با اين همه چاله توي كوچه‌ها آدم سالم نمي‌تونه راحت راه بره چه برسه به من معلول و ويلچري؛ حتي توي خيابان هم نميشه راحت با ويلچر حركت كرد, چرا كه ماشين‌ها هم نمي‌تونن راحت از روي بعضي از چاله‌ها و سرعت گيرها عبور كنند. اين همه مانع باعث ميشه كه من ويلچري تمايلي به بيرون رفتن از منزل نداشته باشم؛ پس يه معلول وقتي احساس دل‌تنگي كرد چه بايد بكنه؟؟ مگه چقدر ميشه توي خونه آدم خودش را با امكاناتي كه در اختيار داره سرحال نگه داره؟؟ بعضي از دوستان معلول هستند كه خودشون اتومبيل دارن و با دستي كردن گاز و ترمز اتول‌شون رانندگي مي‌كنن. داشتن ماشين شخصي براي افراد معلول بخصوص كساني كه ويلچري هستند يك نياز واجبه, اتومبيل باعث ميشه كه شخص معلول به تحصيل, كار, درمان, ورزش و تفريح, اهميت بده و اينطوري به اعتماد به‌نفس برسه. من هر وقت ماشين سوار ميشم ويلچرم را تا اونجا كه ممكنه به درب ماشين نزديك مي‌كنم(تا بتوانم وارد ماشين بشم) به همين دليل هميشه ساق و زانوي هر دوپام مي‌گيره به زير درب ماشين و براي مدت‌ها زخم ميشه. اتومبيل يه معلول ويلچري(قطع نخاع) بايد اين ويژگي‌ها را داشته باشه: 1_حتما دودرب باشه تا بزرگي درب‌هاي ورودي ماشين باعث بشه: ويلچر و كساني كه به معلول جهت ورود به ماشين كمك مي‌كنند به راحتي كنار صندلي ماشين قرار بگيرند. 2_حتما بايد گيربكس و دنده اتوماتيك باشه. 3_به دليل ضعف عمومي همه‌ي معلولان فرمان اتومبيل هيدروليك باشه. 4_به دليل كار نكردن سيستم تعريق بدن نخاعي‌ها حتما كولر دار باشه تا شخص گرمازده نشه. 6_صندوق عقب بزرگي براي گذاشتن ويلچر داشته باشد. 7_ارزان و يا يارانه‌اي باشد. فقط يك مارك از اتومبيل‌هايي كه در صنايع ايران توليد ميشه اين ويژگي‌ها را داره و مناسب حال ويلچري‌ها است:(سينادII).

پاپوش: خدمت دوستان عرض كردم كه رئيس جمهور محترم و الآن خيلي محبوب من, دستور رسيدگي و پيگيري به شكايتي كه بنده ايميلي براي ايشان فرستاده بودم را داده‌اند, نتيجه‌ي كار چي بشه معلوم نيست, اما چيزي كه قابل توجه استش پاسخ گو بودن جناب رئيس جمهور است. پس دوستان مشكلات و نيازهاشون(مثلا يه چيزي شبيه همين متن) را براي رئيس جمهور بفرستن به اميد روزهاي بهتر و صاحب اتول شدن.  

آزمايش خطاي چشم  ايميل رئيس جمهور محترم