آسیب نخاعی موجب کند شدن حرکت روده‌‌ها و به تاخیر افتادن اجابت مزاج میشه. معمولا نخاعی‌ها برای اجابت مزاج برنامه دارند و حتما از روش خاص خودشون استفاده می‌کنند. قرص سیلاکس، قرص بیزاکودیل، و شیاف بیزاکودیل از داروهایی هستند که برای اجابت مزاج ازشون استفاده میشه. با مصرف داروهای ذکر شده، اجابت مزاج در توالت، با ماساژ چرخشی شکم، و باز کردن ماهیچه‌ی مقعد با دست، معمولا بیش از یک ساعت طول میکشه. برای کم کردن طول اجابت مزاج در توالت میشه از وارد کردن آب ولرم شلنگ توالت به داخل روده استفاده کرد. روش کار اینه:

1- هنگام اجابت مزاج در توالت دمای آب به دمای بدن می‌رسد.

2- فشار آب به گونه‌ای تنظیم میشود که فشار آب موجب آسیب به بدن نشود.

3- باید با انگشت ماهیچه مقعد را باز شود.

4- شلنگ آب نزدیک مقعد میشود و آب با فشار از بیرون و از کنار انگشت وارد روده میشود.

توجه کنید: این روش مکمل روش‌های دیگه است، ورود آب به روده کمک به تخلیه سریعتر روده‌ای میکنه که پر شده و به مرحله و زمان تخلیه رسیده.

هشدار خطر:

1- هرگز شلنگ وارد روده نشود.

2- برای جلوگیری از سوختگی دمای آب بشدت کنترل شود و بیشتر از 40درجه نشود.

3- به دلیل کثیف کاری زیاد، حمام و توالت و هم زمان انجام شود. پيوست: تنقیه یا اماله به فروکردن آب یا هر مایع دیگر به داخل روده بزرگ جهت پاک کردن روده از پلیدی و غایط دیرمانده و فسادانگیز گفته می‌شود. معمولاً این کار را برای درمان برخی از بیماری‌ها به کار می‌برند. امروزه کاربرد این روش بسیار کمتر از گذشته است و گاه برای درمان بیماریهای گوارشی مانند یبوست شدید استفاده می‌شود.

توالت رفتن ۱

توالت رفتن ۲

توالت رفتن ۳ مهم