در ادامه ي مطلب قبل : من ميگم خدايي كه كائنات را به اين بزرگي آفريده كه حتي تصور بزرگي اون هم در ذهن تمام آدم ها نمي گنجه اونقدر بزرگ و بخشنده و مهربان هست كه تمام آفريده هاي خود را در روز قيامت با يك چشم نگاه كند و همه را به بهشت بفرستد. همونطور كه همه شنيديم خدا از حق خودش ميگذرد , يقيناً هم غير از اين نيست و نبايد شك كرد . من اينطوري باور دارم كه اگه خدا در قرآن موضوع بهشت و دوزخ و كار گناه و ثواب و اطاعت از امر الهي و دوري از وسوسه هاي ابليس را بيان كرده , براي اين دنيا است و نه براي زندگي پس از مرگ. بزرگ ترين بهشت و بزرگترين جهنم ها وجدان هر انسان است. اگر كسي پيش وجدان خود محكوم و دوزخي بود مرگ براي او سخت ترين سخت ها است. عذاب وجدان باعث ميشه كه آدم ها قبل از مردن در همين دنياي خاكي در دنياي وجدان خود جهنم را تجربه كنند و هميشه از مرگ بترسند كه مبادا بعد مرگشان به جهنم بروند. اما اگر كسي پيش وجدان خودش احساس خوبي داشت و خيلي خودش را گناهكار نميدانست و در دادگاهي كه وجدان خود آدم , قاضي عادل اون است , روسفيد بود و هميشه از خود احساس رضايت نمود , اون آدم در اين دنيا بهشت را تجربه كرده و هيچ وقت از اين نمي ترسه كه كي و چطور مرگ را درآغوش بگيرد. همونطور كه رفتار روزانه آدم ها در خواب شبانه آدم ها منعكس ميشه رفتار و كردار آدم ها در زمان برزخ با روح آدم ها ميماند و ميتونه حس دوزخي بودن و بهشتي بودن را همراه داشته باشه , اين حس هاي خوب يا بد تا زمان قيامت با ارواح هست و از اونجاست كه نوبت كرامت پروردگار ميشه و از اون به بعد هم همه جاشون فردوس برين است . نتيجه ي اخلاقي : مي بخور , منبر بسوزان , مردم آزاري نكن , كه با عث عذاب وجدان نشه .

پسوند: كرايسلر يكي از موسيقي‏دانان بزرگ، پس از اجراي يك برنامه، مخاطب يكي از حضار قرار گرفت: آقاي كرايسلر، حاضر بودم نيمي از زندگي خود را بدهم تا بتوانم مثل شما ويلن ‏بزنم! كرايسلر در پاسخ گفت : من هم همين كار را كردم