موقع ماشين سواري براي من راحت‌تره كه روي صندلي جلوي ماشين بشينم، چون: درب جلو بزرگتر از درب‌عقب‌ه و براي داخل شدن راحت‌تره، جاي پا هم در قسمت جلوي ماشين بازتره و تعادل و ثبات بدن در پيچ ها روي صندلي جلوي ماشين بيشتره. روش من براي داخل ماشين شدن اينه:) اول: ويلچرم را مي‌برم كنار درب ماشين، دوم: پاهام را مي‌گذارند درون اتول جلوي صندلي، سوم: از راننده مي‌خواهم وقتي كه من به طرف داخل اتول حركت‌كردم دستش را بندازه زير زانوم و پام را از ابتداي صندلي ماشين ردكنه، وگرنه پام اونجا گيرمي‌كنه. چهارم: دست راستم را روي داشبورد و دست چپم را روي پشتي صندلي ميگذارم. پنجم: با هماهنگي با برادرم با يك حركت (برادرم از پشت من را كمك و به روي صندلي هدايت مي‌كنه) به روي صندلي ميرم. ششم: داخل ماشين و روي صندلي كه رفتم، برادرم به من كمك مي‌كنه تا لباس‌هام را مرتب كنم و بهتر روي صندلي مستقر شوم. پياده شدن از ماشين : اول: ويلچر را كنار ماشين مي‌آورند. دوم: پاهايم را مي‌گذارند روي زمين جلوي ويلچر، سوم: يك دستم را مي‌گذارم روي ويلچر و دست ديگرم را مي‌گذارم روي درب ماشين و باز با حمايت برادرم با يك حركت به روي ويلچر منتقل مي‌شوم. توي فيلم‌ها ديدم بيشتر معلول‌ها كه توانايي حركت بيشتري از من دارند برعكس من عمل مي‌كنند. من اول پاهايم را تكان ميدم ولي اونها اول تنشون را حركت ميدن. اين بستگي به قدرت و قد و وزن و ميزان كنترل و تعادل شخص به روي جسمش داره. روشي كه براي افراد بسيار كم‌توان بكار برده ميشه: اين روش نياز به يه تخته‌ي قوي و محكم و صاف و صيقلي داره به عرض يه كيبورد و به طول يه ميز كامپيوتر (60در80) البته اندازش به خود شخص بستگي داره و استاندارش وضعيت خود معلول مي‌باشد. اين روش همون سرسره بازي‌ه بچه‌هاست. اين تخته سطح‌شيب‌داري ميشه براي بالا و پايين رفتن و نقل و انتقال معلول از ويلچر به هر جا و برعكس. طبيعيه كه شخص معلول حداقل به كمك يه‌نفر نياز داشته باشه. باتشكر از دوستانم در اسكانديناوي كه اين راه را به من ياد دادند.

پاورقي: براي طرح اينترنت بتركونم رفتم اداره‌ي پست و يه صندوق پستي گرفتم، آدرس پست هندلي من اينه: تهران– صندوق پستي : 136/13895

نوشته هايي براي يك معلول قطع نخاع

مارال‌درنا ازدل‌زدگي‌زنا‌شويي‌گفته

پول شويي شنيده بوديم