چند ساله رسانه‌ها و ... به بحث بظاهر شيرين مناسب‌سازی مکان‌های عمومی جهت تسهیل عبور و مرور معلولین مي‌پردازن. گرچه ما معلول‌ها همواره محروم بوديم از مترو و سایر وسایل نقليه‌ي عمومی و سینما و.... استفاده كنيم، اما دلمان خوش بود حداقل می‌توانیم از پارک‌ها استفاده کنیم. اخیرا موانعی جلوي ورودی پارک‌ها نصب شده که همه حتی موتور سوارها می‌توانند از آن عبور كنند جز معلول‌هاي ویلچري. نمیدانم آیا طراحان این موانع می‌توانند احساس افراد معلول را وقتی به این موانع میرسند و نمی‌توانند از آن عبور كنند را درک کنند!؟ آیا بهتر نبود طراحان خنگول این موانع حداقل برای امتحان هم كه شده چند دقیقه روی ویلچر می‌نشستند و عبور از این موانع را عملا آزمایش میکردند. عرض من  اين است: ما از خیر مناسب سازی گذشتیم، لااقل جاهایی را که برای افراد معلول مناسب است را با ابتکارهاي خردمندانه‌ي خود نامناسب نسازید. متن بالا اعتراض نامه اصلان خان است كه كمي اديت شده

پاپوش: داشتم به منشورميگن رشتي‌ها به آفتابه ميگن منشوراخلاقي ليگ فوتبال فكر ميكردم كه ياد بداخلاقي‌هاي بعد انتخابات افتادم و به اين نتيجه‌ي اخلاقي رسيدم: وقتي گروهبان قندلي جلوي دوربين تلويزيون به علي دستور ضرب و شتم خبرنگار بدبختو ميده؟! از ديگران چه توقعي ميشه داشت!؟

آقاي دكتر ميگه فكرهايي براي دوستان معلول داره پس به وبلاگش سربزنيد

وب سايت هايي برای آپلود انواع فایل هاي:(JPG| BMP | SWF )

وب سايت هايي برای آپلود انواع فایل هاي:(RAR| ZIP | EXE)

بکوش تا عظمت در نگاه تو باشد ، نه در آنچه بدان می نگری