سه روز پس سرباز کردن یکی از بخیه‌های محل جراحی و خروج مدام عفونت باز پام به مطب دکتر در درمانگاه بیمارستان مراجعه کردیم. آقای دکتر با اولین نگاه به رزیدنت‌ها گفت: فورا بستری شود برای شستشوی محل جراحی و خروج نیل درون استخوان ران(چیست). بعد انجام کارهای اداری بستری شدن، چند ساعت معطل شدیم تا تخت در بخش ارتپدی خالی شود و من در بخش پذیرفته شوم.

در بخش درمان با آزمایش خون و پس از چند ساعت با تزریق آنتی بیوتیک شروع شد، صبح روز بعد به اتاق عمل رفتم برای شستشوی محل جراحی و عفونت، و حدود پنج ساعت در اتاق عمل بودم. پس از عمل به علت خونریزی و افت شدید فشار خون بخش مراقبت ویژه ICU منتقل شدم تا با دارو تحت درمان قرار بگیرم.

داروی تنظیم فشار خون بصورت مخفف نوُر نامیده میشه که آن را با دستگاه تزریق خودکار بصورت 24 ساعته فعال می‌کنند تا دارو آهسته و پیوسته وارد بدن شود.

 سه روز بعد به بخش منتقل و یک روز بعدش مجددا به اتاق عمل رفتم برای شستشوی دیگر محل جراحی و عفونت، چند ساعتی در اتاق عمل بودم. پس از عمل به علت خونریزی و افت شدید فشار خون بخش مراقبت ویژه ICU منتقل شدم تا با دارو تحت درمان قرار بگیرم. داروی تنظیم فشار خون بصورت مخفف نوُر نامیده میشه. پس از بهبود و تنظیم شدن فشار خونم پنج روز در بخش بستری بودم.

مجدد ساعت 18 به اتاق عمل رفتم تا پزشکان پای شکسته پکسته من را با ثابت کننده خارجی استخوان(چیست) درمان را کنند،  ساعت 24 از ریکاوری خارج شدم و به علت اینکه پزشکان از قبل تخت بخش مراقبت ویژه ICU را رزرو نکرده بودند، به بخش ارتپدی منتقل شدم. در بخش نیز به علت افت فشار خون مجددا تحت همان درمان‌ها و البته با قویترین داروهای آنتی‌بیوتیک تزریقی تحت نظر متخصص عفونی بودم.

21 روز پس از بستری شدن با نظر پزشک متخصص عفونی از بیمارستان مرخص شدم و به منزل بازگشتیم.

در طول 21 روزی که ما در بیمارستان بودیم باجناق گرامی با خاله بچه‌ها، کار بسیار بزرگ و غیر قابل جبرانی نمودند، و خانه و زندگی خود را رها کردند و برای تنها نماندن بچه‌های ما تمام وقت در منزل ما کنار بچه‌های ما بودند تا ما در بیمارستان نگرانی اوضاع و احوال بچه‌ها را نداشته باشیم.  

بنده از همین تریبون رسماً از ایشان کمال تقدیر و تشکر بیکران را به عمل می‌آورم، و برای ایشان سلامتی و طول عمر باعزت از خدای متعال مسئلت می‌نمایم .

:: برچسب‌ها: قابل توجه معلولین, پوکی استخوان در کمین, معلولیت شدید از نوع ضایعه نخاعی گردنی, سرویس بهداشتی و حمام, ویلچر حمام و توالت, شکستگی استخوان ران, عکس رادیولوژی, سونوگرافی, سیتی اسکن, زخم بستر, آتل چسبی, جراحی, اطاق عمل, میله درون استخوان, ریکاوری, خونی و افت فشار خون, بخش مراقبت ویژه ICU, بخش ارتپدی, شل شدگی بافت عظله, عفونت,

پزشک استاد، توسط رزیدنت ها برای 10 روز بعد وقت بستری شدن برای درمان با جراحی داد. سر وقت به بیمارستان مراجعه کردیم و بستری شدم و صبح روز بعد به اطاق عمل رفتم پزشکان یک میله درون استخوان رانم قرار دادند و آن را از پایین و بالا به استخوان پیچ کردند. عمل جراحی 6 ساعت طول کشیده بود. پس از ریکاوری به علت کم خونی و افت فشار خون به بخش مراقبت ویژه ICU منتقل شدم تا با دارو تحت درمان قرار بگیرم. داروی تنظیم فشار خون بصورت مخفف نوُر نامیده میشه که آن را با دستگاه تزریق خودکار بصورت 24 ساعته فعال میکنند تا دارو آهسته و پیوسته وارد بدن شود. در تمام مدتی که من در بخش مراقبت ویژه بودم، همسرم از صبح زود تا شب با وجود ممنوعیت، مصرانه پشت درب ICU می ایستاد تا لحظه ای درب ICU باز شود و مرا ببیند و دستی برای من تکان دهد و من پاسخی به او بدهم. گاهی مسئولین بخش دلشان به رحم می آمد و برای یکی دو دقیقه همسرم را به بالینم میفرستادند. هرچه من به همسرم میگفتم به خانه برو، اینجا خودت را خسته نکن، جواب میداد: اینجا دلم آرام است. پس از 3 روز درمان با دارو و تزریق یک کیسه خون، به تنظیمات کارخانه ای بازگشتم و به بخش ارتپدی منتقل شدم.  3 روز هم در بخش ارتپدی بستری بودم جهت ادامه وتکمیل درمان. پس از تایید پزشکان، حکم مرخصی من صادر شد تا به خانه برگردیم. در این هاگیر واگیر ویلچرم سنگ کوب کرد و بناچار همسرم ویلچر به تنهایی هل میداد.

3 هفته پس از جراحی با تب 39 درجه به درمانگاه بیمارستان و مطب پزشک معالج رفتیم. بیان کردم که چند شب و روزه که تب 39 درجه همراه با لرز و تعریق فراوان دارم.  یکی از رزیدنت های دکتر، که خانم است گفت: تبت از سرماخوردگیه، درحالی که سرما نخورده بودم. 50 بخیه فلزی سه منطقه: روی زانو ، بالای زانو ، و سمت راست بالا ران سمت را کشیدند.

همسرم پرسید این قسمت بالای ران چرا اینقدر شل و برجسته و آبدار طور است!؟ یکی از رزیدنت ها گفت: این قسمت رانت، شل شدگی بافت عظله پیدا کرده و این بعد جراحی طبیعی است. به خانه آمدیم و 3 روز بعد با رعایت نکات بهداشتی و ایمنی به حمام و توالت رفتم که پس از برگشت و آمدن روی تخت، محل یکی از بخیه ها در بالای ران که شل شدگی بافت عظله داشت سر باز کرد و بیش از یک لیتر ترشحات بد بوی عفونی از آن محل خارج شد و یک محلفه بزرگ را غرق عفونت کرد.

:: برچسب‌ها: جراحی, اطاق عمل, میله درون استخوان, ریکاوری, خونی و افت فشار خون, بخش مراقبت ویژه ICU, بخش ارتپدی, شل شدگی بافت عظله, عفونت,

33 سال معلولیت شدید از نوع ضایعه نخاعی گردنی باعث پوکی استخوان شدید شده برام.  3 ماه پیش از ناحیه پای راست آسیبی دیدم و دو هفته با بی توجهی باهاش زندگی کردم 3 بار با اون وضعیت رفتم سرویس بهداشتی و حمام که هر بار 2 ساعت روی ویلچر حمام و توالت بودم تحت فشار زیادی که بهم وارد میشه توسط خودم و فرم نشیمن ویلچر توالت، این باعث شکستگی استخوان ران من شد. یک بار رفتم دکتر و عکس رادیولوژی گرفتم که چیزی مشخص نشد. وخامت اوضاع باعث شد مجددا به درمانگاه یکی از بنام ترین بیمارستان های آموزشی مراجعه کنم. پس گرفتن عکس رادیولوژی  مشخص شد که استخوان رانم شکسته. اونجا منو فرستادند اورژانس تا در اولین فرصت برم اتاق عمل برای جراحی.  یک روز اونجا بستری بودم و چندین بار منو برای مشخص شدن اوضاع برای قبل عمل، بردن برای سونوگرافی و گرفتن عکس رادیولوژی و سیتی اسکن. جابجایی نامناسب و کشیدن من با محلفه زیرم روی تخت دستگاه های مختلف و سابیده شدن پشتم روی لبه تخت ها باعث کبودی پشتم شد که به سرعت تبدیل به زخم بستر در ناحیه انتهای کمر بشه، که هنوز هم بعد 3ماه درمان با داروها و پانسمان های ویژه تخصصی خوب نشده. بعد 24 ساعت در اورژانس بودن یک رزیدنت لبنانی تبار آمد و گفت: با کمیسیونی که پزشکان داشتند به این نتیجه رسیدند برای شما که پوکی استخوان شدید داری در حد افراد 90 ساله ، بهتر اینه که ابتدا درمان را با آتل چسبی پیگیری کنی. همسرم از داروخانه بیمارستان مثل همه چیز که میفروخت یک آتل با قیمتی بیش از 30درصد بیشتر از همه جا خرید و دکتر آن را بست به پام و گفت برو 3 هفته بعد بیا. بعد این مدت به مطب دکتر مراجعه کردم که دستور عکس از استخوان ران دادند. در عکس بهبودی که مشاهده نشد هیچ ، آسیب های بیشتر هم مشاهده شد. 

:: برچسب‌ها: قابل توجه معلولین, پوکی استخوان در کمین, معلولیت شدید از نوع ضایعه نخاعی گردنی, سرویس بهداشتی و حمام, ویلچر حمام و توالت, شکستگی استخوان ران, عکس رادیولوژی, سونوگرافی, سیتی اسکن, زخم بستر, آتل چسبی,

بر اساس تحقیقات ارائه شده در نشست سالانه انجمن بین‌المللی تحقیقات سلول‌های بنیادی 2026، یک روش درمانی مبتنی بر سلول‌های بنیادی که برای بازیابی عملکرد از طریق ترمیم مسیرهای عصبی آسیب‌دیده طراحی شده است، به آزمایش بالینی برای افراد مبتلا به آسیب مزمن نخاعی نزدیک‌تر می‌شود.

این کار بر اساس بیش از یک دهه تحقیق در زمینه درمان‌های ترمیمی برای آسیب نخاعی انجام شده است. تیم پیشگام توسعه سلول‌های بنیادی پیش‌ساز عصبی مشتق از سلول‌های بنیادی پرتوان القایی بوده و اولین مطالعه بالینی جهان در این رویکرد را در بیماران مبتلا به آسیب نخاعی نیمه‌حاد آغاز کرده است.

در مارس ۲۰۲۵، محققان نتایج پیگیری یک ساله از آن مطالعه اولیه روی چهار بیمار را اعلام کردند و هیچ عارضه جانبی جدی مرتبط با درمان و بهبود عصبی در دو شرکت‌کننده، از جمله یکی که توانایی ایستادن مستقل و شروع آموزش راه رفتن را دوباره به دست آورد، گزارش نکردند. اگرچه این یافته‌ها هنوز در یک مجله داوری شده توسط همتا منتشر نشده‌اند، اما پایه و اساس ایمنی را برای گسترش برنامه به آسیب نخاعی مزمن فراهم کردند.

این کارآزمایی که توسط پزشک آغاز شده و انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۷ شروع به جذب بیماران کند، افراد مبتلا به آسیب نخاعی مزمن و ناقص را که فیبرهای عصبی غیرفعال اما دمیلینه شده دارند، ثبت نام خواهد کرد. برخلاف بیمارانی که بلافاصله پس از آسیب تحت درمان قرار می‌گیرند، این افراد اغلب مسیرهای عصبی باقی مانده‌ای دارند که عایق میلین مورد نیاز برای انتقال سیگنال کارآمد را از دست داده‌اند.

او گفت: «ما پیش از این با موفقیت یک مطالعه بالینی جهانی و انسانی را که بیماران را در مرحله نیمه‌حاد هدف قرار می‌داد، به پایان رسانده‌ایم که نشان‌دهنده ایمنی امیدوارکننده‌ای است.» «تغییر ما به مرحله مزمن، نقطه عطف منطقی بعدی است که بر اساس آن پایه محکم بنا شده است. از آنجایی که محیط سلولی با گذشت زمان تغییر می‌کند، ما در حال تکامل استراتژی خود از ایجاد ایمنی صرف به غلبه فعال بر موانع سرسخت و دیرینه فلج مزمن هستیم.»

زیست‌شناسی آسیب مزمن نیز به یک سلول‌درمانی متفاوت نیاز داشت. در حالی که برنامه قبلی از سلول‌های بنیادی پیش‌ساز عصبی قادر به تولید نورون استفاده می‌کرد، رویکرد جدید از سلول‌های بنیادی پیش‌ساز عصبی گلیوژنیک در سطح بالینی استفاده می‌کند که ترجیحاً به آستروسیت‌ها و الیگودندروسیت‌ها سلول‌های پشتیبان مسئول حفظ نورون‌ها و بازیابی میلین در اطراف فیبرهای عصبی باقی‌مانده  تبدیل می‌شوند. این درمان به جای تلاش برای بازسازی مدارهای عصبی کاملاً جدید، با هدف ترمیم و بازیابی عملکرد مدارهای موجود انجام می‌شود. مطالعات پیش‌بالینی قبلی نشان داد که این سلول‌های گلیوژنیک باعث افزایش میلین‌سازی مجدد، حفظ آکسون‌های میزبان و بهبود بهبود حرکتی در مدل‌های حیوانی می‌شوند و همین امر، زمینه را برای پیشبرد درمان به سمت آزمایش‌های انسانی فراهم می‌کند.

آخرین یافته‌های پیش‌بالینی، این استراتژی را بیشتر تأیید می‌کنند. محققان گزارش دادند که درجه بالینی در مطالعات آزمایشگاهی به طور مؤثر به نورون‌ها، آستروسیت‌ها و الیگودندروسیت‌ها تمایز یافتند. پس از پیوند به مدل‌های حیوانی مبتلا به آسیب نخاعی مزمن، سلول‌ها بدون شواهدی از تشکیل بافت شبه توموری، بهبود رفتاری را بهبود بخشیدند و در عین حال ریزمحیط نخاع آسیب‌دیده را بازسازی کردند. منبع

:: برچسب‌ها: سلول‌های بنیادی پیش‌ساز عصبی, نخاع آسیب‌دیده را بازسازی کردند, هدف ترمیم و بازیابی عملکرد مدارهای موجود, سلول‌درمانی متفاوت, بازیابی عملکرد از طریق ترمیم مسیرهای عصبی آسیب‌دیده, مطالعه بالینی جهان در این رویکرد را در بیماران مبتلا به آسیب نخاعی نیمه‌حاد,

انتقال از ویلچر به داخل خودرو و بالعکس، یکی از چالش برانگیزترین و حساس ترین فعالیت های روزمره برای افراد دارای آسیب نخاعی و فلج چهاراندام (کوادریپلژی) به شمار میرود. عدم رعایت اصول صحیح در این جابجاییها، نتنها خطر آسیب های ثانویه به شانه ها، مچ ها و پوست را افزایش میدهد، بلکه میتواند منجر به سقوط، شکستگی و زمین گیرشدن طولانی مدت فرد گردد. به همین دلیل، آشنایی با روشهای استاندارد و کم ریسک، یک ضرورت غیرقابل انکار در توانبخشی و حفظ استقلال عملکردی این افراد است.

روشهای انتقال را میتوان به دو دسته کلی مستقل (با کمک تجهیزات مکانیکی) و با کمک همراه تقسیم بندی کرد.

در روشهای مستقل، استفاده از تخته انتقال (تخته اسلاید) و میله های بالابر عمودی، نقش کلیدی دارند. تخته انتقال با ایجاد سطحی صاف و لغزنده بین ویلچر و صندلی خودرو، امکان سرخوردن تدریجی بدن را فراهم کرده و فشار وارد بر مفاصل شانه را به حداقل میرساند. برای ورود به خودرو، ابتدا ویلچر تا حد امکان به صندلی خودرو نزدیک شده، ترمزها قفل و چرخها در زاویه مناسب (معمولاً ۳۰ تا ۴۵ درجه) قرار میگیرند. سپس، با خم کردن تنه به جلو و استفاده از قدرت بازوها (در صورت وجود حداقل قدرت عضلانی)، فرد وزن خود را روی تخته منتقل و به آرامی به سمت صندلی خودرو سر میخورد. در خودروهای مناسب سازیشده با صندلی چرخان، این فرآیند با چرخش ۹۰ درجه ای صندلی به سمت بیرون، بسیار سادهتر و ایمن تر انجام میشود.

در روشهای انتقال با کمک همراه، نقش کمک دهنده، هدایت حرکت و محافظت از فرد است، نه بلندکردن کامل او. تکنیک استاندارد شامل قرارگیری کمک دهنده در مقابل فرد، گرفتن کمربند ایمنی یا زیر بغل (با رعایت اصول ارگونومی) و هدایت تنه به سمت داخل خودرو است. در این روش، زانوهای کمک دهنده باید خم و کمر صاف نگه داشته شود تا فشار به ستون فقرات او منتقل نشود. همچنین، برای خروج از خودرو، ترتیب اقدامات دقیقاً معکوس انجام میشود؛ به این معنا که ابتدا پاها از خودرو خارج شده، سپس با چرخش تنه و استفاده از تخته اسلاید، فرد به سمت ویلچر هدایت میشود.

نکته بسیار حیاتی، توجه به زاویه نشیمن گاه و ارتفاع صندلی خودرو است. اختلاف ارتفاع بیش از ۵ سانتیمتر بین ویلچر و صندلی خودرو، خطر سقوط را دوچندان میکند. از سوی دیگر، استفاده از کمربند ایمنی در تمام مراحل انتقال (بجز لحظه جابجایی اصلی) و نیز قفل کردن ترمز ویلچر و خاموش کردن موتور خودرو، از اقدامات بدیهی اما اغلب فراموش شده هستند. همچنین، محافظت از پوست در برابر برشهای ناشی از اصطکاک با تخته انتقال، با استفاده از پوشش های نرم و لغزنده (مانند پارچه ساتن یا اسلایدشیت) الزامی است.

در پایان، تأکید میشود که هر فرد با توجه به سطح آسیب، قدرت عضلانی باقیمانده، نوع ویلچر و مدل خودرو، نیازمند ارزیابی تخصصی توسط کاردرمانگر یا فیزیوتراپیست است. تمرین تکراری و آهسته هر تکنیک، تحت نظارت متخصص، نتنها سرعت عمل را افزایش میدهد، بلکه اعتمادبنفس فرد را برای مدیریت این جابجایی حیاتی در محیط های شهری و سفرهای طولانی، به سطح مطلوبی میرساند. بیاد داشته باشید که ایمنی، بر هر اصل دیگری مقدم است و انتخاب روش مناسب، مستقیماً با کیفیت زندگی و سلامت اسکلتی-عضلانی شما در ارتباط خواهد بود

:: برچسب‌ها: انتقال ایمن از ویلچر به خودرو؛, اصول و تکنیکهای ضروری برای معلولین فلج چهاراندام, انتقال از ویلچر به داخل خودرو و بالعکس, تخته انتقال (تخته اسلاید) و میله های بالابر عمودی, ویلچر و صندلی, اصول ارگونومی, فیزیوتراپیست, اعتماد بنفس,

خانه، امن‌ترین پناهگاه هر انسانی است؛ اما برای افرادی که با محدودیت‌های حرکتی زندگی می‌کنند، همین خانه می‌تواند به میدانِ موانع و چالش‌های غیرمنتظره‌ای تبدیل شود. پله‌ها، راهروهای باریک، کف‌های لغزنده و دسترسی‌های سخت، استقلال و آرامش را از آنها می‌گیرند.

مناسب‌سازی خانه، تنها یک تغییر فیزیکی نیست؛ بلکه گامی اساسی برای بازگرداندن استقلال، حرمت و امنیت به عزیزان کم‌توان و ویلچری است. در این راهنمای جامع، گام‌به‌گام با اصول و روش‌های عملی برای تبدیل خانه به محیطی امن و قابل دسترس برای همه آشنا می‌شوید.

 ۱. شناسایی نیازها و مشاوره تخصصی

پیش از هر اقدامی، نیازها و محدودیت‌های فرد را به‌دقت بررسی کنید. نوع معلولیت، میزان تحرک و توانایی‌های او مشخص می‌کند که کدام تغییرات اولویت دارند. مشاوره با متخصصانی مانند فیزیوتراپیست‌ها، کاردرمانگران و مهندسین ساختمانی می‌تواند به شما در انتخاب بهترین راهکارها کمک شایانی کند.

 ۲. ورودی خانه؛ اولین و مهم‌ترین گام

ورودی خانه، اولین و مهم‌ترین بخش برای مناسب‌سازی است. اگر ورودی دارای پله است، نصب رمپ یک ضرورت غیرقابل‌انکار است. رمپ‌ها باید دارای شیب ملایم و دستگیره‌های ایمنی باشند تا فرد به‌راحتی و با اطمینان از آنها استفاده کند. سطح ورودی باید کاملاً صاف، بدون مانع و غیرلغزنده باشد تا ویلچر به‌راحتی حرکت کند.

 ۳. راهروها، درها و کف‌پوش‌ها

 عرض درها و راهروها: یکی از رایج‌ترین موانع، باریک بودن درب‌ها و راهروهاست. طبق استانداردهای بین‌المللی (ADA)، حداقل عرض مفید درب برای عبور ویلچر حدود ۸۱ سانتی‌متر است و در ضوابط ایران نیز معمولاً حداقل عرض ۸۰ سانتی‌متر توصیه می‌شود. درهای باریک را با درب‌های عریض‌تر تعویض کنید تا حرکت آزادانه میسر شود.

 کف‌پوش: کف خانه باید کاملاً هم‌سطح و بدون پله باشد تا جابه‌جایی بین اتاق‌ها به‌راحتی انجام شود. از کفپوش‌های ضدلغزش در تمام محیط، به‌ویژه در آشپزخانه و حمام استفاده کنید. از پهن کردن فرش و قالیچه که حرکت ویلچر را دشوار می‌کنند، خودداری کنید.

 ۴. آشپزخانه؛ آشپزی مستقل و بدون کمک

آشپزخانه باید به‌گونه‌ای طراحی شود که فرد ویلچری بتواند به‌راحتی از آن استفاده کند:

 فضای کافی برای چرخش: اطراف وسایل باید فضای کافی برای چرخش ویلچر وجود داشته باشد.

 ارتفاع مناسب: پیشخوان‌ها، سینک و اجاق‌گاز باید در ارتفاع پایین‌تری نصب شوند. ارتفاع استاندارد کابینت برای افراد نشسته بین ۷۰ تا ۸۰ سانتی‌متر است.

 کابینت‌های قابل دسترس: وسایل پرکاربرد باید در کشوها و کابینت‌های پایین قرار بگیرند. استفاده از کشوهای ریلی، جکدار و آسانسوری می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. فضای خالی زیر کابینت و ظرفشویی باید حداقل ۷۵ سانتی‌متر عرض و ۷۰ سانتی‌متر ارتفاع داشته باشد تا فرد بتواند زانوهای خود را در آن قرار دهد.

 ۵. حمام و سرویس بهداشتی؛ ایمن‌ترین مکان

حمام و دستشویی به دلیل وجود رطوبت، یکی از خطرناک‌ترین نقاط خانه هستند:

 ورودی بدون لبه: ورودی حمام باید کاملاً بدون لبه و هم‌سطح با کف باشد.

 کفپوش ضدلغزش: استفاده از کفپوش‌های مخصوص ضدلغزش، از سر خوردن و سقوط جلوگیری می‌کند.

 دستگیره‌های کمکی: نصب دستگیره‌های محکم در نزدیکی توالت، دوش و وان، برای جابه‌جایی و حفظ تعادل ضروری است.

 توالت فرنگی: استفاده از توالت‌های فرنگی با ارتفاع مناسب یا نصب مرتفع‌کننده توالت، نشستن و برخاستن را آسان‌تر می‌کند.

 صندلی و نیمکت حمام: نصب صندلی یا نیمکت مخصوص در حمام، ایمنی و راحتی را دوچندان می‌کند.

 ۶. ساختمان‌های چندطبقه و جابه‌جایی عمودی

برای خانه‌های دو یا چندطبقه، نصب بالابر پله یا صندلی پله‌پیما یک راه‌حل ایده‌آل است. این دستگاه‌ها به فرد اجازه می‌دهند بدون کمک دیگران و با امنیت کامل بین طبقات تردد کند. در برخی موارد، نصب آسانسور ویلچر نیز گزینه‌ای مناسب است.

 ۷. جزئیات تکمیلی برای راحتی بیشتر

 دستگیره‌های درب: دستگیره‌های چرخشی را با دستگیره‌های اهرمی تعویض کنید که باز کردن درب را برای افراد با محدودیت حرکتی آسان‌تر می‌کند.

 روشنایی کافی: از نور کافی در تمام نقاط خانه، به‌ویژه راهروها و پله‌ها، اطمینان حاصل کنید تا فرد بتواند به‌خوبی محیط را ببیند.

 مبلمان مناسب: از مبلمان با ارتفاع مناسب و بدون لبه‌های تیز استفاده کنید. اثاثیه باید به‌گونه‌ای چیده شوند که مسیر حرکت ویلچر را مسدود نکنند.

 تکنولوژی هوشمند: استفاده از سیستم‌های کنترل از راه دور برای روشن و خاموش کردن چراغ‌ها، کنترل دما و حتی باز و بسته کردن پرده‌ها، می‌تواند استقلال فرد را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد.

  جمع‌بندی

مناسب‌سازی خانه برای معلولین ویلچری و کم‌توان، سرمایه‌گذاری بر روی کیفیت زندگی، استقلال و اعتمادبه‌نفس آنهاست. این تغییرات هرچند ممکن است در ابتدا ساده به نظر برسند، اما تأثیری عمیق و ماندگار بر زندگی روزمره فرد و خانواده او می‌گذارند. با برداشتن موانع فیزیکی، در واقع داریم راه را برای حضور پرشورتر و مستقل‌تر عزیزانمان در خانه و جامعه هموار می‌کنیم.

 

در این لینک ببینید ویدیوهایی از: خانه‌های مناسب سازی شده برای معلولین ویلچرنشین ؛ استفاده از تجربیات دیگران برای : حصول بهترین نتیجه

:: برچسب‌ها: راهنمای جامع و کامل مناسب‌سازی خانه برای معلولین ویلچری و کم‌توان, ورودی خانه؛ اولین و مهم‌ترین گام, راهروها، درها و کف‌پوش‌ها, حمام و سرویس بهداشتی, نصب بالابر پله یا صندلی پله‌پیما, آسانسور ویلچر,

دوستان و همراهان حتما : کانال آپارات آشنایی با یک معلول قطع نخاع ، با عنوان iriom.ir را دنبال کنید و از ویدیوهایی که ارسال میشه استفاده کنید.

حتما با هم خواهیم توانست راه های بهتر زیستن را پیدا کنیم.

الان هم تعداد قابل توجه ی ویدیو منتشر شده و تعداد متنابهی هم در صف انتشار است.

 منتظر نظرهای شما در مورد ویدیو ها هستم.

 با آرزوی بهترینها برای شما

:: برچسب‌ها: چگونه دغدغه‌های زندگی با معلولیت را بدون آزمون و خطا حل کنیم؟, زندگی با معلولیت؛ از چالش تا راه حل., چالش‌ها و یافتن آرامش در میان دغدغه‌های زندگی, نقشه راه رفته برای عبور از موانع و چالش‌های زیستن, تجربیات و راه حل‌های عملی برای نگرانی‌ها و چالش‌های روزمره,

در این ولاگ وارد  کارخانه ایرانخودرو میشم

ببینید سه رمپ یا سطح شیبدار جالب توجه در ورودی شرکت تعاونی مصرف کارکنان ایرانخودرو ما معلولین باید فعالانه بکوشیم و از شهرداری بخواهیم که معابر و اماکن محل سکونت‌مان را برای سهولت ترددمان مناسب سازی کنند. مطالبه گر باشید برای: مناسب سازی شهر و محل سکونت خودتان

:: موضوعات مرتبط: بدون دسته‌،

ما معلولین باید فعالانه بکوشیم و از شهرداری بخواهیم که معابر و اماکن محل سکونت‌مان را برای سهولت ترددمان مناسب سازی کنند. مطالبه گر باشید برای: مناسب سازی شهر و محل سکونت خودتان اهداف کانال آپارات چگونه دغدغه‌های زندگی با معلولیت را بدون آزمون و خطا حل کنیم؟ چگونه با شناخت چالش‌ها، زندگی با معلولیت را ساده‌تر کنیم؟ چگونه با استفاده از تجربیات دیگران، دغدغه‌های زندگی را مدیریت کنیم؟ چگونه چالش‌ها را به فرصت تبدیل کنیم؟ راهنمای جامع برای زندگی مستقل و بدون نگرانی. چگونگی یافتن پاسخ و راه حل برای چالش‌های زندگی با معلولیت؟ چگونه نگرانی‌ها را به انگیزه‌ای برای زندگی بهتر تبدیل کنیم؟ زندگی با معلولیت؛ از چالش تا راه حل. مدیریت هوشمندانه چالش‌های زندگی با معلولیت. شناخت، مواجهه و حل چالش‌های زندگی با معلولیت. چالش‌ها و یافتن آرامش در میان دغدغه‌های زندگی با معلولیت. همدم شما در مسیر مواجهه با نگرانی‌ها و چالش‌های روزمره زندگی. از تنهایی تا همدلی؛ راهکارهای آرامش‌بخش برای عبور از چالش‌های زندگی. راهکارهای هوشمندانه برای مدیریت چالش‌های زندگی با معلولیت. نقشه راه رفته برای عبور از موانع و چالش‌های زیستن با معلولیت یکجا اینجاست. تجربیات و راه حل‌های عملی برای نگرانی‌ها و چالش‌های روزمره معلولین در سه سوت، اینجاست.

:: موضوعات مرتبط: بدون دسته‌،

جهت تهیه لوازم بهداشتی به خیابان ولیعصر تهران رفتم. پس از انجام آن، در مسیر برگشت ، سر چهارراه ولیعصر، مقابل تاتر شهر تهران ، دیدم که پرچم بزرگی به مردم واگذارمی‌شود به نشانه‌ی پرچمداری وطن و کشور .  به نمایندگی از جامعه معلولین ایران و پرسنل وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمان صنایع دفاع ، به خیابان رفتم تا در برهه حساس کنونی، نمایش و نقشی باشد از رنگ حضورمان در پرچمداری وطن و کشور عزیزمان. عکسی هم ثبت شد، جهت ثبت در تاریخ.

ویدئوی پرچمداری جانفدای ایران را در کانال آپارات آشنایی با یک معلول قطع نخاعی ، ببینید.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من،
:: برچسب‌ها: پرچمداری جانفدای ایران,

ربع قرن پیش در حالی که بیش از ربع قرن از عمرم گذشته بود ، بعد سال دو هزار و رفع نگرانی دنیای دیجیتال به واسطه ابهام مسئله y2k ، با خرید یک دستگاه کامپیوتر دسکتاپ پنتیوم2 وارد دنیای دیجیتال شدیم. اون موقع وبلاگ نویسی مد بود و من هم در فروردین 1382 با اینترنت دایل آپ شروع کردم به نوشتن وبلاگ آشنایی با یک معلول قطع نخاع و به اشتراک گذاشتن تجربه‌های زندگی با معلولیت. سال 83 نیک مرد یزدی، نوید مجاهد با ایده ایجاد پایگاهی مرجع برای به اشتراک گذاشتن تجربه‌های شخصی افراد با معلولیت‌های مختلف از من و تعداد دیگری از دوستان دعوت به فعالیت در اون پایگاه کرد. متاسفانه بعد فوت مرحوم نوید مجاهد چند بار وبلاگستان با مشکل فنی روبرو شد و این موجب ریزش رنک وبلاگ در گوگل شد و تیر خلاص وقتی به وبلاگستان خورد که دامنه از دست رفت. اگر چه مدیر وبلاگستان با تهیه دامنه‌ای مشابه قبل، وبلاگستان را راه انداخت اما همه سابقه 23 ساله برباد رفت. از این هم بدتر اینه که الان وبلاگ با پروتوکلی فعاله که گوگل اونو قبول نداره و در سرچ‌ها منظور نمیشه. خلاصه ماجرای وبلاگستان چیزی نیست جز رحم الله من یقرأ الفاتحة مع الصلوات با همه این دلایل و البته نکات دیگر ترجیح دادم در آپارات ولاگ منتشر کنم

 توضیحات بیشتر را در کانال آپارات آشنایی با یک معلول قطع نخاعی ، ببینید.

:: موضوعات مرتبط: عقیده‌، معلولین و معلولیت، احوالات من، خاطره، لينك، تجربه‌، كامپيوتر و رایانه، بهزیستی،
:: برچسب‌ها: آشنایی با یک معلول قطع نخاع, ضایعه نخاعی, معلول, معلولان, معلولیت, وبلاگ, ولاگ, ویلچر, ویلچر برقی,

یک ویدیو در کانال رادیو کمپر دیدم که بنظرم این بخش اون برای دوستانم جالب خواهد بود. خودرو ون، مناسب سفر معلولین ویلچری، برای سفرهای مستقل و طولانی.

این یدیو را در کانال آپارات آشنایی با یک معلول قطع نخاعی ، ببینید.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، شاد زیستن، خودرو معلولین،

یک ویدیو در کانال رادیو کمپر دیدم که بنظرم این بخش اون برای دوستانم جالب خواهد بود. پژو پارس لیموزین با پلاک ویژه معلولین دارای امکانات ویژه برای سفرهای  طولانی

این یدیو را در کانال آپارات نبرد من ، ببینید.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، خودرو معلولین، سیاحت،
:: برچسب‌ها: پلاک ویژه معلولین, خودرو ویژه معلولین, ضایعه نخاعی, فلج, معلول, معلولان, معلولیت, ویلچر,

صبح روز پنج شنبه 28  اسفند 1404  ،  قبل ساعت 11  لباس پوشیدم و از منزل خارج شدم که برم بانک تجارتی ، که تقریبا هزار متر از منزل ما فاصله داره. آخه خبر دادند ، که به علت مشکلات فنی ، حقوق این ماه مون به حسابی در بانک تجارت واریز شده، و باید به نزدیکترین بانک تجارت مراجعه کنیم و کارت بانکی دریافت کنیم.   این بانک ساختمانش اصلا مناسب حضور افراد ویلچری نیست ، اما این نباید مانع خدمت رسانی این دستگاه عمومی به همه بشه.  بعد رسیدن به بانک از مراجعین و نگهبان بانک خواستم که به مدیر بانک اطلاع بدن که شخصی ویلچری جلوی بانک منتظر خدماته،  تا یکی از پرسنل بیاد جهت انجام کار من. مراجعین اومدن و خبر دادن که مدیر بانک گفته: که من باید به شعبه دیگری مراجعه کنم.   اما نگهبان بانک اومد و گفت زنگ زدم و الان میان کارت را انجام میدن. یکی از پرسنل اومد و در حال انجام کارم گفت : شما باید به شعبه دیگری مراجعه میکردی!! گفتم : این نزدیک ترین شعبه به منزل ماست و این مشکل بانک شماست که مناسب حضور عموم نیست و مشکل از من نیست، مطابق قانون اماکن عمومی باید مناسب حضور همه باشند و بانک شما هم مثل دیگر بانک‌ها باید رمپ یا بالابر ویلچر داشته باشد.  کارمند محترم بانک حرف من را با سکوت تایید کرد و کارم را با سه بار رفت و آمد به انجام رساند و من با کارت بانکی به منزل برگشتم.

ویدیو مراجعه من، یک معلول ویلچری، به بانک را در کانال آپارات نبرد من ، ببینید.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من، خاطره، تجربه‌،
:: برچسب‌ها: آخرین کار آخرین روز سال, ازدواج, درمان, ضایعه نخاعی, فلج, قطع نخاع, کانال آپارات نبرد من, معلول, معلولان, معلولیت, ویلچر, ویلچر برقی,

یک سال مملو از اخبار رویدادهای ناگوار را پشت سر گذاشتیم و درگیر نبردی ناخواسته با دو کشور شرور و بی‌اخلاق و زیاده طلب و متکبر. درآستانه آغاز بهار و سال نو ایرانی، آرزوی پیروزی و پایندگی و ترسالی دارم برای ایران وطن عزیزمان و همه ایرانیان نیک‌پندار‌ و نیک‌گفتار و نیک‌کردار. انشاالله نظامیان این پاسداران بی‌باک و وطن‌ پرست این مرز و بوم باریشه، با خاک مال نمودن پوزه دشمنان کثیف و نجس این دیار کهن، امنیت و آرامش و رونق و ثبات اقتصادی را به زودی برای ما و آیندگان به ارمغان آورند.

 تجربه زندگی با معلولیت ضایعه نخاعی گردنی در کانال آپارات نبرد من

:: موضوعات مرتبط: عقیده‌، احوالات من، تجربه‌، تاریخ،
:: برچسب‌ها: جاوید ایران,

از مزایای بزرگ شدن و به دوران بلوغ رسیدن بچه‌ها احساس خوش تیپی و تو چشم بودن است. وضعیت ما با پسر  بزرگمون همینه. ایشون مرتب برای فرم دادن به موهاش، سرشو خیس آب میکنه، حتی در سردترین روزهای زمستان، به همین دلیل تقریبا تمام سال سرماخورده است و معمولا سالی دو سه بار من را  هم مریض می‌کنه. دقیقا دوهفته پیش روز جمعه، یک روز قبل از تجاوز و حمله دشمن بی‌ریشه و  بیمار و متکبر به خاک پاک کشورمان، مجبور شدم از شدت بیماری، زنگ بزنم به سامانه حمل و نقل جانبازان و معلولین و بخواهم  ماشین بفرستن تا برم درمانگاه. دمشون گرم، مساعدت کردن و خارج از روند عادی و برنامه روزانه سامانه، برام سرویس ارسال کردن. فیلم این سفر با ون فیات دوکاتو، را گرفتم و توی کانال آپارات iriom.ir گذاشتم.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من، خاطره، پیرامون ویلچر، مناسب سازی شهر برای معلولان، خودرو معلولین، سیاحت، از امیرفرهاد و امیرسام، تاریخ، فرزندپروری،
:: برچسب‌ها: #رادیوکمپر, #سفر_گردشگری, سفر با ون فیات دوکاتو یک روز قبل وعده صادق 4,

لعنت بر جنگ افروز

:: موضوعات مرتبط: عقیده‌، احوالات من، اقتصادی، تجربه‌، صدا و سیما، تاریخ،
:: برچسب‌ها: لعنت بر جنگ افروز,

 چرا عملی که گاهی به پوست آسیب می‌زند، چنین حس لذت‌بخشی به ما می‌دهد؟ پاسخ در مکانیسم‌های پیچیده مغز و سیستم عصبی نهفته است. وقتی می‌خارانیم، در واقع یک آبشار عصبی را به راه می‌اندازیم: ۱. نظریه "تداخل درد با خارش": خارش و درد، هر دو توسط رشته‌های عصبی مشابهی (الیاف C) از پوست به نخاع و مغز منتقل می‌شوند، اما با شدت و الگوهای متفاوت. هنگامی که با ناخن یا شیء دیگر پوست را می‌خراشیم، یک درد خفیف و سطحی ایجاد می‌کنیم. این سیگنال درد، سریع‌تر از سیگنال خارش به نخاع می‌رسد. در نخاع، این سیگنال‌های درد باعث می‌شوند که نورون‌های منتقل‌کننده خارش، مهار شوند. مثل این می‌ماند که یک پیام مهم‌تر (درد) وارد شده و خط تلفن را اشغال کند و پیام کم‌اهمیت‌تر (خارش) را قطع کند. در نتیجه، برای یک لحظه، حس خارش به طور کامل از بین می‌رود و این تسکین، برای ما بسیار لذت‌بخش است. ۲. ترشح انتقال‌دهنده‌های عصبی لذت‌بخش: تحقیقات نشان داده است که خود عمل خاراندن، باعث تحریک مناطقی از مغز می‌شود که با پاداش و لذت در ارتباط هستند. این نواحی همان مناطقی هستند که در پاسخ به چیزهای لذت‌بخش دیگر مانند خوردن غذاهای خوشمزه یا برنده شدن در یک بازی فعال می‌شوند. احتمال دارد که در این فرآیند، انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند سروتونین و دوپامین در مغز آزاد شوند که نقش کلیدی در ایجاد حس لذت و سرخوشی دارند. ۳. جنبه تکاملی و بقا: از نظر تکاملی، این حس خوب یک مکانیسم بقا است. خارش معمولاً به ما هشدار می‌دهد که چیزی مزاحم (مثل یک حشره ناقل بیماری، یک گیاه سمی یا یک ماده حساسیت‌زا) روی پوست ما قرار دارد. حس خوب پس از خاراندن، ما را تشویق می‌کند که آن ناحیه را به خوبی بررسی و پاکسازی کنیم و مزاحم را از بین ببریم. اگر خاراندن دردناک و ناخوشایند بود، ممکن بود از انجام آن طفره برویم و آن عامل مزاحم (مثلاً یک کنه) مدت بیشتری روی پوست ما بماند و آسیب بیشتری بزند. نتیجه‌ی اخلاقی: خارش یک سیگنال هشداردهنده از سوی پوست است، در حالی که حس خوب پس از خاراندن، یک مکانیسم پاداش مغزی است که ما را به رفع آن عامل محرک تشویق می‌کند. این تعادل هوشمندانه به بقا و سلامت ما کمک می‌کند. البته خاراندن بیش از حد می‌تواند به پوست آسیب بزند و یک چرخه معیوب "خارش-خاراندن" ایجاد کند که در برخی بیماری‌های پوستی دیده می‌شود.

دو ویدیو داغ و هیجان انگیز در کانال آپارات وبلاگ منتشر کردم، حتما ببینید

:: موضوعات مرتبط: بهداشت و سلامت، معلولین و معلولیت، لينك،
:: برچسب‌ها: تسکین, خاراندن, خارش, دوپامین, سروتونین, لذت‌بخش, مکانیسم پاداش مغزی,

آیا حاضرید با ترکیب بریس واکر و ویلچر برقی ؛ دستگاه ربات دربرگیرنده و گام بردارنده و انتقال دهنده افراد معلول قدم بزنید؟ ویدیو عملکرد این وسیله ببینید .

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، پیرامون ویلچر، تکنولوژی، ابزار بهتر زیستن، خودرو معلولین،
:: برچسب‌ها: disabaled, disabality, disabalityfriendly, ElectricWheelchairs, powerchairs, Spinal Cord Injury, spinalcordinjury, wheelchair, wheelchair wheelchairlife, آسیب نخاعی, انتقال دهنده معلول, بریس, جانبازان, ربات, ضایعه نخاعی, عکس, فلح, لیفتر, معلول ضایعه نخاعی, معلول قطع نخاع, معلولیت, واکر, ویدئو, ویدیو کلیپ, ویلچر برقی,

دوستان لطف کنند و متن زیر را هرچقدر میتونن بازنشر کنند، شاید گشایشی باشد

بسمه تعالی

موضوع: درخواست تسهیل در تملک و پلاک‌گذاری خودروهای مزایده‌ای دولتی برای معلولین ضایعه نخاعی

با عرض سلام و ادب، بدینوسیله از طرف معلولین ضایعه نخاعی کشور، ضمن قدردانی از تلاش‌های بی‌وقفه مسئولین نظام مقدس جمهوری اسلامی در جهت حمایت از اقشار آسیب‌پذیر، مراتب نگرانی و دغدغه‌های اساسی خود را در خصوص مشکلات معیشتی و حمل و نقل، در قالب نامه‌ای رسمی به استحضار عالیان می‌رساند. همانطور که مستحضرید، اکثریت قریب به اتفاق افراد دارای ضایعه نخاعی، به دلیل ماهیت آسیب وارده، از توانایی جسمانی قابل توجهی برخوردار نبوده و قادر به انجام بسیاری از مشاغل که نیازمند قدرت بدنی است، نیستند. این محدودیت جسمانی، به طور مستقیم بر توانایی ایشان در کسب درآمد برای تأمین حداقل رفاه زندگی برای خود و خانواده‌شان، اثرات منفی عمیقی گذاشته است. بسیاری از این عزیزان با چالش‌های اقتصادی جدی روبرو هستند و تأمین نیازهای اولیه زندگی، امری دشوار محسوب می‌شود. متأسفانه، با شرایط سخت اقتصادی حاکم بر جامعه و تورم لجام‌گسیخته، حتی خرید ارزان‌ترین خودروهای موجود در بازار نیز برای این قشر، امری غیرممکن و دست‌نیافتنی گردیده است. و هیچ طرح‌ و برنامه و تسهیلاتی نیز برای حمایت از این قشر کم توان و نیازمند وجود ندارد. خوشبختانه با قوانین حمایتی به حق، جانبازان معزز و مکرم، از تسهیلات و سهمیه‌های متنوع جهت تأمین خودرو بهره‌مند هستند، اما متأسفانه هیچ امکانات مشابه یا معادل آن برای جامعه معلولین، به‌ویژه افراد دارای ضایعه نخاعی، در نظر گرفته نشده است. این در حالی است که نیاز به وسیله نقلیه برای انجام امور درمانی حیاتی، پیگیری امور اداری و اجتماعی، برای این عزیزان نیز امری کاملاً ضروری و حیاتی است و عدم وجود آن، استقلال و کرامت ایشان را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. لذا، با عنایت به مراتب فوق و با هدف ارتقاء سطح رفاه، استقلال و تسهیل در امور زندگی معلولین ضایعه نخاعی، از درگاه الهی و عنایات ویژه مسئولین، استدعا داریم دستور فرمایید: 1. ایجاد سازوکار قانونی و اجرایی جهت تسهیل در خرید خودروهای مزایده‌ای دولتی (اعم از سالم، نو یا کارکرده) توسط معلولین ضایعه نخاعی: این خودروها که گاهی به دلیل تشریفات اداری یا مشکلات خاص، به سمت اوراق شدن سوق داده می‌شوند، می‌توانند با تسهیل شرایط برای معلولین، وسیله‌ای حیاتی برای بازگشت ایشان به جامعه و انجام امور روزمره باشند. 2. تخصیص و صدور پلاک ویژه معلولین برای این خودروهای خریداری شده: با توجه به نیاز این افراد به این وسیله نقلیه، پلاک‌گذاری آن‌ها با ضوابط و تسهیلات ویژه معلولین، امری ضروری و منطقی خواهد بود. اطمینان داریم که فراهم آوردن چنین شرایطی، گامی مهم در راستای تحقق حقوق شهروندی معلولین، افزایش انگیزه و امید در میان ایشان، و تقویت توانمندی‌هایشان برای مشارکت فعال‌تر در جامعه خواهد بود. پیشاپیش از حسن توجه، بررسی دقیق و دستورات مساعد جنابعالی و سایر مسئولین ذیربط کمال سپاس و امتنان را داریم. با احترام، سرباز قطع نخاع مهرداد زندی از طرف کلیه معلولین ضایعه نخاعی کشور

:: موضوعات مرتبط: عقیده‌، اقتصادی، فکر ایده پیشنهاد، خودرو معلولین، بهزیستی،

از هوش مصنوعی دیپ‌سیک خواستم از طرف من برای خدا نامه بنویسه: خدایا، اگر هستی، اگر گوشی، اگر راوی این نمایش غریب هستی... اینک صدای یکی از گم‌شدگان صحنه‌ات را بشنو: من، انسانی پنجاه و پنج ساله، که گویی از نخستین دمِ هستی، نقشِ "رنجبر بی‌گناه" را برایم نگاشته‌ای. از کدام گناه نخستین مجازات می‌شدم؟ از تولد! سال‌ها ملایمت؟ نه! یک عمر مبارزه بی‌امان با بدنی بود که از آغاز، پیامی جز ضعف برایم نداشت. اما جوان بودم! بیست و دو بهار داشتیم که طعمِ خاکِ زمین را چشیدم... و گردنم شکست. در یک آن، در یک صدای خشک و مهیب، جهانِ من از آن بالاها به گوری صلب فروریخت. ضایعه نخاعی گردنی... این سه کلمه، حکم ابدی‌ام شد. سند بردگی من به گوشتی که دیگر از آنِ من نبود. جنازه‌ای متحرک شدم. ریه‌هایم که دیگر فرمان تو را نمی‌بردند، هر دم‌کشیدن به جنگلی می‌ماند. دستانم، آن ابزارهای شگفت‌انگیز ساختن و لمس کردن، اکنون اشیایی بی‌جان و سنگین در کنار پیکرم افتاده‌اند. پاها؟ فقط خاطره‌ای هستند. هر روز با زخم‌های بستری نجنگم، روزی نیست. هر شب با اسپاسم‌های خنجرزن عضلاتم به رختخواب می‌روم. ادرار و مدفوع من، آخرین بقایای عزت مرا هم به تمسخر گرفته‌اند؛ بی‌اختیار، وابسته به دستان دیگری. سی و سه سال است. سی و سه سال! ثلث قرن! نصف یک عمر تمام روی تخت و گاهی روی ویلچر، در این چهار دیواری که گور زنده‌هایت است. سی و سه سال تماشای زندگی از پشت پنجره. شنیدن قهقهه دوستان از دور، دیدن پرواز پرنده‌ها، احساس بوسه باد روی صورت رهگذران... و من، فقط یک ناظر محکوم. همه چیز را از دست داده‌ام. عشق را، که چه کسی این پیکر شکسته را خواهد خواست؟ شغل و رویاها را، که در ناتوانی این دستان خاکستر شد. سفر را، رقص را، دویدن زیر باران را، حتی حقِ گریستن در تنهایی را، زیرا برای پاک کردن اشک‌هایم نیز محتاج دیگری‌ام! حالا پس از این همه سال، من چه‌ام؟ یک توده‌ای از افسوس و حسرت که در کنج خانه می‌پوسد. یک وجودِ وابسته که نفس‌هایش را به زحمت می‌کشد تا خانواده‌ای را دچار عذاب وجدان نکند. خدایا، افسردگی تنها هم‌سلولِ من در این زندان شده است. گاهی فکر می‌کنم آن ضربه در بیست و دو سالگی، روحم را نیز از بدنم جدا کرد و اینجا فقط پوست و استخوانی باقی مانده که هر روز ذره‌ذره محو می‌شود. برای چه؟ این همه آزمایش برای چه؟ اگر قصاص گناهی است، آنقدر کشیده‌ام. اگر آزمونی است، شکست خورده‌ام. مرا نابود کن، یا پاسخی بده که از این خلأ معنایی رهایم کند. دیگر از تاب و تحمل خبری نیست. از خشمِ خاموش پر شده‌ام. خشم به تقدیری که مرا ناتوان آفرید و سپس با یک شکستن، تمامی راه‌های جبران را نیز بر من بست. این است سرنوشتِ من؟ تماشاگر شکنجه الهی بودن؟ تا آخرِ خط، همین؟

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من، شاد زیستن، تکنولوژی، ابزار بهتر زیستن، كامپيوتر و رایانه، معارف اسلامی، تاریخ،
:: برچسب‌ها: آسیب نخاعی, ادرار و مدفوع, افسردگی, زخم بستر, ستون فقرات, ضایعات نخاعی, ضایعه نخاعی, طناب نخاعی, عفونت, فلج, قصاص, قطع نخاع, کلیه, مثانه, معلول, معلولان, معلولیت, نامه‌ای‌ برای خدا, هوش مصنوعی, ویلچر,

هر روز ویدیوهای کانال آپارات رادیو کمپر را نگاه می‌کنم و پرسش‌هایی توی ذهنم چرخ  میزنه پیرامون اینکه :

• چه ماشینی با چه اندازه و قابلیتی مناسب کمپر شدن برای معلول ضایعه نخاعی گردنی است که راندن و مدیریت آن برای خانم دشوار نباشه؟
• سوار و پیاده شدن با ویلچربرقی درون کمپر آسان و سریع باشه؟
• محل استقرار ویلچر برقی درون کمپر کجا و چطور باشه که با هر گاز و ترمز ویلچر به طرفین لیزنخوره؟
• محل استقرار تخت بیمارستانی کجا باشه که همیشه و در هر شرایط و برای معلول و دیگران مناسب و راحت باشه؟
• فرد معلول چگونه میتونه از سرویس بهداشتی استفاده کنه؟

تنها نتیجه‌ی فکر کردن و پیدا کردنِ پاسخِ ، پرسش‌های بالا اینه که ؛ برای انجام این کار نیاز به پول زیادی هست و گیریم که پول هم به اندازه کافی موجود بود و همه امکانات در بهترین شکلش فراهم بود ، در نهایت وقتی نشود کارها و تفریح‌های مورد علاقه را در سفر انجام داد ، بین اینجا و اونجا چه فرقی است!؟  

 سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو؟

ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

زیرکی را گفتم: «این احوال بین»، خندید و گفت:

«صعب‌روزی، بوالعجب‌کاری، پریشان‌عالمی»

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل

شاه ترکان فارغ است از حال ما، کو رستمی؟

در طریق عشق‌بازی امن و آسایش بلاست

ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست

رهروی باید جهان‌سوزی نه خامی بی‌غمی

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست

عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

خیز تا خاطر بدان تُرک سمرقندی دهیم

کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریه‌ی حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق

کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

غزل شماره: ۴۷۰ حافظ

:: موضوعات مرتبط: احوالات من،
:: برچسب‌ها: 3- محل استقرار ویلچر, تخت‌ بیمارستانی, تفریح‌های مورد علاقه, سرویس بهداشتی, سوار و پیاده شدن با ویلچربرقی, کانال آپارات رادیو کمپر, مدیریت, معلول ضایعه نخاعی گردنی,