سیستم عصبی مرکزی در مهره داران از لوله عصبی تکوین می‌یابد که پایه‌ای برای تمایز به نخاع و مغز است. پروفسور تاناکا و همکاران برای اولین بار رشد قطعه‌ای از طناب نخاعی را از سلولهای بنیادی جنینی موشی در محیط سه بعدی نشان داده‌اند. در این بافت نخاعی، سازماندهی مکانی صحیح نورونهای حرکتی، اینترنورونها و اینترنورونهای پشتی در امتداد محور پشتی شکمی مشاهده شد. این محققین پتانسیل ترمیمی سمندر آکسولوتل را در سطوح مولکولی مطالعه کردند. سمندرهای مکزیکی بعد از آسیب، دارای پتانسیل ترمیم طناب نخاعی و سایر اندام هایشان برای احیای عملکردشان هستند. اما پستاندارانی مانند انسان فاقد این قدرت ترمیم هستند. بازسازی و احیا طناب نخاعی در آکسولوتل در ساختاری سه بعدی مشابه طناب نخاعی  جنینی اتفاق می‌افتد. با توجه به جایگاه شان در بافت، سلولها در طناب نخاعی بازسازی شده میدانند که چه عملی را باید در بافت احیا شده انجام دهند. در این  مطالعه نیز، سلولهای بنیادی جنینی موش درون ماتریکسی سه بعدی قالب گیری شدند و درون محیط تمایز عصبی رشد داده شدند که منجر به تشکیل کلونیهای کیست‌های نورواپی تلیالی شد. این کیست‌ها در مغز میانی و پشتی و در امتداد محور عصبی تشکیل شدند. هدف این مطالعه ایجاد طناب نخاعی بود. به این دلیل آنها اسید رتینوئیک را در روز دوم کشت دو بعدی به محیط کشت اضافه کردند. به دنبال این مطلب، تنها تبدیل شدن بافت عصبی به طناب نخاعی نتیجه حاصله نبود و ایجاد سیگنالهای موضعی شد که برای تشکیل انواع مختلف سلولها در طناب نخاعی لازم هستند. به همین دلیل این محققین ادعا دارند که برای اولین بار توانسته‌اند ساختار لوله عصبی جنینی را شبیه سازی کنند. با توجه به این مطالعه به نظر می‌رسد این محققین گامی دیگر به ایجاد بافت سه بعدی نخاعی و با الگوی اصلی آن برای پیوند به انسان نزدیک شده‌اند. منبع