همیشه از صبح تا ظهر رادیو جوان گوش میدم، چون چند روزیه روال عادی برنامه‌های این ایستگاه عوض شده، موج را انداختم روی رادیو سلامت. بعد اذان ظهر من و رادیو هر کدام داشتیم کار خودمان را میکردیم که یه صدای ناهنجاری از رادیو در آمد و توجه من را به خودش جلب کرد، شخصی میگفت: من قطع نخاع هستم، من تنها دعایی که بعد نماز میکنم اینه: خدایا ببخش و بیامرز، و میگفت ........ . حرف‌هاش برام آشنا بود اما صداش خیلی نکره بود. حدودا هفت8 ماه پیش زنگ زدم به رادیو سلامت و یه سوال از پزشک برنامه پرسیدم، گوشی را که قطع کردم تلفن‌مان زنگ زد، گوشی را برداشتم یه خانم خوش سیما از اونطرف خط گفت: من از رادیو سلامت زنگ میزنم لطفا بعد شنیدن بوق بگید بعد نماز چه دعایی میکنید، من هم که حسابی حوصله‌ام سر رفته بود از این فرصت الهی نهایت سو استفاده را کردم و براشون رفتم بالا منبر، توپ، بالاخره خانوم اونور خط خسته شد و گفت: عزیزم نیم ساعته نوار دستگاه‌مون تموم شده، میشه بسه؟ پسوند: آدم وقی حرف میزنه فکر میکنه بلبل شیدا داره چه‌چه میزنه، اما وقتی آدم صدای ضبط شده‌ی خودشو میشنفه یاد بازار مسگرها میافته