهای LH و FSH در مردان بصورت دوره ای ترشح می‌شوند مثلا هر ۹۰ دقیقه. در مردان مبتلا به ضایعه نخاعی ترشح دوره‌ای هورمون‌های LH و FSH مختل می‌شود و در نتیجه سبب اشکال در عملکرد بیضه‌ها می‌گردد. در مردان مبتلا به ضایعه نخاعی عضلات بدن در زیر ناحیه‌ای که نخاع آسیب دیده است لاغر می‌شوند و این سبب می‌شود که ترکیب طبیعی بدن بهم بخورد. بهم خوردن ترکیب طبیعی بدن و استرس مداوم، از سایر علل اختلالات هورمونی در این مردان می‌باشد.

بدنبال ضایعه نخاعی مردان ممکن است دچار ۴ مشکل شوند:

1- آسیب به قدرت باروری

2- اختلال نعوظ

3- اختلال در انزال

4- آسیب به کیفیت مایع منی

آسیب به قدرت باروری در مردان مبتلا به ضایعه نخاعی شدید است. حدود ۸ درصد این مردان دارای آزمایش تجزیه منی طبیعی هستند، ۱۰ درصد دارای آزواسپرمی (تعداد اسپرم صفر) و مابقی دارای آزمایش مایع منی غیر طبیعی خواهند بود. بنابراین حدود ۹۰ درصد مردان مبتلا به ضایعه نخاعی دارای مشکلات باروری می‌باشند. مشکل اصلی کیفیت مایع منی در این مردان این است که، در بسیاری از موارد تعداد اسپرم‌ها طبیعی است، ولی حرکت اسپرم‌ها بشدت مختل شده است. تعداد متوسط اسپرم‌های متحرک در مردان طبیعی ۷۰ درصد و در مردان مبتلا به ضایعه نخاعی ۲۰ درصد است. طبق معیارهای سازمان بهداشت جهانی، برای اینکه یک مرد بارور تلقی شود، باید حداقل ۳۰ درصد اسپرم‌ها حرکت رو به جلو و پیشرونده داشته باشند.

نخاع از ۴ قسمت جداگانه تشکیل شده است:

1- نخاع گردنی

2- نخاع سینه ای

3- نخاع کمری

4- نخاع خاجی

نخاع گردنی شامل ۸ قطعه، نخاع سینه‌ای شامل ۱۲ قطعه، و نخاع کمری و نخاع خاجی هر کدام شامل ۵ قطعه هستند (تصویر). بستگی به محل ضایعه و وسعت ضایعه، مشکلات ایجاد شده متفاوت خواهند بود. فرایند انزال در مردان شامل دو مرحله است: مرحله اول یا مرحله ورود مایع منی به مجرای ادراری و مرحله دوم خروج مایع منی از مجرای ادراری. مرحله اول تحت کنترل قطعات نخاع سینه‌ای ۱۲-۱۰ می‌باشد و مرحله دوم تحت کنترل قطعات خاجی ۴-۲ می‌باشد. علاوه از آن فرایند انزال تحت کنترل مغز نیز است. مراکز هماهنگ کننده در مغز سیگنال‌هائی را به نخاع شوکی ارسال کرده و سبب نعوظ و انزال در مرد می‌شوند. علاوه از آن مغز از طریق فیبرهای عصبی سیگنال‌هائی را از نواحی مختلف بدن از جمله دستگاه تناسلی دریافت می‌کند. هر قسمت از بدن لمس شود، سبب ارسال سیگنال به مغز می‌گردد. فیبرهای عصبی که سیگنال‌ها را به مغز می‌برند و یا سیگنال‌ها را از مغز به محیط می‌آورند از طریق نخاع و فیبرهای عصبی حمل می‌شوند. اگر به هر دلیلی این فیبرهای عصبی در نخاع قطع و یا آسیب ببینند سبب ایجاد اشکال در نعوظ و انزال خواهند شد. برای روشن شدن مسئله یک مثال می‌زنم: وقتی بصورت ناخودآگاه دست ما به بخاری برخورد می‌کند، احساس سوختن و گرما از طریق فیبرهای عصبی به مغز منتقل می‌شود و از مغز فرمان‌هائی به عضلات خاص بدن می‌آید که سبب می‌شود ما بلافاصله دست خود را از بخاری برداریم و این فرایند در عرض کمتر از یک ثانیه اتفاق می‌افتد

در مردانی‌که بعلت آسیب به نخاع دچار عدم انزال  شده‌اند، برای بچه دار شدن راه‌هائی وجود دارند که عبارتند از:

1- استفاده از ویبراتور: ویبراتور یک وسیله‌ای است که آنرا بر روی سر آلت تناسلی قرار می‌دهند و با ایجاد ارتعاشات خاصی سبب انزال در مرد می‌شود. ویبراتورها انواع مختلف دارند (تصویر). ویبراتورها در علم پزشکی موارد استفاده زیادی دارند ولی برای درمان عدم انزال باید از ویبراتور با دامنه بالا استفاده کرد. اگر بیمار با یک ویبراتور نتواند انزال شود، می‌توان از ۲ ویبراتور استفاده کرد. اگر باز ناموفق بود می‌توان علاوه از ویبراتور و تحریک آلت تناسلی، تحریک عضلات جدار شکم را نیز به آن اضافه نمود.

2- ایجاد انزال توسط جریان برق: این روش موقعی مورد استفاده قرار می‌گیرد که برای ایجاد انزال، استفاده از ویبراتور با شکست مواجه شود. در این روش یک محرک برقی از راه مقعد وارد راست روده می‌شود و جریان برق برقرار می‌شود (تصویر). پزشک جریان برق را طوری انتخاب می‌کند که انزال رخ دهد. معمولاً ۱۰ دقیقه زمان نیاز است تا انزال اتفاق بی‌افتد. این روش دردناک است ولی معمولاً بیماران بخوبی آنرا تحمل کرده و در ۵ درصد موارد نیاز به بیهوشی پیدا می‌شود.

3- بدست آوردن اسپرم با جراحی: وقتی هر دو روش فوق الذکر ناموفق شدند، از این روش استفاده می‌شود. اسپرم در بیضه‌ها تولید می‌شود. برای بدست آوردن اسپرم یک برش کوچک بر روی پوست بیضه داده شده و یک تکه کوچک از بیضه با جراحی خارج می‌شود. از قبل باید اقدامات لازم جهت استفاده از تکه مذبور برای لقاح مصنوعی فراهم شود.

4- در مردانیکه دارای انزال پسگرد هستند، مسئله فرق می‌کند. در این مردان مایع منی با ادرار قاطی شده و اسپرم‌ها بسرعت از بین می‌روند. در این مردان پس از انزال با استفاده از سوند ادراری، اسپرم‌ها را بدست آورده و پس از شستشو و فرایند سازی جهت باروری در آزمایشگاه از آن‌ها استفاده می‌شود. کیفیت اسپرمی که بدین طریق بدست می‌آید بسیار پائین است.

مشکلات باروری در مردان مبتلا به ضایعه نخاعی بسیار شایع هستند.

چون ضایعات نخاعی بیشتر در مردان جوان اتفاق می‌افتند، بنابراین باید تمام تلاش را کرد که از میزان موارد آسیب به نخاع مثل تصادفات جاده‌ای کاسته شود.

خانم‌هایی که می‌خواهند با مردان مبتلا به ضایعه نخاعی ازدواج کنند مشکلات جنسی و باروری این مردان را مد نظر داشته باشند. چون اکثر خانم‌ها فکر می‌کنند که مشکلات این مردان فقط در محدودیت‌های جسمی و حرکتی خلاصه می‌شود و پس از ازدواج وقتی متوجه مشکلات جنسی و باروری می‌شوند، در بسیاری از موارد کار به طلاق می‌کشد و یا سبب تشنج در داخل خانواده می‌شود.منبع

پسآمد: مطلب بالا یک مقاله و یا قسمتی از یک کتاب است. دوستان با پیش داوری وضعیت خود را با موارد ذکر شده در متن فوق مطابقت ندهند. اصل مهم در زندگی جنسی ما معلولین ضایعه نخاعی، تجربه و شناختن بدن‌مان است.

هدف قرار دادن سلول‌های کلیدی در نخاع باعث شد بیماران فلج دوباره راه بروند. در یک پیشرفت در درمان آسیب‌های نخاعی، محققان سلول‌های عصبی را شناسایی کردند که کلید اصلی راه رفتن افراد فلج هستند. این یافته‌ها تا حدی از 9 بیمار درگیر در یک مطالعه سوئیسی در حال انجام است که به دنبال بازگرداندن حرکت به افراد مبتلا به فلج است. هر 9 نفر به سرعت توانایی ایستادن و راه رفتن را با کمک ایمپلنت‌هایی که اعصاب ستون فقرات را که حرکت پایین بدن را کنترل می‌کنند تحریک الکتریکی می‌کنند، به دست آوردند.

اکنون محققان گزارش می‌دهند که گروه خاصی از سلول‌ها را در قسمت تحتانی ستون فقرات شناسایی کرده‌اند که به نظر می‌رسد برای بازیابی آن حرکت ضروری است. کارشناسان گفتند، امید این است که این کشف به اصلاح درمان تحریک الکتریکی کمک کند و در نهایت به توسعه راه‌های پیچیده‌تر برای بازگرداندن حرکات پیچیده به افراد مبتلا به فلج کمک کند. آنها برای مثال الکترودهایی ساخته‌اند که دقیقاً نواحی ریشه پشتی نخاع را هدف قرار می‌دهند که حرکت پا و تنه را کنترل می‌کند. آنها همچنین فناوری پیچیده‌ای را ادغام کرده‌اند که اعصاب را در الگویی تحریک می‌کند که روشی را که مغز انجام می‌دهد بهتر تقلید می‌کند.

این تیم سه بیمار جدید خود را در اوایل سال جاری گزارش کردند. این بیماران که همگی مردان 29 تا 41 ساله بودند، دچار آسیب نخاعی شده بودند که هیچ احساس یا حرکتی در پاها نداشتند. همه در سال 2020 برای کاشت سخت افزار EES تحت عمل جراحی قرار گرفتند. ایمپلنت‌ها با نرم‌افزاری جفت شدند که به بیماران و فیزیوتراپ‌ها اجازه می‌دهد تا برنامه‌های تحریک نیمه خودکاری را تنظیم کنند که انواع حرکات را قادر می‌سازد. افراد می‌توانند خودشان از طریق تبلت و کنترل‌های کوچک از راه دور که به صورت بی‌سیم با ژنراتور پالس ارتباط برقرار می‌کنند، این برنامه‌ها را اجرا کنند. این سه بیمار بلافاصله پس از بهبودی پس از عمل جراحی توانستند با حمایت بایستند و راه بروند.

محققان در این راه چیز بسیار جالبی را کشف کرده است: برخی از 9 بیمارشان حتی با خاموش بودن تحریک الکتریکی قادر به راه رفتن بوده‌اند که به گفته محققان، سازماندهی مجدد نورون‌های دخیل در راه رفتن را نشان می‌دهد. برای کاوش عمیق‌تر، محققان به موش‌های آزمایشگاهی روی آوردند تا بسیاری از ویژگی‌های اصلی EES را در انسان‌های مبتلا به آسیب‌های نخاعی شبیه‌سازی کنند. آن‌ها توانستند گروهی از نورون‌ها به نام نورون‌های Vsx2 را که برای بازیابی راه رفتن با EES ضروری به نظر می‌رسند، صفر کنند. خاموش کردن نورون‌ها باعث شد موش‌های آزمایشگاهی نتوانند توانایی راه رفتن خود را با EES بازیابی کنند. فعال کردن نورون‌ها حرکت آنها را بازیابی کرد.

این مطالعه پرسید، در طناب نخاعی در هنگام تحریک چه می گذرد؟ و این جعبه سیاه بزرگ است.

محققان عملکرد بازیابی شده در این 9 بیمار را فوق العاده خواندند. آنها همچنین گفتند که کشف نرون‌های سازمان‌دهنده بازیابی در موش‌ها، اولین گام در درک و تقویت عملکرد در انسان تا زمانی که درمان پیدا شود، است. در کوتاه مدت، یافته‌های این نورون‌های کلیدی می‌تواند به اصلاح بیشتر EES کمک کند.

با نگاه به آینده، درک بیشتر از اینکه چگونه EES باعث بهبود حرکت می‌شود می‌تواند به توسعه درمان‌های پیچیده تر کمک کند. فناوری‌ها تا حدی در حال پیشرفت هستند که در نهایت ممکن است دسترسی ایمن به نخاع و بازسازی مدارهای آسیب دیده امکان پذیر باشد. و این یک رویا نیست. منبع

دو سه روز آخر هفته گذشته با وضعیت عجیب و ناخوشایندی مواجه شدم. وضعیت اینطوری بود که یکی دو ساعت بعد از نشستن روی ویلچر، من که در گرمترین روزهای تابستان ابدا عرق نمی‌کنم، خیس عرق می‌شدم. وقتی هم میرفتم روی تخت برای چند ساعت بدنم یخ بود و اصلا گرم نمی‌شدم. اول فکر کردم مشکل از سوند فولی باشه، آمآاا تعویض سوند هم موجب بهبود اوضاع نشد. پس فکر کردم شاید عفونت دارم، اما با توجه به اینکه عفونت تب و لرز مدام داره، این گزینه هم رد شد.

روی تخت به پهلو چرخیدم و به همسرم گفتم: پشتم را دقیق معاینه کن و ببین جایی حساس یا خراشیده یا متورم یا قرمز نشده؟

همسرم با دقت همه جا را برسی کرد و گفت: هیچ کدوم از این نشانه‌ها را نداری، فقط قسمت انتهایی ستون فقراتت، روی استوخوان دنبالچه، پوستت خشک شده، احتمالا مشکل از همین ناحیه باشه.

همسرم اون ناحیه را آغشته به پماد ((ترمیم کننده گیاهی ژانوهیل متشکل از عسل، روغن زیتون، آووکادو، ویتامین A و E، لانولین و زینک اکساید)) کرد تا پوست اون ناحیه را تسکین پیدا کنه. خوشبختانه فعلا عوارض رفع شده. چند روزی کارو ادامه میدم ببینم نتیجه چی میشه.

پسرفت: ملت به فکر لطافت پوست صورت‌شون هستن و ما باید به فکر لطافت پوست مخرج‌مون باشیم. به این میگن صورت در مخرج!

مواد جدید منحصر به فرد توسعه یافته نویدهای قابل توجهی را در درمان آسیب نخاعی نشان داده است. تحقیقات کاملاً جدید پیشرفت‌های هیجان انگیزی در زمینه ترمیم بافت نخاع داشته است. به گفته محققان، بیومواد هیبریدی جدیدی که به شکل نانوذرات و بر اساس روش‌های موجود در زمینه مهندسی بافت توسعه یافته‌اند، با موفقیت برای ترویج ترمیم و بازسازی پس از آسیب نخاعی سنتز شدند. محققان از نوع جدیدی از مواد داربست و یک کامپوزیت پلیمری جدید منحصر به فرد رسانای الکتریکی برای ارتقاء رشد بافت جدید استفاده کردند.

تیم تحقیقاتی علاقه فزایندهای به استفاده از داربست های مهندسی بافت الکترورسانا را توصیف می کند که به دلیل رشد و تکثیر سلولی بهبود یافته زمانی که سلول‌ها در معرض داربست رسانا قرار می‌گیرند، پدیدار شده است. افزایش رسانایی مواد زیستی برای توسعه چنین استراتژی‌های درمانی معمولاً بر افزودن اجزای رسانا مانند نانولوله‌های کربنی یا پلیمرهای رسانا مانند متمرکز است که یک پلیمر رسانای تجاری موجود است که تا به امروز در زمینه مهندسی بافت استفاده شده است. متاسفانه، محدودیت‌های شدید هنگام استفاده از پلیمر در کاربردهای زیست پزشکی وجود دارد. این پلیمر به متکی است تا محلول در آب باشد، اما زمانی که این ماده در بدن کاشته می‌شود، زیست سازگاری ضعیفی را نشان می‌دهد. این بدان معناست که بدن با قرار گرفتن در معرض این پلیمر، پاسخ‌های سمی یا ایمنی بالقوه‌ای دارد که در بافت آسیب‌دیده‌ای که در حال تلاش برای بازسازی آن هستیم ایده‌آل نیستند.

نانوذرات جدید در این مطالعه برای غلبه بر این محدودیت توسعه یافتند. سنتز نانوذرات رسانا اجازه می‌دهد تا برای دستیابی به پاسخ سلولی مورد نظر و افزایش تنوع اجزای هیدروژل، بدون حضور مورد نیاز برای حلالیت در آب، اصلاح متناسب سطح نانوذرات انجام شود. در این کار، مواد زیستی ترکیبی متشکل از ژلاتین و اسید هیالورونیک تعدیل‌کننده ایمنی، ماده‌ای که طی سال‌ها توسعه داده شده است، با نانوذرات جدید توسعه‌یافته ترکیب شد تا داربست‌های رسانای الکتریکی زیست سازگار را برای ترمیم هدفمند آسیب نخاعی ایجاد کند. معرفی نانوذرات به مواد زیستی رسانایی نمونه‌ها را افزایش داد. علاوه بر این، خواص مکانیکی مواد کاشته شده باید از بافت مورد علاقه در استراتژی‌های مهندسی بافت تقلید کند، با داربست‌های توسعه یافته که با مقادیر مکانیکی ستون فقرات بومی مطابقت دارند. پاسخ بیولوژیکی به داربست‌های توسعه یافته با سلول‌های بنیادی در شرایط آزمایشگاهی و در مدل‌های حیوانی آسیب نخاعی در داخل بدن مورد مطالعه قرار گرفت. آنها گزارش دادند که اتصال و رشد عالی سلول‌های بنیادی روی داربست‌ها مشاهده شد.

بر اساس این مطالعه، آزمایش مهاجرت سلول‌های آکسونی بیشتر به سمت محل آسیب نخاعی، که داربست در آن کاشته شده بود، و همچنین سطوح کمتری از زخم و التهاب را نسبت به مدل آسیب‌دیدگی که فاقد داربست بود، نشان داد. به گفته تیم تحقیقاتی، به طور کلی، این نتایج پتانسیل این مواد را برای ترمیم نخاع نشان می‌دهد. این نتایج چشم اندازهای دلگرم کننده‌ای برای بیماران ارائه می‌دهد و تحقیقات بیشتری در این زمینه برنامه ریزی شده است. مطالعات نشان داده اند که آستانه تحریک پذیری نورون‌های حرکتی در انتهای دیستال آسیب نخاعی بیشتر است. پروژه آینده طراحی داربست را بیشتر بهبود می‌بخشد و گرادیان‌های رسانایی را در داربست ایجاد می‌کند و رسانایی به سمت انتهای دیستال افزایش می‌یابد. ضایعه برای تحریک بیشتر نورون‌ها برای بازسازی. منبع

طناب نخاعی مجرای بزرگی از اعصاب است که به صورت عمودی در وسط پشت فرد قرار دارد و بخشی از سیستم عصبی مرکزی است. در بالا به مغز و در پایین به قسمت پایین کمر متصل می‌شود. طناب نخاعی به دلیل ارتباط با مغز، مسئول حمل پیام‌هایی از مغز است که به اندام‌ها می‌گوید حرکت کنند و به کنترل عملکردهای بدن مانند تنفس و ضربان قلب کمک می‌کند. نخاع همچنین پیام‌هایی را از قسمت‌های مختلف بدن به مغز منتقل می‌کند و به فرد اجازه می‌دهد تا احساساتی مانند لمس و درد. نخاع می‌تواند در اثر حوادث آسیب زا مانند تصادفات رانندگی و سقوط آسیب ببیند. آسیب به نخاع توانایی آن را برای ارسال پیام به مغز مختل می‌کند. این امر بر نحوه عملکرد مغز به عضلات بدن تأثیر می‌گذارد و باعث حرکات کنترل نشده یا در برخی موارد هیچ حرکتی در مناطق خاصی از بدن نمی‌شود. نوع فلج فرد به آن بستگی دارد جایی که آسیب رخ می‌دهد. آسیب به نیمه تحتانی نخاع می‌تواند باعث پاراپلژی شود که فلج قسمت تحتانی بدن از جمله پاها است. آسیب به نیمه بالایی نخاع می‌تواند باعث تتراپلژی یا چهار پلژی شود که باعث فلج شدن بدن از گردن به پایین می‌شود. نقش نورونها از طریق این مطالعه چند ساله، دانشمندان نورون‌های خاصی را شناسایی کردند که وقتی فعال می‌شوند، به فرد فلج کمک می‌کند بایستد، راه برود و ماهیچه‌های خود را بازسازی کند.

یکی از نویسندگان این مطالعه، توضیح داد: نرونها هسته سیستم عصبی هر موجود زندهای هستند. آنها با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند تا سیگنال‌های الکتریکی را منتقل کنند که به عنوان مثال می‌تواند ماهیچه‌ها را فعال کند. در تحقیقات خود، ما به طور خاص نورون‌هایی را که در حین حرکت پا فعال می‌شوند، هدف قرار می‌دهیم.

برای کشف این نورون‌های خاص، این تیم از فناوری‌های تصویربرداری پیشرفته برای ساختن یک اطلس مولکولی از تمام نورون‌های موجود در مناطق مورد نظر نخاع استفاده کردند. با استفاده از تحریک نوری، ما توانسته‌ایم نورون‌های خاصی را در مدل‌های حیوانی غیرفعال کنیم و تأثیر این روش را ببینیم. این به ما این امکان را می‌دهد که دقیقاً نورونی را که برای بازسازی مسیر عصبی پس از آسیب نخاعی لازم و کافی بود، شناسایی کنیم. پس از آزمایشات روی موش، تیم تحقیقاتی به شرکت کنندگان انسانی روی آوردند. دکتر گفت که محققان 9 داوطلب فلج را با یک آرایه الکترود نرم طراحی کردند که برای تحریک نواحی الکتریکی خاص نخاع، زیر نقطه آسیب طراحی شده بود. یک کامپیوتر آن تحریک‌ها را تحریک می‌کند، که سیگنال‌هایی را که معمولاً توسط مغز ارسال می‌شود، زمانی که آسیبی وجود ندارد، تقلید می‌کند. دور زدن آسیب به ما این امکان را می‌دهد تا ماهیچه‌های پا را به‌طور مصنوعی فعال کنیم و به شرکت‌کنندگان این فرصت را بدهیم تا دوباره راه بروند. اما ما مشاهده کرده‌ایم که در طول این فرآیند، برخی از ارتباطات بیولوژیکی دوباره برقرار یا سازماندهی شدند. به عنوان یک اثر، بیماران پس از مدتی تمرین با تحریک الکتریکی، حتی بدون تحریک خارجی قادر به حرکت دادن پاهای خود بودند.

آسیب‌هایی مانند آسیب نخاعی به نورون‌ها و اتصالات آنها آسیب می‌رساند، راه رفتن و سایر عملکردهای حرکتی را از کار می‌اندازد. تئوری‌های بسیاری برای این تاثیر آسیب معتقدند که آسیب مستقیماً سلول‌های کنترل کننده حرکت و اتصالات آنها را مختل می‌کند و این یکی از دلایل اختلال در راه رفتن است. با این حال، شواهد علمی همچنین نشان می‌دهد که سکته مغزی، نخاع و آسیب مغزی تروماتیک نیز نورون‌هایی را که از آسیب جان سالم به در می‌برند، بیهوش می‌کند و این جمعیت نورون‌های زنده مانده نمی‌توانند عملکرد از دست رفته را بازیابی کنند، زیرا نمی‌توانند با هم شلیک کنند تا میانجی حرکت کنند. این ایده در مورد عدم توانایی نورون‌های زنده پس از آسیب مغزی و نخاعی برای شلیک با هم در یک توالی هماهنگ با همسایگان خود توسط بسیاری از مطالعات در مدل‌های تجربی در آزمایشگاه و به روش همبستگی در مطالعات انسانی پشتیبانی می‌شود. بسیاری از افراد در زمینه توانبخشی عصبی تصور می‌کردند که تحریک طناب نخاعی با تسهیل شلیک نورون‌ها با هم در توالی مناسب و درون گروه جدیدی از نورون‌های فعال شبکه جدیدی از نورون‌ها که عملکرد راه رفتن را بر عهده می‌گیرد، واسطه بهبود راه رفتن است. با این حال، این گروه از نویسندگان دریافتند که در عوض، تحریک طناب نخاعی، فعالیت اکثر نورون‌ها را کاهش می‌دهد و به‌طور انتخابی جمعیت جدیدی از نورون‌ها را فعال می‌کند که کمتر شناخته شده‌اند، یعنی نورون‌های Vsx2.

گزینه‌های مرحله بعدی: چند رویکرد وجود دارد که دانشمندان می‌توانند اتخاذ کنند. یکی این است که ببینیم آیا نورون‌های تازه شناسایی شده می‌توانند از طریق یک داروی هدفمند فعال شوند یا خیر. رویکرد دوم، جداسازی رفتار درمانی در رویکرد توانبخشی یا تحریک است که ممکن است در جداسازی انتخابی این سلول‌ها بهتر از کل رویکرد توانبخشی یا تحریک الکتریکی در شکل کامل آن باشد. این ممکن است اثربخشی توانبخشی یا تحریک اپیدورال را افزایش دهد. همچنین ممکن است هدف قرار دادن ژنی که می‌تواند برای فعال کردن این سلول‌ها مورد استفاده قرار گیرد، در انسان نیز امکان پذیر باشد، همانطور که در این مطالعات روی موش‌ها انجام شد. اگر این امکان وجود داشت، یک سری تزریق در نخاع آسیب دیده و مجاور انسان ممکن است ژنی را منتقل کند که می‌تواند توسط یک داروی خوراکی یا داروی تزریقی فعال شود و این می‌تواند توانبخشی یا تحریک الکتریکی نخاع را تقلید کند.