تابستان و زمستان، کفش روباز میپوشم، از این صندلهایی که جلو و پشتش با نوار پارچهای چسبی بسته میشه. به چند دلیل از این کفشها استفاده میکنم: 1- کفاش ضخیم و نرمه و به پا آسیب نمیرسه. 2- راحت و سه سوته تو پا میره. 3- چون پا توش کاملا نمایانه انگشتان پا در شکل نافرمی نخواهند ماند. 4- میشه با یه تکه نوار پارچهای که از بین کف پا و سطح داخلی کفش رد میشه کفش را به جا پایی ویلچر بست. این کار برای کسانی که پاهاشون اسپاسم داره و یا ویلچر برقی داررن بسیار لازمه. استفاده از این کفش در زمستان موجب سرما زدگی پام میشد. خیلی گشتیم برای روکش کفشی که بتونم اونو در زمستان بکشم روی کفش و پام تا جلوی سرما را بگیره. راهش دست همسرم بود. او با کاموا یه چیزی بافت مثل جوراب، وقتی کفش را میپوشم، اون جوراب را هم میکشم روی کفشهام.
پسرفت: جذابترین مکانهایی که گردشگرها، مسافرها و میهمانهایی که به شهر شما میان، حتما ازش دیدن میکنن و اونجا عکس یادگاری میگیرن کجاست؟ آیا شما اونجا را دیدید و عکس یادگاری اونجا گرفتید؟ ببینید من با نماد شهر تهران این کارو کردم.
:: موضوعات مرتبط:
احوالات من،
لينك،
پیرامون ویلچر،
ابزار بهتر زیستن،
عکس،
:: برچسبها:
اسپاسم,
تابستان,
زمستان,
صندل,
کفش روباز,
گردشگر,
مسافر,
نماد شهر تهران,
ویلچر,