سلام و درودهاي بهاري حضور انور شما عزيز گرامي هفته ي پيش داستان تا اونجا رسيد كه گفتم : من توي منزل اونقدر خوش ميگذرونم كه خيلي به بيرون رفتن احتياج پيدا نمي كنم . حالا دونباله ماجرا : زير بناي طبقه بالاي منزل 100 متر است . تخت خواب من در اطاق پذيرايي است كه 21 متر وسعت داره توي اتاق مبل نداريم , تلويزيون از من 4 متر فاصله داره و پنجره ي اطاق كه روبه جنوب و خورشيد عالم تاب است و از من 2 متر فاصله داره كامپيوتر هندلي ما در اطاق خواب مجاور پذيرايي است . بنده طي روز و شب معمولا اين كار ها را انجام مي دهم : صبح ساعت 9 بيدار مي شوم ,و نيم وقت صبحانه است , سه لقمه نان و كره و مربا با يك ليوان چاي و يك ليوان شير . تا ساعت 10 راديو گوش مي دهم , بعد برنامه كودك شبكه 2 را مي بينم بخصوص شنبه و چهار شنبه ها كه خاله نگار و تربچه جون برنامه دارن , شما هم ببينيد , درون مرزي ها را ميگم , تربچه جون محشر است,خالش بيشتر بعد وقت مراسم تخمه شكنون و حلويزيون بينون است . (( من به تلويزيون , بر وزن حلزون , ميگم حلويزيون )) من صدا و سيماي اين خانم را خيلي دوست دارم . خودش كه نيست همين عكسش ما را بس است . سه تا از عكس هاي زيباي او اينجا است : ( 1 – 2 – 3 ) بگذريم . ساعت 13 و 30 هر روز وقت نهار است . بعد از نهار و اخبار ساعت 14, وقت لالا ميرسه , تا ساعت 17 اي 18 كه وقت چاي عصر گاهي مي رسه . بعد , وقت كار فرهنگي(كامپيوتر بازي) است , كه تقريبا 3 ساعتي طول ميكشه در اين زمان كوتاه , بايد به ايمل ها جواب بدهم جواب پيام هاي وبلاگ را بدهم و هم بايد مطلب نو بنويسم . من كم روي ويلچير ميشينم چون هنگام نشستن به مثانه ي من فشار وارد ميشه و من نمي خواهم كه براي بار چهارم اين قسمت از بدنم را به تيغ تيز جراح بسپارم پيشگيري ميكنم كه به درمان نيازمند نشم . بعد هم وقت شام و حدود ساعت 24 وقت لالا ميرسه . چون روز ها مي خوابم شبها تا نزديك سحر بيدار هستم و به راديو فردا گوش مي دهم . والبته كمي هم فكر ميكنم . دوباره روز ازنو و ........ . مي بينيد كه دايره ي زندگي من خيلي كوچك و محدود است . البته فكر نكنيد كه من از اين نوع زندگي نا خرسند هستم , بر عكس خيلي هم از زندگي شاهانه كه همه اش بخور و بخواب است راضي هستم , چون : مجبور نيستم كار هايي را كه دوست ندارم انجام دهم . (در اين مورد بعداً بيشتر خواهم نگاشت) خوب چون من كار هاي زيادي ندارم كه انجام بدهم پس همين باعث ميشه كه من چيز هاي زيادي براي بيان كردن نداشته باشم و دير به دير مطلب نو و تازه بنويسم . حالا اينجا (در اين كشكول مجازي) , سعي ميكنم هفته اي يك بار مطلب نو اضافه كنم ,, البته اگر بتوانم مطالبي قابل و در خور شأن شما عزيز گران قدر و گران مايه بنويسم . حتما سئوالات ذهن زيباي شما ميتواند به من ايده و خط بدهد , اگر قابل بدانيد و سئوالات خود را مطرح كنيد . از همه لطف و توجه شما عزيزان گرامي كمال تشكر و سپاس را دارم و اميدوارم كه , بنده را به دليل كم كار كردن با كامپيوتر و دير پاسخ گفتن به پيام هاي محبت آميزتان ببخشيد . به اميد نيكبختي و بهروزي و تندرستي شما و آزادي و آبادي ايران عزيز


:: موضوعات مرتبط: احوالات من،