يكي از خوانندگان وبلاگ از من پرسيد: پدرم تازه نخاعي شده و از اون وقت رفتارهاش خيلي پيچيده شده و ما نميدانيم با او چه كنيم؟! آيا تو مشاور روانشناسي را مي‌شناسي كه ما پدر را نزد او ببريم؟!. جواب من به اوشان: اين حالت براي همه به وجود مياد بخصوص براي كساني كه پدر هستند. خوشبختانه پدر شما از ناحيه‌ي كمر آسيب ديده و اين آرزوي خيلي از نخاعي‌هاست، چون كمري‌ها نسبت به گردني‌ها خيلي توانمدتر هستند. شايد اگر از اين راه وارد بشين پدرتون اعتماد بنفسش را پيدا كنه، البته نبايد زور تو كار باشه: بريد از دكتر صابري وقت ويزيت بگيريد و پدر را ببريد جهت ويزيت اونجا چند ده نفر آدم نخاعي را خواهد ديد با وضعيت‌هايي بسيار وحشتناك‌تر از خودش اونجا حالش حتما بهتر خواهد شد. نميدانم پدر را عضو بهزيستي كرديد يا نه اونها وسايل بهداشتي را ميدن اگه بيمه نباشين بيمه هم ميكنن و يه مستمري هم ميدن البته اگه به مشاوره و روانشناس هم احتياج باشه حتما چنين افرادي را دارن، مسافرت براي تغيير روحيه خيلي خوبه. اگه پدر اتول داشته براش يه اتول دنده اتومات بگيريد و سيستم دستي روش كار بگذاريد، حتي ميتونيد يه موتور سه چرخ براش بگيريد. كتاب‌هايي در زمينه‌ي ايجاد حس رضايت‌مندي و شاد زيستن براش بگيريد. شعرهاي خيام خيلي خوبن. ماهواره، ويدئو، نوار شجريان يا هر علاقه‌مندي كه داشته براي پدر خوب خواهد بود. ويلچر حمام و توالت، تخت، ويلچر براي كوچه و خيابان و هموار نمودن راه براي با ويلچر توالت رفتن و اينكه پدر بدانند چطور بايد بروند توالت(اين بسيار مهم است). من روانشناسي را نمي‌شناسم كه خاص ما نخاعي‌ها كار انجام بده اما در كل روانشناس خوب همه جا هست ولي بايد بدانيد كه معمولا پدرها اونهم در سن بالا كه فكر ميكنم پدر شما سنش بالاي 50 باشد معمولا حرف كسي را قبول ندارند. تنها كسي كه ميتونه به او كمك كنه خود شما هستيد: و براي اين كمك شايد بهتر باشه كه بقيه‌ي خانواده برن پيش مشاور تا ناخواسته بجاي كمك، با تحكم و ترحم و يا خواست بيشتر از توان جسماني و رواني شخص آسيب ديده، به او زيان نرسانيد.

ته‌بندي: خوشبختانه كسي كه اين جواب را از من گرفت اهل تفكر بود و بعد چند وقت به من گفت: مشكل پدرم با بالا رفتن درك ما از شرايط پدر و تغيير رفتارمون حل شد.