اختلال تيک (TIC) به حرکات و انقباضات عضلاني و يا اصوات غيرطبيعي، ناگهاني، سريع، تکراري، متناوب، قالبي و کليشه‌اي، بدون ريتم و غير ارادي اطلاق مي‌شود. تيک‌ها جزو اختلالات پيچيده عصبي محسوب نمي‌شوند و متخصصان مربوطه مي‌توانند با تجويز خود اين اختلال را از بين ببرند. تيک‌ها با افزايش فشار رواني و عصبي، استرس، خستگي، هيجانات مثبت و منفي، گرما، تشديد و در موقعيت‌هاي اضطراب آور و پر استرس افزايش مي‌يابند. تمركز روي تيك، باعث تشديد آن مي‌شود و هر چه بيشتر حواس فرد مبتلا به تيک معطوف شود، تيک نيز افزايش مي‌يابد. تيك‌ها حين فعاليت‌هاي ارادي و تمركز فكري و هنگامي که فرد کاملاً غرق انجام فعاليتي گردد بطوري که تمام حواس خود را متمرکز آن فعاليت خاص کند، کاهش يافته و يا کاملاً ناپديد مي‌شود و در خواب از بين مي‌روند. اگر چه تيک‌ها به صورت غير ارادي ظاهر مي‌شوند ولي کاملاً غير ارادي نيستند و فرد مي‌تواند براي مدت کوتاهي جلوي آنها را بگيرد. اما پس از مدتي ديگر مقابله با تيک غير ممکن گرديده و مقابله با ‌آن هيچ فايده‌اي نخواهد داشت و فرد ناچار به تسليم خواهد شد. تيک راهي براي تخليه فشار‌ها و تنشهاي رواني و جسمي در فرد مبتلا است، بنابراين سرکوب آن استرس‌زا مي‌باشد. عوامل زيست شناختي و ژنتيکي و برخي واسطه‌هاي شيميايي، نقش مهمي در پيدايش اين اختلال دارند و عوامل روان شناختي و عوامل محيطي، عاطفي و هيجاني تنها در تشديد تيک‌ها موثرند و نقشي در به وجود آمدن تيکها ندارند. اكثر تيك‌هايي كه تازه آغاز شده‌اند، اغلب نياز به درمان ندارند. مسير محدود و گذرايي دارند و به سمت اختلال جدي‌تري پيش نمي‌روند و حداكثر طي دوره‌هاي استرس ‌آور عود مي‌كنند. اگر تيك بيش از 12ماه ادامه يابد، تيك‌هاي مزمن و پايدار به حساب مي‌آيند و معمولاً انقباض ماهيچه در آن ها بيش از حد و بسيار شديد است؛ اين تيك‌‌ها مشخصاً به‌صورت حمله‌هاي دوره‌اي هستند و غالباً شدت آن در نوسان بوده و مرتب تغيير مي کند. بهترين راه پيشگيري از اختلالات تيک «تخليه فشار و تنش‌هاي عصبي» مي‌باشد که با فراهم کردن فضاهاي تفريح و ورزش مي‌توان با آن به مقابله پرداخت. غالباً تعداد تيك‌ها با كاهش فشار روحي و در مواقعي که محيط آرام است و ترس، وحشت و نگراني وجود ندارد، تقليل مي‌يابند و به حداقل مي‌رسد. معمولاً در درمان اين اختلال از روش‌هاي آرام‌بخشي، آموزشي و دارويي استفاده مي‌شود. در روش آرام بخشي با استفاده از فنون تن‌آرميدگي(ريلکسيشن) با دور ساختن تنش بدني و رها شدن از انقباضات عضلاني، فرد به آرامش مي‌رسد.

ته‌بندي: مطلب بالا را داداشم برام ارسال کرد. بجز قسمتی که گفته شده: فرد مي‌تواند براي مدت کوتاهي جلوي آنها را بگيرد، تمام نشانه‌هاش را دارم. دارویی که دکتر بهم داده اندکی شدت پرش‌های سرم را کم کرده، باید صبر کنم ببینم با مصرف بیشتر دارو به چه نتیجه‌ای میرسم.

:: موضوعات مرتبط: احوالات من، پزشکی و درمان،
:: برچسب‌ها: اختلال تيک, استرس, افزايش, تنش‌هاي عصبي, ريلکسيشن, ژنتيکي, عصبي, غير ارادي, غيرطبيعي, فشار رواني, گرما, هيجانات,

درد دلیل واضحی دارد، اما این امر همیشه این گونه نیست. زمانی که یک فرد جسمی داغ را لمس می‌کند یا به یک جسم نوک تیز دست میزند، آسیب دیدگی وی چیز عجیبی نیست. اما برای افرادی با اختلال درد مزمن خاص مانند فیبرومیالژیا و درد اندام حرکتی فانتوم، یک نوازش ملایم میتواند منجر به درد شدید شود. در یک مطالعه جالب، تیمی از محققین در انستیتو سالک و مدرسه پزشکی هاروارد یک مکانیسم عصبی مهم را در نخاع شناسایی کرده‌اند که به نظر میرسد قادر به ارسال حجم وسیعی از سیگنالهای درد به مغز است. با ترسیم مدارهای عصبی نخاعی که سیگنالهای درد را در موش پردازش و منتقل می‌کنند، این مطالعه کار بزرگی را برای شناسایی راه‌های درمان اختلالات دردی که هیچ عامل فیزیکی مشخصی ندارند پیدا کرده‌اند. تاکنون، مدار نخاعی دخیل در پردازش درد به صورت یک جعبه سیاه باقی مانده است. شناسایی نورون‌هایی که این مدارها را میسازند اولین گام در درک این امر است که چگونه درد مزمن از پردازش عصبی مختل شده ناشی میشود. در بسیاری از مثال‌ها، افرادی که از یک درد مزمن رنج می‌برند به یک محرک که معمولا دلیل اصلی درد نیست حساس هستند(مانند یک لمس ملایم دست یا تغییر اندک در دمای پوست). این شرایط، معمولا به انواعی از allodynia شامل فیبرومیالژیا و آسیب عصبی اطلاق می‌شود که به دلیل بیماری‌هایی مانند دیابت، سرطان و بیماری‌های اوتوایمن ایجاد می‌شوند. منبع

پايانه: قبلا عرض کردم تیک سر و گردنگرفتم، خودم به درستی علت تیک سر و گردن م میدانستم، با مشورت تلفنی بامتخصص مغز و اعصاب، دارویی گرفتم که چند روزی آرامم کر، اما دوباره تیک‌هام زیاد شد و این امر موجب نگرانی خانواده‌ام شد، به همین دلیل برادر  از پزشکی وقت گرفت و با برادر خواهر عزیزتر از جانم سه نفری رفتیم مطبش. دکتر بعد گرفتن شرح حال و معاینه گردنم گفت: بیمار میتونه تیک را کنترل کنه، مشکل شما چیزی بجز تیکه. خلاصه آقای دکتر بهم دارویی داد که در برگه معرفیش نوشته: این دارو تکانه‌های غیرعادی عصب را تغییر میدهد و سفتی عضلات را کاهش میدهد. این دارو برای درمان سفتی عضلات، رعشه، اسپاسم‌ها و برای کنترل ضعف عضلات بیماری پارکینسون به کار برده می‌شود. علاوه بر این برای درمان و پیشگیری همان اختلالات عضلانی هنگامی که توسط داروهایی مانند: کلرپرومازین، فلوفنازین، پرفنازین، هالوپریدول و دیگر داروها به وجود میآیند، به کار برده می‌شود.

:: موضوعات مرتبط: احوالات من، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، لينك، تجربه‌،
:: برچسب‌ها: آسیب عصبی, اسپاسم, اندام حرکتی, پارکینسون, تیک سر و گردن, درد, دیابت, رعشه, سرطان, سفتی عضلات, علت تیک, مدار نخاعی, مزمن, مشاور تلفنی, نوازش,

محققین روشی را ایجاد کرده اند که به موجب آن عملکرد عضلات دخیل در تنفس را بازیابی می‌کنند حتی اگر بیش از یک سال از فلج شدن این عضلات گذشته باشد. این مطلب می‌تواند امیدها را در بیمارانی که دچار آسیب‌های نخاعی شدید هستند و برای تنفس به دستگاه تهویه نیاز دارند زنده نگه دارد. این مطالعه گامی حیاتی را در مورد بازتوانی فلج طولانی مدت عضلات دیافراگم ارائه میدهد که این عضلات به وسیله فیبرهای عصبی که از بخش بالایی ساقه مغز می‌آیند فعال می‌شوند. کسانی که دچار آسیب نخاعی باشند نمی‌توانند سیگنالهای لازم را به نوورنهای حرکتی بفرستند و در نتیجه این عضلات فعال نشده و عملکرد حیاتی تنفس مختل می‌شود. این مطالعه دو روش را برای برداشتن این مشکل از پیش روی ارائه میدهد. محققین روی گروهی از اعصاب فوکوس کردند که از مرکز کنترل تنفس در ساقه مغز منشا گرفته و از سطح مهره‌های گردنی 3 و 5 می‌گذرند. این فیبرها همان طور که گفته شد عضله دیافراگم را کنترل می‌کنند که نقش حیاتی در تنفس دارد. به دنبال یک اسیب نخاعی در این نواحی، فیبرهای عصبی آسیب دیده می‌میرند و در نتیجه ارتباط مغز و این عضلات مختل می‌شود. در این زمان در محل آسیب بافت اسکار متراکمی متشکل از مواد قندی شکل می‌گیرد که رشد نورونی جدید را مهار می‌کند و به تدریج با گذشت زمان شدت و طول آن تغییر نمی‌کند و درنتیجه برقراری ارتباطات نورونی در این قسمت مختل می‌شود. اینک این محققین تکنیکی را برای درمان ناحیه آسیب و با استفاده از طراحی یک آنزیم خاص ایجاد کرده‌اند که می‌تواند ارتباطات را مجددا برقرار کند و موجب بازیابی عملکرد تنفسی شود. محققین در حیوانات آزمایشگاهی از تکنیکی ترکیبی برای احیا عملکرد تنفسی و چندین ماه بعد از آسیب استفاده کردند. ابتدا، آنزیمchondroitinase را در جایگاه اعصاب تنفسی در طناب نخاعی تزریق کردند تا بتوانند مواد قندی مزاحم را بردارند. این آنزیم موجب برقراری ارتباطات جدید و تحریک مسیرهای بعدی درسیستم حرکتی تنفسی می‌شود. سپس، این جانوران در معرض دوره‌های مختصری از کمبود اکسیژن قرار گرفتند که موجب می‌شد آنها سریع تر و سخت تر تنفس کنند که این امر موجب بازتوانی عضلات تنفسی می‌شود. که این بخش دوم را به اصطلاح روش هیپوکسی متناوب می‌گویند. این روش ترکیبی تزریق آنزمی و هیپوکسی متناوب موجب افزایش سطح سروتونین می‌شود. افزایش سروتونین در جایگاه آسیب می‌تواند به احیا عملکرد دیافراگم کمک کند. خارق العاده بودن این نتایج تنها به دلیل این مطلب نیست که عملکرد عضلات فلج شده به طور کامل احیا شد بلکه به این دلیل است که آنها موفق شدن توانایی نفس کشیدن را بعد از یک و نیم سال در این موش‌های آسیب دیده احیا کنند. منبع

پسآمد: نزدیک 20شب بود که شب‌هاخوابی پر استرس داشتم و در طول شب مدام هذیان میدیدم. این روند بدنم را بسیار ضعیف نمود و موجب سرماخوردگی‌ای شد که تاحالا این مدلی‌شو تجربه نکرده بودم. بینیم طوری کیپ و تنگ شده بود که حتی نفازولین چشمی هم کوچکترین تاثیری روش نداشت. تمام بدنم درد میکرد و بسیار بیتاب و قرار بودم. در طول روز و شب مدام آب خنک میخوردم و عطشم رفع نمیشد. شب تا صبح و صبح تا شب از شدت درد و خستگی و بی‌قراری ناله میکردم و مدام به پهلو میخوابیدم اما دریغ از اندکی آرامش. بالاخره سرماخوردگی رفع شد اما درد همچنان در مفاصلم وجود داشت بخصوص در دست‌هام که قبلا هم اینجا درموردش نوشته بودم. بیشتر از دوهفته این روند ادامه داشت تا اینکه زنگ زدم به دکتر علی موسوی متخصص مغز و اعصاب و مشکلم را بهش گفتم. ایشان  برام کپسول گاباپنتین300 تجویز کرد و درحال مصرف اونها هستم. 6 کپسول اول این دارو30تا50درصد دردهام را کاهش داده و موجب شد که بعد مدتها بتونم شب آرام بخوابم، اما از کپسول هفتم نم نم درد برگشت سرجاش و کپسول هشتم و نهم دیگه اصلا اثری نداشتن و دوباره دیشب تا همین الان که میخوام مطلب را منتشر کنم از شدت درد دست یه لحظه آرام نداشتم و تمام شب را بیدار بودم و نالیدم.

:: موضوعات مرتبط: احوالات من، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، لينك،
:: برچسب‌ها: آسیب نخاعی, تنفس, خارق العاده, سیگنالها, شدت درد, عضلات, عضله دیافراگم, عطش, فلج, کپسول, نفازولین چشمی,

سیستم عصبی مرکزی در مهره داران از لوله عصبی تکوین می‌یابد که پایه‌ای برای تمایز به نخاع و مغز است. پروفسور تاناکا و همکاران برای اولین بار رشد قطعه‌ای از طناب نخاعی را از سلولهای بنیادی جنینی موشی در محیط سه بعدی نشان داده‌اند. در این بافت نخاعی، سازماندهی مکانی صحیح نورونهای حرکتی، اینترنورونها و اینترنورونهای پشتی در امتداد محور پشتی شکمی مشاهده شد. این محققین پتانسیل ترمیمی سمندر آکسولوتل را در سطوح مولکولی مطالعه کردند. سمندرهای مکزیکی بعد از آسیب، دارای پتانسیل ترمیم طناب نخاعی و سایر اندام هایشان برای احیای عملکردشان هستند. اما پستاندارانی مانند انسان فاقد این قدرت ترمیم هستند. بازسازی و احیا طناب نخاعی در آکسولوتل در ساختاری سه بعدی مشابه طناب نخاعی  جنینی اتفاق می‌افتد. با توجه به جایگاه شان در بافت، سلولها در طناب نخاعی بازسازی شده میدانند که چه عملی را باید در بافت احیا شده انجام دهند. در این  مطالعه نیز، سلولهای بنیادی جنینی موش درون ماتریکسی سه بعدی قالب گیری شدند و درون محیط تمایز عصبی رشد داده شدند که منجر به تشکیل کلونیهای کیست‌های نورواپی تلیالی شد. این کیست‌ها در مغز میانی و پشتی و در امتداد محور عصبی تشکیل شدند. هدف این مطالعه ایجاد طناب نخاعی بود. به این دلیل آنها اسید رتینوئیک را در روز دوم کشت دو بعدی به محیط کشت اضافه کردند. به دنبال این مطلب، تنها تبدیل شدن بافت عصبی به طناب نخاعی نتیجه حاصله نبود و ایجاد سیگنالهای موضعی شد که برای تشکیل انواع مختلف سلولها در طناب نخاعی لازم هستند. به همین دلیل این محققین ادعا دارند که برای اولین بار توانسته‌اند ساختار لوله عصبی جنینی را شبیه سازی کنند. با توجه به این مطالعه به نظر می‌رسد این محققین گامی دیگر به ایجاد بافت سه بعدی نخاعی و با الگوی اصلی آن برای پیوند به انسان نزدیک شده‌اند. منبع

:: موضوعات مرتبط: پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع،
:: برچسب‌ها: بازسازی طناب نخاعی, جنینی, سیستم عصبی مرکزی, کشت سه بعدی, مغز, مهره داران, نخاع,

با درک راز چگونگی فرایند ترمیم در دم مارمولکها، ممکن است محققین بتوانند راه هایی را برای تحریک ترمیم و بازسازی در انسان ایجاد کنند. تیمی از محققین دانشگاه ایالتی آریزونا یک گام به حل این معما نزدیک شده‌اند. آنها دستورالعمل‌های ژنتیکی دخیل در ترمیم دم مارمولکها را کشف کرده‌اند که ممکن بیشتر بستگی به استفاده از ترکیب و مقدار صحیح اجزای شیمیایی داشته باشد. این تیم تحقیقاتی از نسل جدیدی از ابزارهای آنالیز مولکولی و کامپیوتری برای سنجش میزان بیان ژنها در دم مارمولکها استفاده کرده‌اند. آنها ترمیم دم را در مارمولک آنول سبز بررسی کرده‌اند که زمانی که دمش به وسیله یک شکارچی قطع میشود میتواند دم از دست رفته را مجدد ترمیم کند. مارمولکها اساسا ابزار ژنتیکی شبیه انسان دارند. این محققین کشف کرده‌اند که حداقل 326 ژن در مناطق خاص دم درحال ترمیم بیان میشوند که شامل ژنهایی هستند که در تکوین جنینی دخیل هستند و به سیگنالهای هورمونی و ترمیم زخم پاسخ میدهند. سایر جانوران مانند سمندرها، بچه قورباغه‌ها نیز میتوانند دم‌شان را بازسازی کنند. طی ترمیم دم، آنها ژنها را با توجه به پیام رسانی مسیرWntروشن میکنند که برای کنترل سلولهای بنیادی در بسیاری از اندام‌ها مانند مغز، عروق خونی و فولیکولهای مو لازم است. بنابرایم مارمولکها دارای الگوی منحصر بفردی از رشد بافتی هستند که در سرتاسر دم گسترده است. ترمیم یک فرایند همیشگی نیست. در حقیقت، این فرایند در مارمولکها برای ایجاد یک دم فانکشنال 60 روز طول میکشد. مارمولکها یک ساختار درحال ترمیم پیچیده از سلولهای در حال رشد را تشکیل میدهند که به بافتهای متعدد در مناطق مختلف دم تبدیل میشوند. این محققین نوعی از سلولها را شناسایی کرده‌اند که برای ترمیم بافتی مهم هستند. مارمولکها نیز مانند انسانها و موشها دارای سلولهای اقماری هستند که میتوانند رشد کرده و به عضلات اسکلتی وسایر بافت ها تکوین یابند. همان طور که گفته شد با استفاده از نسل جدید تکنولوژی برای توالی یابی ژنهایی که در طی ترمیم بیان میشوند، این محققین توانسته‌اند راز این که چه ژنهایی برای رشد دم در مارمولک ضروری هستند را کشف کنند. با استفاده از دستورالعمل‌های ژنتیکی کشف شده برای ترمیم در مارمولکها و یافتن ژنهای مشابه در انسان، ممکن است موفق به ایجاد غضروف جدید، عضله و حتی طناب نخاعی در آینده باشیم. محققین امیدوارند که یافته‌های آنها منجر به کشف درمانهای جدید برای آسیب‌های نخاعی، ترمیم نواقص تولد و بیماریهایی مانند ارتریت شود.منبع

پسرفت: خوشبختی شادبودن در همین ثانیه ایست که الان توشی، پس با افسوس و حسرت گذشته، خوشبختی الان، و دیروزه فردای خودت را خراب نکن.

:: موضوعات مرتبط: شاد زیستن، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، ابزار بهتر زیستن،
:: برچسب‌ها: ابزارهای آنالیز مولکولی و کامپیوتری, اسکلت, ترمیم, تکوین جنین, درمان آسیب نخاعی, ژنها, سلولهای بنیادی, سمندر, طناب نخاعی, عضله, غضروف, قورباغه, مارمولک, نسل جدید,

یک مرد لهستانی که در اثر جراحت ناشی از ضربه چاقو از کمر به پایین فلج شده بود با تزریق سلول‌های عصبی بویایی به نخاعش دوباره توانسته راه برود. این کار را جراحان لهستانی با کمک متخصصان عصب شناسی بریتانیایی انجام دادند و نتایج آن را در نشریه پیوند سلول منتشر کردند. دارک فیدیکا، چهل ساله در سال ۲۰۱۰ مورد حمله قرار گرفت و چند ضربه چاقو خورد. در این مدت او از کمر به پایین فلج بود و با وجود درمان و بازتوانی بسیار، هیچ نشانه ای از بهبود نشان نداده بود. بنا به آمار سازمان بهداشت جهانی سالانه بین ۲۵۰ تا پانصد هزار نفردر دنیا به ضایعات نخاعی دچار می‌شوند. نود درصد این موارد بعلت ضربه یا آسیب‌هایی مثل سلاح گرم و سرد، تصادف یا افتادن از بلندی بوده است. سه ماه بعد از این درمان بی‌سابقه، ماهیچه های ران چپ او در حال بزرگتر شدن هستند. اکنون بخشی از حس در ناحیه پایین زانو و بخشی از حرکت پا برگشته است و در حال حاضر بخشی از کارکرد روده و مثانه و همچنین کارکرد جنسی او برگشته است. او می تواند با واکر راه برود هر چند که زود از راه رفتن خسته می‌شود. آقای فیدیکا امیدوار است که روزی بتواند بدون کمک راه برود. آقای فیدیکا گفت که راه رفتن دوباره با کمک واکر، احساسی فوق العاده بوده است: وقتی نیمی از بدنت را حس نمی کنی کاملا درمانده هستی، اما وقتی حس دوباره شروع به برگشتن می‌کند، مثل این است که دوباره متولد شده‌ای. پروفسور جفری ریزمن که سرپرست تیم تحقیقات دانشگاه لندن است موفقیت این درمان را تاثیرگذارتر از راه رفتن بشر روی ماه توصیف کرد. با این حال تاکید کرد برای اینکه این روش، درمانی تازه برای مبتلایان به آسیب نخاعی تلقی شود باید تحقیقات بیشتری صورت گیرد و این روش برای افراد بیشتری به کار گرفته شود. پروفسور ریزمن بیش از چهل سال بر روی ترمیم ضایعات نخاعی کار کرده است پروفسور ریزمن به بی‌بی‌سی گفت که شخصا فکر می‌کند راهی برای درمان فلج نخاعی پیدا شده است: این کار دری را به تفکری تازه درباره ضایعات نخاعی باز کرده است. اما گذشتن از این هم کار عظیمی است. من فکر می‌کنم این آغازی برای ترمیم ضایعات نخاعی و ضایعات دیگری مثل بعضی از انواع سکته مغزی است. سیستم عصبی توانایی ترمیم خود را دارد، اما باید مسیری را ایجاد کرد که این سیستم بتواند ترمیم خود را انجام دهد. اما فارغ از اینکه نظر شخصی من چیست این موضوع باید ثابت شود و قدم اول انجام آن برای افراد دیگر است. رشته‌های عصب بویایی رشته‌های عصب بویایی تنها بخشی از دستگاه عصبی هستند که در تمام عمر ترمیم و بازسازی می‌شوند. نورونهای بویایی در واقع تنها بخشی از دستگاه عصبی مرکزی هستند که به طور مستقیم با محیط اطراف در تماس هستند و با انواع مولکول‌هایی که در هوا و محیط پراکنده هستند تماس پیدا می‌کنند. بنابراین این سلول‌ها مرتب آسیب می بینند و باید جایگزین شوند. این کار را سلول های غلاف پوشاننده سلول های عصبی بویایی (olfactoryensheathing cells)انجام می‌دهند. این سلول‌ها در واقع اکسون نورون‌های بویایی را می‌پوشانند. پیاز بویایی با شماره یک مشخص شده است بهترین منبع سلول های پوشاننده پیاز بویایی است. پیاز بویایی که در قسمت پایینی بخش جلویی مغز قرار دارد در واقع مسیری است که سلول‌های بویایی بینی پیام‌های عصبی مربوط به بو را به آن می‌فرستند و از آنجا این پیام عصبی به نواحی مختلف مغز منتقل می‌شود. پروفسور ریزمن که چهل سال بر روی ترمیم ضایعات نخاعی کار کرده پیش از این نشان داده بود که تزریق این سلول به نخاع موش‌های فلج در بهبود آنها موثر است. در سال ۲۰۰۵، یک جراج اعصاب لهستانی به نام دکتر پاول تاباکوف با پروفسور ریزمن تماس گرفت و گفت می‌خواهد روش او را در انسان به کار گیرد.

روش کار: انتخاب آقای فیدیکا برای این کار به این دلیل بود که آسیب نخاعی او به علت چاقو بود بنابراین ضایعه کوچک و لبه‌های آن به هم نزدیک بود. به همین دلیل است که دانشمندان نمی‌دانند در ضایعات وسیع‌تر که فاصله بین دو سر رشته‌های عصبی قطع شده بیشتر است آیا این روش موثر است یا نه. دکتر تاباکوف جراح مغز و اعصاب لهستانی اما پیش از هرکاری باید از بی خطر بودن این روش اطمینان حاصل می‌شد. بنابراین دکتر تاباکوف ابتدا این کار را بر روی سه بیمار مبتلا به ضایعه نخاع انجام داد. هیچکدام از آنها بهبودی نشان ندادند اما هدف این بررسی محقق شد، معلوم شد این روش بی خطر است. سپس در جراحی اول یکی از دو پیاز بویایی آقای فیدیکا برداشته شد. سلول‌های پیاز بویایی دو هفته در آزمایشگاه پرورش و تکثیر پیدا کردند و بعد در نخاع آقای فیدیکا تزریق شدند. نخاع آقای فیدیکا به علت ضربات چاقو قطع شده بود و فقط رشته باریکی از بافت زخمگاهی در سمت راست نخاع، بالا و پایین محل ضایعه را به هم وصل می‌کرد. جراحان برای تزریق در نخاع، یک قطره سلول، یعنی حدود پانصد هزار سلول در اختیار داشتند. آنها با صد تزریق ظریف در بالا و پایین ضایعه، این مقدار را در نخاع تزریق کردند. رشته‌های نازک بافت عصبی هم از مچ پای آقای فیدیکا برداشته شد و شکاف هشت میلیمتری ناشی از ضربات چاقو در سمت چپ نخاع، با آن پر شد. متخصصان معتقدند که سلول‌های پوشاننده راهی را فراهم کردند که رشته های عصبی بالا و پایین ضایعه بتوانند دوباره به هم متصل شوند، در واقع سلول‌های پیوندی، بالا و پایین ضایعه را مثل پلی به هم وصل کردند. آقای فیدیکا اولین بیمار مبتلا به فلج نخاعی است که بعد از قطع کامل نخاع علائم بهبودی نشان داده است هزینه این جراحی بی سابقه را یک موسسه خیریه، بنیاد آسیب ها نخاعی نیکولز، پرداخته که بانی آن دیوید نیکولز است. پسر آقای نیکولز در سال ۲۰۰۳ به علت آسیبی که در حین شنا در استخر به او وارد شد از کمر به پایین فلج شده است. آقای نیکولز اکنون هم درصدد جمع آوری پول بیشتر برای ادامه تحقیقات است. قرار است این کار برای ده بیمار دیگر در لهستان و بریتانیا انجام شود، به شرط اینکه هزینه آن تامین شود.

پاورقي: دوست خوبم حسین دهقان که خودش هم نخاعیه، برای پایان‌نامه‌ی تحصیلاتیش داره روی روحیه نخاعی‌ها کارمیکنه و نیاز داره که دوستان نخاعی باهاش همکاری کنن و پرسش‌نامه‌ای که براشون ارسال میکنه را پرکنن و براش ارسال کنن. دوستانی که تمایل به همکاری دارن لطفا در بخش نظرات اعلام کنند.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع،
:: برچسب‌ها: درمان فلج نخاعی, روده و مثانه, سکته مغزی, سلول‌های عصبی بویایی, ضایعات نخاعی, واکر,

سلولهای بنیادی پیوند شده ممکن است بعد از جراحی طناب نخاعی مانع از فیبروز مثانه شود، تیمی از محققین کره‌ای و کانادایی دریافته‌اند که پیوند سلولهایB10(رده‌ای نامیرا از سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان انسانی) به طور مستقیم به دیواره مثانه مدلهای موشی که دچار آسیب نخاعی بودند، میتواند مانع از ایجاد فیبروز مثانه و بهبود عملکرد مثانه از طریق افزایش رشد سلولهای عضلانی صاف مثانه شود،جهت مطالعه‌ی ادمه مطلب اینجا کلیک کنید

انجام مطالعات بالینی برای بررسی بی‌خطر بودن پیوند سلولهای بنیادی عصبی برای بیماران آسیب دیده نخاعی، محققین دانشگاه کالیفرنیا مطالعات بالینی را برای بررسی میزان امنیت و اطمینان پیوند سلولهای بنیادی عصبی به بیمارانی با آسیب‌های طناب نخاعی مزمن آغاز کرده‌اند. در فاز یک مطالعات بالینی هشت بیمار به مدت پنج سال تحت مطالعه قرار گرفتند، جهت مطالعه‌ی ادمه مطلب اینجا کلیک کنید

زردچوبه موجب افزایش بازسازی سلولهای بنیادی مغز می‌شود، ترکیب زیست فعالی که در زردچوبه یافت شده است تکثیر سلولهای بنیادی و تمایز آنها را در قلب افزایش میدهد. یافته‌ها پیشنهاد می‌کند که تورمرون معطر میتواند در آینده کاندیدایی دارویی برای درمان اختلالات عصبی مانند سکته یا بیماری آلزایمر باشد. جهت مطالعه‌ی ادمه مطلب اینجا کلیک کنید

پاپوش: زمان جنگ که زردچوبه کم‌یاب شده بود با این ادویه آشنا شدم. من همیشه مقداری زردچوبه در وسایلم داشتم چون ماهیگیری دوست داشتم و بهترین افزودنی به خمیر برای ماهیگیری موفق زردچوبه است. یکی از جالب‌ترین و عجیب‌ترین ویژگی‌های زردچوبه اینه که اگه اون تو کیسه‌فریزر نگهداری بشه سطح خارجی کیسه‌فریزر روغنی و چسبناک میشه!؟ یعنی اینکه زردچوبه میتونه از کیسه عبور کنه؟!. قدیمی‌ها برای کشیدن درد، رفع کوفتگی و خون‌مردگی، درمان شکستگی و...... ضمادی با آرد و تخم‌مرغ و زردچوبه و چند چیز دیگه درست میکردن و روی محل آسیب دیده می‌گذاشتن. بنظر من زردچوبه، فواید و مضرات‌ش میتونه زمینه تحقیق مناسبی برای متخصص‌ها و محقق‌های علم نانو فناوری برای تولید داروهای جدیدی باشه، حتی شاید برای درمان آسیب نخاعی.

:: موضوعات مرتبط: عقیده‌، احوالات من، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، لينك، عکس،
:: برچسب‌ها: آرد, آسیب نخاعی, پیوند سلولهای بنیادی, تخم‌مرغ, تولید داروهای جدید, جراحی طناب نخاعی, درمان اختلالات عصبی, زردچوبه, زمان جنگ, زمینه تحقیق مناسب, سلولهای بنیادی, ضماد, فیبروز مثانه, ماهیگیری, متخصص‌ها و محقق‌های علم نانو فناوری,

دانشمندان «موسسه پلی‌تکنیک لوزان» سوئیس توانستند با استفاده از سیگنال‌های الکتریکی و با فناوری کنترل از راه دور، قدرت راه‌رفتن را به موش‌های فلج بازگردانند.محققان با آسیب‌رساندن به نخاع‌ این حیوانات، آن‌ها را فلج کرده بودند و این امر مانع از رسیدن سیگنال‌های مغزی به بخش پایینی نخاع آن‌ها می‌شد، با این حال، ارسال یک جریان الکتریکی به داخل عصب‌های نخاع با استفاده از الکترود، موش‌هایی که روی تردمیل بودند را قادر به راه رفتن کرد. این دستاورد علمی می‌تواند منجر به ارائه درمان‌های توانبخشی شود که به بیماران انسانی مبتلا به آسیب‌های نخاعی امکان راه‌رفتن طبیعی‌تر را خواهد داد.در طول این آزمایشات، دانشمندان با تغییردادن از راه دور سیگنال‌های الکتریکی، راه‌رفتن این حیوانات را کنترل کردند. موش‌های آزمایشی هزار گام پیاپی را بدون مشکل برداشتند و همچنین پله‌هایی با طول‌ها و ارتفاعات مختلف را طی کردند. این موش‌ها هیچ کنترل اختیاری روی جوارحشان نداشتند و این دانشمندان بودند که نخاع آسیب‌دیده آن‌ها را برای راه‌رفتن طبیعی بازفعال و تحریک می‌کردند. دانشمندان نسخه‌های انسانی از ابزارGait Platform  که برای مطالعه راه‌رفتن موش‌ها به کار برده شد را برای درمان‌های بالینی طراحی کرده‌اند. این سیستم دارای یک تردمیل و سیستم پشتیبان روی زمین و همچنین دوربین‌های مادون‌قرمز برای شناسایی نشانگرهای انعکاسی در بدن بیماران است.منبع

ته‌بندي: بنظر من خدا نخواسته نخاع ترمیم پذیر باشه تا صاحبان زر و زور نتونن به‌سادگی پزشکان را مجبور کنند سر افراد سالخورده را به تنی جوان پیوند بزنند. همه چیز خدا حکمت داره، منجمله: حرام بودن خوردن بعضی ازاجزاء حيوانات حلال گوشت. مسئله 2141- پانزده چيز از حيوانات حلال گوشت حرام است:

 1 - خون.

 2 - فضله.

 3 - نرى.

 4 - فرج.

 5 - بچه دان و جفت.

 6 - غدد كه آن را دشول مى‏گويند.

 7 - تخم كه آن را دنبلان مى‏گويند.

 8- چيزى كه در مغز كله است و به شكل نخود مى‏باشد.

 9 - مغز حرام كه در ميان تيره پشت است.

 10 - پيى كه در دو طرف تيره پشت است.

 11 - زهره‏دان.

 12 - سپرز (طحال).

 13 - بول دان (مثانه).

 14 - حدقه چشم.

 15 - چيزى كه در ميان سم است و به آن ذات الاشاجع مى‏گويند.

حتما رازها و نکاتی در این امر الهی نهفته است و شاید راه درمانی برای بهبود آسیب نخاعی.

در ادامه مطلبی مرتبط با خبر بالا را بخوانید

من یک عصب شناس هستم که پیش زمینه هایی ترکیبی در فیزیک و داروشناسی دارم. آزمایشگاه من در مؤسسه ی تکنولوژی سوئیس فدرال، بر روی آسیب های نخاعی تمرکز کرده است، که سالانه بیش از ۵۰٫۰۰۰ نفر در سراسر جهان به آن دچار می شوند، که عواقب دردناکی را برای آنان در پی دارد، و زندگیشان را در عرض چند ثانیه نابود می کند.

و برای من، مرد فولادی، کریستوفر ریو، بیشترین آشنایی را با دردی که کسانی که دچار آسیب نخاعی شده اند تحمل می کنند، دارد. و من این طور تجربه ی شخصیم را در این زمینه ی تحقیقاتی، با کار در مؤسسه ی کریستوفر و دانا ریو شروع کردم. من هنوز آن لحظه ی سرنوشت ساز را به یاد می آورم. یادم می آید تنها پایان یک روز کاری معمولی در مؤسسه بود. یادم می آید تنها پایان یک روز کاری معمولی در مؤسسه بود. کریس به ما، دانشمندان و متخصصان گفت، "شما باید عملی تر رفتار کنید. وقتی که فردا آزمایشگاهتان را ترک می کنید، می خواهم کنار مرکز توانبخشی توقف کنید و افراد آسیب دیده ای را که برای برداشتن یک قدم می جنگند و می خواهند بدنشان را ترمیم کنند، ببینید. و وقتی به خانه می روید، به این فکر کنید که از فردا چه تغییری در تحقیقاتتان ایجاد خواهید کرد تا زندگی آن ها را بهتر کنید." این کلمات، در ذهن من ثبت شدند. این حرف بیشتر از ۱۰ سال پیش به من گفته شد، اما تا به امروز، آزمایشگاه من روشی عملی را برای توانبخشی بیماران پس از دیدن آسیب نخاعی دنبال می کند. و اولین قدم من در این مسیر تعریف مدل جدیدی از آسیب نخاعی بود که برخی از ویژگی های کلیدی آسیب نخاعی انسان را بهتر تقلید کند و در ضمن، شرایط عملی قابل کنترلی را پیشنهاد کند. و برای این هدف، ما از دو جهت عکس هم نخاع را تا نیمه دچار آسیب کردیم. آن ها به طور کلی ارتباط میان مغز و نخاع را مختل می کردند، آن ها به طور کلی ارتباط میان مغز و نخاع را مختل می کردند، که منجر به فلج کامل و دائمی پاهای موش می شد. اما، همان طور که پیش از این مشاهده شده بود، بعد از غالب آسیب ها در انسان، بخش واسطه ای از بافت عصبی بنیادی تشکیل می شود، که از طریق آن توانبخشی ممکن می شود. (نخاع این طور نیست) اما چگونه چنین چیزی ممکن می شود؟ خب، روش معمول آن شامل تزریق بخش واسطه ای است که فیبر های بریده شده را برای رسیدن به هدف اصلی رشد می دهد. و وقتی به این نتیجه رسیدم که این به طور قطع روشی کلیدی برای درمان این مشکل است، انجام این کار به نظرم فوق العاده پیچیده آمد. برای این که به سرعت در مرحله ی کلینیکی به نتیجه برسیم، میدانستم باید چه کار کنم: باید از دیدگاه دیگری به مشکل نگاه می کردم. مشخص شد که بیش از ۱۰۰ سال تحقیق بر روی فیزیولوژی نخاع، که با داده شدن جایزه ی نوبل شرینگتون شروع شد، نشان داده بود که نخاع، حتی اگر شدید ترین آسیب ها را دیده باشد، تمامی شبکه های عصبی لازم و کافی را برای هماهنگ کردن جابه جایی سیگنال های عصبی دارد، اما چون اطلاعات فرستاده شده از مغز دچار آسیب می شوند، در حالت بی استفاده ای قرار می گیرند، انگار دچار نوعی خواب شده باشند. ایده ی من این بود: ما این شبکه را بیدار خواهیم کرد.

و در آن زمان، من یک دانشجوی فوق دکترا در لس آنجلس بودم، که تازه دوره ی دکترایم را در فرانسه به پایان رسانده بودم، جایی که روش فکر مستقل، الزاماً مورد تشویق قرار نمی گیرد. (خنده ی حاضرین) من از صحبت کردن با رئیس جدیدم می ترسیدم، اما تصمیم گرفتم که با شجاعت تمام جلو بروم. در دفتر مشاور بی نظیرم، "رگی اگرتون" را زدم، تا با او درباره ی ایده ی جدیدم صحبت کنم. او با دقت به من گوش کرد، و با لبخندی به من جواب داد. "چرا یک امتحان نمی کنی؟"

و قسم می خورم، این یکی از مهم ترین لحظات برای من در انجام این کار بود، وقتی که فهمیدم رئیس بزرگ افراد جوان و ایده های جدید را باور دارد. و این ایده ی من بود: برای این که این اصل پیچیده را برای شما توضیح دهم، می خواهم از یک مثال ساده شده استفاده کنم. تصور کنید که سیستم حرکتی ما یک ماشین است. موتور آن نخاع است. و قسمت انتقال نیرو دچار مشکل شده است. موتور خاموش شده است. چگونه می توان دوباره موتور را روشن کرد؟ اول از همه، ما باید به اندازه ی کافی به آن سوخت برسانیم؛ دوم، پدال گاز را فشار دهیم؛ و سوم، ماشین را هدایت کنیم. ما فهمیدیم که مسیر های عصبی شناخته شده ای از طرف مغز وجود دارند که این نقش را در حین حرکت کردن ایفا می کنند. ایده ی من این بود: مسیر از دست رفته را جایگزین کن تا نخاع را با نوعی بخش واسطه ترمیم کنی تا نخاع را با نوعی بخش واسطه ترمیم کنی تا مغز برای راه رفتن بتواند اطلاعات را به صورت طبیعی ارسال کند. برای این کار، من از ۲۰ سال تجربه ی پیشینم در تحقیق درباره ی عصب شناسی استفاده کردم، اول برای جایگزین کردن سوخت گمشده با عوامل دارویی تا نورون های درون نخاع را برای فعال شدن آماده کنند، و در مرحله ی دوم، تقلید از پدال گاز با تحریک الکتریکی. الکترودی را تصور کنید که در پشت نخاع تعبیه شده باشد تا بدون ایجاد هیچ دردی آن را به صورت الکتریکی تحریک کند. این کار چند سال زمان برد، اما نهایتاً مایک مسیر عصبی مصنوعی الکتروشیمیایی درست کردیم تا شبکه ی عصبی درون نخاع را از قسمت از کار افتاده، تا قسمتی که کاملاً فعال است ادامه دهد. بلافاصله، موش فلج توانست بایستد. به محض این که تسمه ی تردمیل شروع به چرخیدن کرد، موش شروع به انجام حرکات هماهنگ پا هایش کرد، اما بدون استفاده از مغز. این چیزی که من به آن می گویم "مغز نخاعی" اطلاعات مربوط به احساسات دریافتی فرستاده شده از طرف پای در حال حرکت را به صورت ذهنی تحلیل می کند و در مورد نحوه ی فعال کردن ماهیچه جهت ایستادن، راه رفتن، دویدن، و حتی در این جا، زمانی که موقع دویدن، در صورت از کار افتادن تردمیل ناگهان می ایستد،تصمیم می گیرد. این شگفت انگیز بود. من بسیار از این نحوه ی حرکت بدون استفاده از مغز شگفت زده شده بودم، اما هم زمان فوق العاده ناامید شدم. این حرکات کاملاً غیر ارادی بودند. آن حیوان در این سیستم هیچ کنترلی بر روی پاهایش نداشت. به وضوح، سیستم هدایتی وجود نداشت. و بعداً این برای من مشخص شد که، ما باید مسیرمان را از الگوی کلاسیک توانبخشی، ما باید مسیرمان را از الگوی کلاسیک توانبخشی، یعنی راه رفتن بر روی تردمیل، تغییر دهیم، و شرایطی را فراهم کنیم که مغز را تشویق کند تا کنترل ارادی را بر روی پا آغاز کند. با این ایده، ما سیستم روبوتیک کاملاً جدیدی را برای آزاد گذاشتن موش برای راه رفتن در تمامی جهت ها ساختیم. تصور کنید، این واقعاً جالب است. تصور کنید این روبات عظیم ۲۰۰ کیلویی، به عنوان بخشی از بدن این موش ۲۰۰ گرمی کوچک به او متصل شده است، اما موش نمی تواند روبات را احساس کند. روبات نامرئی است، دقیقاً مثل این که شما بخواهید بچه ی کوچکی را موقع برداشتن اولی قدم های لرزانش نگه دارید.

اجازه بدهید به طور خلاصه مرور کنم: آن موش آسیبی به نخاعش وارد شد که او را فلج کرد. مسیر عصبی مصنوعی الکتروشیمیایی قسمت فعال شبکه های حرکتی نخاعی را فعال کرد. و روبات محیطی امن را فراهم کرد تا موش بتواند به هر چیزی جذب بشود تا پاهای فلجش را درگیر کند.و برای این تحریک، ما از چیزی استفاده کردیم که فکر می کنم قوی ترین محصول دارویی سوئیس باشد: شکلات مرغوب سوئیسی. در واقع، نتایج اولیه خیلی خیلی خیلی ناامید کننده بودند. این بهترین پزشک کاردرمانی بود که در اختیار داشتم او در تشویق موش در برداشتن حتی یک قدم به طور کامل شکست خورد، در حالی که همان موش، پنج دقیقه قبل، به طور زیبایی بر روی تردمیل راه می رفت. ما خیلی ناامید شدیم. اما می دانید، یکی از الزامی ترین ویژگی های یک دانشمند پشتکار است. ما سماجت ورزیدیم. الگوی خودمان را تصحیح کردیم، و بعد از چند ماه آموزش، آن موش فلج می توانست بایستد، و هر وقت می خواست، با تمام بدن خود به سمت جایزه هایی که برایش گذاشته بودیم می دوید. این اولین توانبخشی انجام شده پس از وارد کردن آسیب نخاعی در آزمایشگاه، و منجر شدن آن به فلج کامل و دائمی است، که در آن پا به صورت ارادی حرکت می کند.منبع

:: موضوعات مرتبط: عقیده‌، معلولین و معلولیت، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، تکنولوژی، فکر ایده پیشنهاد،
:: برچسب‌ها: آسیب‌های نخاعی, امکان راه‌رفتن طبیعی‌, پزشکان, تردمیل, حيوانات حلال گوشت, دانشمندان, دوربین‌های مادون‌قرمز, راه درمانی برای بهبود آسیب نخاعی, سیستم, سیگنال‌های الکتریکی, سیگنال‌های مغزی, صاحبان زر و زور, فلج, فناوری, قدرت راه‌رفتن, کنترل از راه دور, نخاع‌,

در یک‌سال گذشته چند بار به دلیل دل‌درد کارم به دکتر و بیمارستان کشید. مشکلم همیشه با دردهای کوچک و معمولی شروع می‌شد. مثل وقت‌هایی که به گردنم فشار میاد و گردنم درد میگیره و دردش میزنه به سرم و مرتب دردش شدیدتر میشه و تا قرص استامینوفن را با ژلوفن و یا بروفن باهم نخورم دردش آروم نمیشه. خوردن ژلوفن و یا بروفن همیشه حس خوردن ذغال سرخ را بهم داده. این اواخر با دل‌دردهام مثانه‌ام هم اسپاسم میگرفت و حتی با سوندفولی هم ادرارم با مشکل خارج میشد و من فکر میکردم گرفتار عفونت مثانه شدم و به همین دلیل قرص سيپروفلوكساسين‌ میخوردم. این قرص خودش کلی عوارض داره و قرص هر شرکت تولید کننده‌ی این دارو یه‌جور عارضه‌ی خاص خودشو داره. یه مارکشو که میخوردم بیرون‌روی میگرفتم و بند سوم انگشت کوچیکه دست چپم خارش میگرفت و کبود میشد. تو یک‌سال گذشته از یک مارک دیگر سيپروفلوكساسين استفاده میکردم که حسابی معده‌ام را بهم میریخت و موجب دل‌درد شدید همراه با حالت تهوع میشد. من فکر میکردم این مشکل از صفرام باشه و حتی زدم به سیم آخر و اقدام کردم برای جراحی و خارج کردن کیسه صفرا، که دختر خالم که پزشکه منصرفم کرد و گفت: احتمالا مشکل از معده‌ات باشه، برام داروی امپرازول تجویز کرد که خوشبختانه آبی بود بر آتش. در ماه گذشته هم داستان بالا: سردرد، خوردن مسکن، دل‌درد همراه با اسپاسم مثانه و مصرف داروی سیپروفلوکساسین و دل‌درد و تهوع و چند روز تب و لرز و ... برام تکرار شد که با مصرف امپرازل دردها پرکشیدن و مشخص شد که معده‌ام بسیار ضعیف و حساس شده.

پسوند: دوستان راهنمای همراه داروها را خوب مطالعه کنن تا با عوارض دارو آشنا بشن. توصیه اکید میکنم به توصیه‌ی شرکت سازنده‌ی دارویی که گفته: این دارو با شکم خالی مصرف نشود، حتما عمل کنن تا معده‌ی مبارک را ناخوش نکنن.

:: موضوعات مرتبط: بهداشت و سلامت، خاطره، پزشکی و درمان، لينك، تجربه‌، پند و اندرز،
:: برچسب‌ها: اسپاسم, استامینوفن, امپرازول, بروفن, بیمارستان, تب و لرز, تهوع, جراحی, خارش, دکتر, دل‌درد, ذغال, ژلوفن, سردرد, سوندفولی, سيپروفلوكساسين‌, صفرا, عفونت مثانه, عوارض, مثانه, مطالعه, معده, ناخوش,

چندهفته پیش عرض کردم که تیک سر و گردن گرفتم. خوشبختانه با مصرف دارویی که دکتر بهم داد تیک‌ها خیلی کم شد، اما بعضی وقت‌ها که درد دست راستم (همون دستم که عصبش نیمه آسیب دیده است و انگشتاش را نمیتونم جمع کنم) زیاد میشد، تیک‌ها هم زیاد میشد. بصورت معمول مفصل ساعد هر دو دستم و نیم وجب بالا و پایین‌شون همیشه درد میکنه، باد پنکه و کولر و سرمای زمستان دست‌هام را دردناک میکنن. وقتی فکر کردم به این نتیجه رسیدم که در زمان اوج تیک‌هام با آب‌سرد و بدون آب‌گرم حمام میکردم. حمام من همراه با توالت رفتنمه و برای همین یکم بیشتر از حمام خالی طول میکشه. بودن زیاد زیر آب سرد باعث شده بود حسابی دست‌هام دردناک بشن و دردش بزنه به سرو گردنم. الان روزهایی که دست‌هام خیلی دردبکنن گاهی یکی دوتا تیک کوچولو دارم و هنوز شب‌ها یا روزها وقتی میخوام بخوابم مثل قدیم سرم پرش‌هایی داره.

پسرفت: قبلا یعنی سال 84 در مطلبی با عنوان: طب حاشیه به درد دست‌هام و روش درمانشون پرداخته بودم.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من، پزشکی و درمان، تجربه‌،
:: برچسب‌ها: توالت, تیک سر و گردن, حمام, درد, مصرف دارو, مفصل ساعد,

مركز چند تخصصي درد شفا اولين مركز تحقيقاتي و درماني چند تخصصي درد است كه راهكارهاي كشورهاي پيشرفته را مورد استفاده قرار ميدهد. اين مركز توسط پروفسور مهاجر و دكتر عرب خردمند و همكاران پايه گذاري شد و هدف آن تشخيص علل درد و درمان بيماران در هر مرحله از بيماري است. تخصص‌هاي متعدد با همديگر جمع شده‌اند تا يك برخورد همه جانبه را نسبت به مديريت درد داشته باشند. بيهوشي، جراحي اعصاب،‌ بيماري‌هاي داخلي، ارتوپدي، روانشناسي، روانپزشكي، مددكار اجتماعي، فيزيوتراپي، طب سوزني، و پزشكي ورزشي تخصص‌هاي اصلي و لازم هستند. ويزيت‌هاي سرپايي، امكانات بستري روزانه و بستري بخش در اين مركز به بيماران دردمند ارائه مي‌شود. در موارد بيماران پيچيده، تيم درد از مشاوره به ساير تخصص‌ها و فوق تخصص‌ها بهره مي‌گيرد و جلسه‌اي را با حضور بيمار و همچنين پزشكان صاحب نام دعوت شده از ساير مراكز پزشكي برگزار مي‌كند. مركز چند تخصصي درد شفا مركز اصلي براي درمان درد است و بيماران غير جانباز هم در اين مركز پذيرش شده و توسط تيم تخصصي ما ويزيت مي‌شوند. دردهاي عضلاني اسكلتي، كمردرد، سردرد، دردهاي با منشاء ‌مشكلات روحي رواني، دردهاي بعد از عمل جراحي، ‌دردهاي فانتوم، ‌دردهاي نوروپاتيك، درد سرطان، و همه انواع سندروم‌هاي درد در مركز ما بررسي و درمان مي‌شوند.  متاسفانه، آمار دقيقي در مورد سندروم‌هاي درد در كشور ما موجود نيست و ما سعي مي‌كنيم كه داده‌ها را جمع آوري و يك آمار قوي تهيه نماييم. بديهي است كه همكاري بيمار اهميت بسيار زيادي در روند تشخيص و درمان بيماري دارد. بنابراين، ما بايد شناخت بيمار را در مورد بيماري‌اش افزايش دهيم. بيمار حق دارد كه از داروها و امكانات متعددي كه در درمان بيماري كمك كننده است، ‌اطلاع داشته باشد. همچنين، هدف ما اين است كه سطح علمي كاركنان پزشكي شاغل در مديريت درد را در سراسر كشور افزايش دهيم. بنابر اين، گردهمايي‌هاي ساليانه و كنگره‌ها را در تقويم برنامه‌اي خود گنجانده‌ايم. از مختصات اين مركزعبارتند از: 1- معاينات چندتخصصي ولي همگام و تشخيص نهايي علت درد.  2- درمان چند بعدي همزمان.  3- ادامه درمان توسط همكاران داراي پروانه مطب زير نظر مركز. 4- ارائه خدمات روانپزشكي و روانكاوي درد. 5- ارائه همكاري سرويس مددكار اجتماعي در بيمارستان و خارج از آن. منبع

 

كلينيك چند تخصصي درد

كلينيك تشنج

كلينيك طب فيزيكي و توانبخشي

كلينيك نورولو‍ژي

كلينيك روان درماني

كلينيك آسيبهاي نخاعي

كلينيك MS

كادر درمان

:: موضوعات مرتبط: بهداشت و سلامت، پزشکی و درمان، لينك،
:: برچسب‌ها: بيمارستان خاتم الانبياء, پروفسور مهاجر, پزشكان صاحب نام, پزشكي ورزشي, روانپزشكي, روانكاوي, سرطان, طب سوزني, فيزيوتراپي, كلينيك MS, كلينيك آسيبهاي نخاعي, كلينيك تخصصي درد, كلينيك تشنج, كلينيك روان درماني, كلينيك طب فيزيكي و توانبخشي, كلينيك نورولو‍ژي, مددكار اجتماعي, نوروپاتيك,

هر وقت میشینم روی ویلچر، امیرفرهاد میفهمه که وقت قام قام رسیده و برای اومدن و ایستادن روصندلی ویلچر، کنارم، بیقراری میکنه. همیشه میبرمش تو حیاط و چند دور میچرخونمش، اما چندباری هم، دوتایی رفتیم تا پارک سرکوچه‌مون و یه چرخ بدون توقف زدیم. هفته پیش در بازگشت از پارک رفتیم منزل پدرم، همسرم هم آمد منزل پدرم. هنوز چند دقیقه از ورود همسرم نگذشته بود که احساس کردم سوندم مشکل دار شده و ادرارم تخلیه نمیشه به همین دلیل از پدر و مادرم اجازه گرفتم و برگشتیم منزل خودمون و سوندم را در آوردم. تا فرداش حالم بهتر نشد که هیچ هر لحظه بدتر شدم. رفتم خودم را بشورم که دوباره سوند بزنم که امیرفرهاد با رورو‌اک خرد زمین و بین ابرو و پلکش کبود شد. حال خودم اونقدر بد بود که نگو و نپرس، تب، لرز، هذیان، بیخوابی، تب‌خال، دل درد، سردرد و .... خلاصه تا همین الان جمعه ساعت 11 هیچ چیز مرتب و آرام نمیزنه.

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من، پزشکی و درمان، از امیرفرهاد و امیرسام، فرزندپروری،
:: برچسب‌ها: ابرو, بیخوابی, بیقراری, پلک, تب، لرز, تب‌خال, حیاط, دل درد, سردرد, سوندم, قام قام, کبود, هذیان,

چند ماهی بود هنگام بستن چشمم برای استراحت یا چرت زدن یا خوابیدن سرم بصورت ناخواسته و خارج از کنترل به طرفین و یا به عقب حرکت سریع و ناراحت کننده‌ای میکرد. این حرکت‌ها یا تیک‌ها نیم ساعتی ادامه پیدامیکرد و تمام میشد و در خواب دیگه این مشکل را نداشتم. ماه گذشته شیب مشکل فزاینده شد و تو بیداری، وقت و بی‌وقت خفتم می‌کرد. تاجایی‌که میشد تحمل کردم تیک‌ها را، ولی بآلآخره رقص ناخواسته‌ی سر و گردن اونم تو ماه رمضان غیر قابل تحمل شد برام و با متخصص مغز و اعصاب تماس گرفتم و مشکلم را کامل براش توضیح دادم، دکتر گفت: فعلا روزی 2 قرص دپاکین Depakine 200 بخور تا ببینیم نتیجه چی میشه. خوشبختانه با خوردن چند قرص تیک‌هام بشدت کم شد.

پيوست: اگه حوصله دارید لینک مقابل را با پیامهای خوانندگانش بخونید قطع نخاع، عاقبت هوس شيطانی

:: موضوعات مرتبط: بهداشت و سلامت، معلولین و معلولیت، احوالات من، پزشکی و درمان، لينك،
:: برچسب‌ها: استراحت, بیداری, تحمل, تیک, چرت, خوابیدن, رقص, سر و گردن, قرص, ماه رمضان, متخصص مغز و اعصاب,

در مطلب قبل عرض کردم، رفته بودم دریاچه‌ی شهدای خلیج فارس ولی چون تنها بودم، اصلا حس خوبی نداشتم و اصلا بهم خوش‌نگذشت. چند روز قبل پسرم، امیرفرهاد، تب کرده بود، اصلا حوصله نداشت، و بسیار بیقراری می‌کرد، سریع گریه‌اش میگرفت، و چیزی جز شیر نمیخورد. ساعت17 رفتم داروخانه تا براش قطره استامنیوفن بگیرم، با وجود اینکه هوا خیلی گرم بود، حس بسیار خوبی داشتم که دارم کاری برای خانواده‌ام انجام میدم. فردای اون روز همسرم امیرفرهاد را برد درمانگاه. دکتر بعد معاینه کامل و مشاهده نکردن هیچ علامتی، گفته بوده: قطره را بهش بدید، اگر تا دو روز دیگه خوب نشد باید آزمایش خون و ادرار بده. شکر خدا تب امیرفرهاد فروکش کرد. این تب کردن موجب شد وزن امیرفرهاد کم بشه و کلی لاغر بشه. دلیل تب کردن فرزندمان رشد دندان‌هاش بود. الان دوتا از دندان‌هاش کمی درآمدن. 11تیر امیرفرهاد 10ماهش تمام شد و هنوز نمیتونه چهار دست و پا بره ولی نیم‌متری سینه خیز خودشو جلو میکشه. پاپوش: از خدای خوب و بخشنده مهربان بسیار ممنونم برای همه‌ی نعمت‌هایی که بهمون بخشیده. ایشاالله خدا آرزوی همه‌ی آرزومندان را برآورده کنه.

 


:: موضوعات مرتبط: احوالات من، شاد زیستن، پزشکی و درمان، ازدواج معلولین، عکس، از امیرفرهاد و امیرسام، فرزندپروری،
:: برچسب‌ها: آزمایش, ادرار, استامنیوفن, تب, خانواده, خون, داروخانه, درمانگاه, دکتر, رشد دندان‌, قطره, معاینه,

محققان آمریکایی برای نخستین‌بار موفق به شناسایی سلول عصبی کلیدی شده‌اند که امکان حرکت کردن حیوانات را فراهم می‌کند و نتایج این مطالعه، به توسعه روش‌های درمانی جدید برای بیماران دچار آسیب نخاعی کمک می‌کند.نخاع حاوی شبکه‌ای از سلول‌های عصبی است که به شیوه‌ای تقریبا مستقل عمل کرده و امکان انجام حرکات ریتمیک – بطور مثال راه رفتن در حین صحبت کردن با تلفن همراه – را فراهم می‌کنند.این شبکه مداری ویژگی‌هایی مانند بالا و پایین رفتن از پله‌ها، راه رفتن سریع یا دویدن را کنترل می‌کند. محققان موسسه سالک در سن‌دیه‌گو به سرپرستی پروفسور مارتین گلدینگ برای نخستین‌بار موفق به شناسایی نورون‌هایی در نخاع شده‌اند که مسئول کنترل بازده کلیدی این مدار حرکتی هستند. مدارات حرکتی در نخاع از شش نوع اصلی از سلول‌های نورون رابط تشکیل شده‌اند که رابط بین اعصاب مغز و اعصاب فعال‌کننده یا مهارکننده عضلات هستند. این محققان پیش از این یک کلاس از نورون رابط موسوم به V1 را شناسایی کرده بودند که جزء کلیدی مدار فلکسور- اکستانسور جمع‌کننده-بازکنندهمحسوب می‌شود. با حذف نورون رابط V1، فعالیت فلکسور- اکستانسور دست نخورده باقی می‌ماند که نشان‌دهنده وجود نوع دیگری از سلول‌های درگیر در حرکت است؛ برای شناسایی این نورون رابط، محققان سلول‌های دیگر نخاع با خواص مشابه V1 را مورد بررسی قرار دادند. تحقیقات بر روی نورون رابط V2b متمرکز شد که عملکرد آن تاکنون ناشناخته باقی مانده بود؛ یک الگوی همزمان از فعالیت مدار فلکسور- اکستانسور در زمان غیر فعال شدن نورون‌های رابط V1 و V2b مشاهده شد که این همزمانی منجر به بروز یک واکنش کزاز مانند در موش‌های تازه متولد شده می‌شود. با درک بهتر عملکرد مدار فلکسور- اکستانسور، محققان می‌توانند سیستمی طراحی کنند که قادر به بازسازی نخاع یا تقلید سیگنال‌های ارسال شده از مغز به نخاع است؛ این مطالعه به توسعه روش‌های درمانی جدید برای بیماران دچار آسیب نخاعی یا سایر اختلالات حرکتی کمک می‌کند. نتایج این مطالعه در مجله Neuron منتشر شده است. منبع ته‌بندي: با عرض پوزش از کلیه دوستان، وبلاگ همچنان خراب است، متاسفانه مدیر وبلاگستان به پیام‌هام جواب نمیده. امید اینکه بزودی مشکل رفع شود.

:: موضوعات مرتبط: پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع،
:: برچسب‌ها: آسیب نخاعی, امکان حرکت کردن, بازسازی نخاع, توسعه, درمان ضایعات نخاعی, سلول عصبی, سیگنال‌, شناسایی, کلید, محققان, نورون,

پژوهشگران کانادایی با مطالعه بر روی سلول‌های بنیادی موجود در ناحیه دیسک انسان، به شواهدی دست یافته‌اند که علائم امید وارکننده‌ای برای درمان بیماری انحلال دیسک و نیز احتمالا ضایعات نخاعی محسوب می‌شود. به گزارش بنیان به نقل از vancouversun، در تلاشی برای فهم بهتر این بیماری دردناک و ضعیف کننده، گروهی از محققان کانادایی در دانشگاه تورنتو به سرپرستی دکتر Mark Erwinموفق به جداسازی سلول‌های بنیادی  notochordal and adult از دیسک بین مهره‌ها شده‌اند. سلول های بنیادی توانایی ازدیاد و تمایز به انواع سلول‌های تخصص یافته همچون استخوان، چربی و دیگر سلول های مختص بافت را دارند. طبق یافته‌های محققان، سلول‌های به دست آمده از ناحیه بین مهره‌ها توانایی تمایز به سلول‌های عصبی را دارند. آنها به تازگی دریافته‌اند که در آزمایشگاه می‌توانند مرگ سلول‌های دیسک را متوقف نمایند و عملکرد آنها را حفظ کنند. کاری که گمان می‌شد غیر ممکن است. این تحقیق بر روی حیوانات کوچک و در آزمایشگاه انجام شده است. موفقیت این مطالعه به این معنی است که سلول‌های فرد می‌تواند بر ای درمان خود وی استفاده شود. تصور این است که سلول‌های بنیادی فرد می‌تواند در صورت آسیب دیسک ازوی جدا شده و بعد از تولید اعصاب یا دیسک‌ها مجددا به بدن وی جایی که نیاز به ترمیم دارد، بازگردانده شود. در این روش افزایش در صد سلول‌های زنده و محیط سلولی مورد توجه بوده است. کیفیت زندگی این بیماران با افزایش عملکرد و کاهش درد بهبود خواهد یافت. منبع

:: موضوعات مرتبط: پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع،
:: برچسب‌ها: آزمایشگاه, استخوان, پژوهشگران, دیسک بین مهره‌ها, سلول‌های بنیادی, ضایعات نخاعی, مطالعه,

محققان چینی روش جدیدی را برای پل‌زنی گسست بین دو انتهای یک عصب بریده‌شده ارائه داده‌اند. محققان زیست‌پزشکی در چین استفاده نویدبخش از فلز مایع را برای متصل‌کردن گسست بین دو انتهای یک عصب بریده‌شده اعلام کردند و افزودند این شیوه، راهی برای ارتقای شیوه‌های کنونی توانبخشی عصب است و می‌تواند مانع از بروز ناتوانی‌های بلندمدت شود. زمانی که عصبی آسیب می‌بیند، عضلات موجود در هر انتهای آن از سیگنال‌های ارسالی مغز محروم می‌شوند و بی‌تحرک می‌مانند. این موضوع می‌تواند به طور بالقوه‌ای منجر به هدررفتن عصب‌ها شود؛ به منظور ممانعت از این امر، سیگنال‌های عصبی باید به مغز و در طول گسست موجود در عصب آسیب‌دیده به هنگام ترمیم آن، ارسال شوند. عام‌ترین راه برای انجام این کار استفاده از محلول نمک موسوم به محلول رینگر است که کارکرد مایع‌های بدن را تقلید می‌کند. اما بر اساس تحقیقات جدید، فلز مایع می‌تواند راه بهتری برای هدایت این سیگنال‌ها باشد. تیم دانشگاه تسینگهوا فلز مایع را روی یک عصب آسیب‌دیده سیاتیک متصل به عضله ساق پای یک غوک بزرگ امریکایی آزمایش کردند. گفته می‌شود این فلز که آلیاژ فلز گالیم-ایندیم-سلنیومنام است، احتمالا در عمل جراحی نیز خوب عمل کند زیرا در دمای بدن مایع است. اما این امر نیازمند آزمایش‌های فراوان است تا ایمنی آن در بدن ثابت شود. منبع

پسينه: در طول هفته گذشته سرماخوردگی حسابی کلافه‌ام کرده بود، شکر خدا دارم نم‌نمک خوب میشم.

:: موضوعات مرتبط: احوالات من، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، تکنولوژی،
:: برچسب‌ها: ارتقا, توانبخشی, چینی, روش جدیدی, سیگنال‌, عصب بریده‌شده, فلز مایع, محققان, مغز,

دیدگاه عمومی در خصوص افرادی که دچار آسیب‌های نخاعی می‌شوند معمولاً فلج دائمی است، ولی نتایج تحقیق جدیدی که امروز در مجله علمی "مغز" منتشر شده احتمالاً این دیدگاه را تغییر خواهد داد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که اعمال شوک‌های الکتریکی در خلال تمرینات بدنی به ستون فقرات اشخاصی که دچار فلج نخاعی هستند، می‌تواند به آنها کمک کند تا دوباره حرکات ارادی خود را به دست بیاورند. در این پژوهش بلند مدت که از سال 2009 در مرکز تحقیقات آسیب‌های نخاعی دانشگاه لوئیزویل آمریکا و تحت سرپرستی دکتر کلودیا آنجلی انجام شده است، پژوهشگران بر روی ستون فقرات 4 بیمار که بیش از دو سال دچار عارضه فلج نخاعی بودند، تحریکات الکتریکی اعمال کردند. هر 4 بیمار فوق الذکر موفق شدند پاهای خود را از ناحیه پنجه‌ها، قوزک و زانو خم کنند و با استفاده از توانبخشی فیزیکی، این حرکات باز هم بهبود بیشتری یافتند. طبق گفته محققان، در صورت اثبات تاثیر "تحریک درمانی" در افراد بیشتر، تغییرات عمده‌ای در زندگی آینده بیمارانی که با این عارضه زندگی می‌کنند به وقوع خواهد پیوست. منبع

پيآمد: شکر خدا حال ما خوب است. من و پسرم سرماخوردیم. پدرم بعد دو سال اون‌یکی زانوش را هم عمل کرد و پروتز زانو براش گذاشتن، شکر خدا عمل موفقی بوده. التماس دعا

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، احوالات من، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، تکنولوژی، ابزار بهتر زیستن،
:: برچسب‌ها: آسیب نخاعی, تحریک الکتریکی, تمرین بدنی, توانبخشی, درمان, ستون فقرات, شوک, عارضه, عمومی, فلج نخاعی,

نتایج دو بررسی جدید این امید را برانگیخته است که بتوان با مواد شیمیایی و درمان‌های ‌ژنتیکی روند باززایی را در اعصاب آسیب‌‌دیده را تحریک کرد و به این ترتیب به ترمیم عصبی در افراد دچار آسیب طناب نخاعی یا ضربه مغزی کمک کرد. در حال حاضر آسیب‌ وارد آمده بر دستگاه عصبی مرکزی - شامل مغز و طناب نخاعی- بازگشت‌ناپذیر است. در نتیجه افرادی که دچار آسیب طناب نخاعی، سکته مغزی یا ضربه مغزی می‌شوند به اختلالات وخیمی مانند فلج و از دست دادن حس می‌انجامد. بر عکس در افراد مبتلا به آسیب عصبی در دستگاه عصبی محیطی‌شان که نقاطی از بدن در خارج از مغز و نخاع را کنترل می‌کند، حدود ۳۰ درصد از اعصاب دوباره رشد می‌کنند و اغلب بازیابی حرکت و کارکرد اندام‌ها صورت می‌پذیرد. به گزارش لایوساینس سیمون دی جیووانی، متخصص علوم اعصاب در امپریال کالج لندن و سرپرست یکی از این دو تحقیق در این باره گفت: به علت پیچیدگی ساختار دستگاه عصبی مرکزی، رشد مجدد رشته‌های عصبی در اغلب موارد به اتصالات عصبی نادرست برای مثال برای حس درد می‌شود. دستگاه عصبی محیطی بسیار ساده‌تر است و باززایی رشته‌های عصبی در آن اگر چه نه به طور کامل، اما به صورت کارآمدی، انجام می‌پذیرد. اغلب آسیب‌های طناب نخاعی ناشی از آسیب به آکسون‌ها- زائده‌های دراز سلول‌های عصبی یا نورون‌هاست که پیام‌ها را درون دستگاه عصبی منتقل می‌کنند. دی‌جیوانی و همکارانش می‌خواستند دریابند که چرا آکسون‌ها در دستگاه عصبی محیطی فعالیت زیادی برای رشد مجدد هنگام آسیب دیدن انجام می‌دهند، در حالیکه در دستگاه عصبی مرکزی چنین فعالیتی را نشان نمی‌دهند. آنها دریافتند که هنگامی که رشته‌های عصبی در دستگاه عصبی محیطی آسیب‌ می‌بینند، پیام‌هایی از خود می‌فرستند که به راه افتادن برنامه‌ای برای آغاز رشد عصبی می‌انجامد. این برنامه اپی‌ژنتیک است، یعنی بدون تغییر دادن DNA می‌تواند ژن‌ها را فعال یا غیرفعال کند. این بررسی برای اولین بار نشان داد که سازوکار اپی‌ژنتیکی خاصی مسئول باززایی عصبی است. این پژوهشگران پروتئینی به نام فاکتور وابسته به P300/CBP را شناسایی کردند که نقشی اساسی در آغاز رشد مجدد عصبی دارد. آنان دریافتند هنگامی که این پروتئین به موش‌ها تزریق می‌شود که دستگاه عصبی مرکزی‌شان آسیب دیده است، به طور قابل‌توجهی شمار رشته‌های عصبی که رشد مجدد می‌کنند، را افزایش می‌دهد. دی جیووانی گفت: این کار حوزه جدیدی از تحقیقاتی را می‌گشاید و تنظیم اپی‌ژنتیک را به عنوان وسیله‌ای جدید و بسیار نویدبخش برای تحریک باززایی و ترمیم عصبی پس از آسیب نخاعی طرح می‌کند. در یک بررسی دیگر دانشمندان جوشگاه (scar) در طناب نخاعی را که پس آسیب دیدن آکسون‌ها ایجاد می‌شود، مورد بررسی قرار دادند.این بافت‌های جوشگاهی از رشد مجدد اعصاب آسیب‌دیده پیشگیری می‌کنند. پژوهش‌های گذشته نشان داده بود که یک راه برای تحریک رشد سلول‌های عصبی در نخاع آسیب‌دیده تجویز آنزیمی به نام کندروایتیناز ای بی سی (ChABC) است که پروتئین‌های تشکیل‌دهنده جوشگاه را هضم می‌کند. با این وجود به علت اینکه این آنزیم به سرعت تجزیه می‌شود، اثرات مفید آن برای مدتی طولانی ادامه نمی‌یابد و در نتیجه نیاز به تزریق مکرر این آنزیم به نخاع وجود دارد. پژوهشگران به جای تزریق مکرر این آنزیم به نخاع استفاده از ژن‌درمانی را به عنوان راهی برای واداشتن خود سلول‌های نخاعی به تولید آنزیم‌ها امتحان کردند. در این روش ژن‌های تولیدکننده پروتئین‌هایی مانند  آین آنزیم به درون سلول‌ها تزریق می‌شود. دانشمندان در کینگز کالج لندن و همکارانشان از یک تزریق منفرد برای وارد کردن ژن ChABC به درون طناب نخاعی موش‌‌های بالغ آسیب‌دیده استفاده کردند. این شیوه ژن‌درمانی باعث شد که سلول‌های طناب نخاعی این موش‌ها مقادیر زیادی از این آنزیم حل‌کننده جوشگاه را در نواحی آسیب‌دیده تولید کنند. کارکرد پاهای عقبی این موش‌ها در طول ۱۲هفته بهبود یافت و آنها توانستند روی یک نردبان افقی راه بروند. البته کارشناسان می‌گویند هنوز پژوهش‌های بیشتری پیش از آزمایش بالینی این روش‌ها روی انسان‌ها باید انجام شود. منبع

:: موضوعات مرتبط: معلولین و معلولیت، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، تکنولوژی،
:: برچسب‌ها: آکسون‌, آنزیم, بازیابی حرکت, پروتئین, درمان‌های ‌ژنتیکی, دستگاه عصبی محیطی, طناب نخاعی, مغز و نخاع, نویدبخش,

پیرو مطلب قبل همچنان عرض من عوامل تاثیرگذار بر طول عمر است. از دیگر آسیب‌های کاهنده‌ی عمر ما زخم‌های بستر هستند. متاسفانه زخم بستر در روزهای اول نخاعی شدن‌ همه‌ی ما زمان متنابهی مهمان نامبارک بدن همه‌مون بوده. مصرف فراوان انواع آنتی‌بیوتیک برای درمان زخم‌های بستر، فشار فراوانی به کبد و کلیه و کلیه‌ی اعضا و جواره وارد میکنه و این موجب لاغری و فرتوتی و کوتاهی قد روح و جان میشود.

یکی دیگر از بیماری‌هایی که بدون استثنا همه‌ی ما نخاعی‌ها میزبانش هستیم:پوکی استخوان است. در مورد این بیماری خاموش زیاد بخوانید و بدانید. یکی از دوستان نخاعی که فعالیت روزانه زیادی هم داره، پاش میافته بین تخت و دیوار، وقتی داشته پاشو میکشیده بیرون مچ‌پاش قرچ صدا میده و میشکنه. درمان پاش با کلی گرفتاری و آسیب دیگه همراه شده. چون در جابجایی قد192 سانتیم از روی ویلچر به داخل اتول فشار زیادی به مچ و ساق و مفصل زانو و لگن بنده وارد میشه، همیشه میترسم هنگامی که دارم سوار اتول میشم گرفتار شکستگی بشم.

سلامت و بیماری تشکیلات گوارش بر طول عمر تمام انسان‌ها تاثیر گذار است. در باب سلامت تشکیلات گوارش باید بدانیم چه چیزی را چقدر و چگونه بخوریم‌. اکثر ما نخاعی‌ها فاصله‌ی بین اجابت مزاج‌هایمان بسیار طولانی‌تر از افراد سالم است. برای اجابت مزاج هرکدام از ما شیوه‌ای داریم، مثلا زمانی بنده برای نرم شدن مزاجم تمام روغن خورشت را میخوردم که در طولانی مدت این رفتار موجب شد گرفتاربیماری کبد چرب و سنگ کیسه صفرا بشم. خوراک نامناسب(گوشت بخصوص کباب) و فاصله زیاد بین اجابت مزاج تهدیدهایی جدی برای ابتلا به سرطان روده هستند.

 پسآمد: یکی از دوستان در ایمیلی گفته:  این بدن انسان است که در مقابله با بیماریها خوب میشه، دارو فقط به بدن انسان کمک میکنه. اگر میخواهی طب بدنت باقدرت کار کند بکوش غذایت را خوب بجوی. سم نخور، غذا را به زبانت بسپار، لب از لب باز نکن، با زبان غذا را دور دندان‌ها بچرخان تا غذا کاملا خمیر و آماده فرو دادن شود. حضرت علی ع میفرماید: اگر میخواهید عمری همیشه سلامت داشته باشید غذاهای خود را با میل اشتها و درست بخورید و رودهای خود را به موقع تخلیه کنید.

 آوای خاموش

 خاطرات من و ویلچرم

عزيزان نخاعي كه علاقمند به كسب اطلاعات در زمينه زخم فشاري ، زخم دور استوما و زخم هاي ديابتي ويژه افراد آسيب نخاعي هستند مي‌توانند از ساعت 9صبح الي 21 روزهاي هفته به غير از جمعه، با (شماره تلفن آقاي حسين الله قلي 09192058919) تماس برقرار نموده و در خصوص سوالات خود، پاسخ و راهنمايي دريافت نمايند.

:: موضوعات مرتبط: بهداشت و سلامت، معلولین و معلولیت، احوالات من، پزشکی و درمان، پیرامون توالت رفتن نخاعی‌ها، لينك، تجربه‌، عکس،
:: برچسب‌ها: آنتی‌بیوتیک, بیماری خاموش, بیماری کبد چرب, پاسخ, پوکی استخوان, تلفن, تماس, راهنمايي, زخم هاي ديابتي, زخم‌های بستر, سرطان روده, سنگ کیسه صفرا, سوالات, عوامل تاثیرگذار, كسب اطلاعات, کبد, کلیه, لگن, مفصل زانو, ویلچر,

از روزهای اول نخاعی شدنم به خانواده می‌گفتم: اگه من بتونم همین اندازه سلامتی که بدنم داره را حفظ کنم و خیلی از اینی که هستم بدتر نشم میتونم 30سال بعد معلولیت زندگی کنم. موید این حرف من اخباری است که از درگذشت افراد ضایعه نخاعی منتشر شده و میشود. یک نمونه‌: مرحوم خانم فاطمه (شکوه) میرفتاح - کسی که نخواست «قربانی» معلولیت شود است.

من تا حالآ 21سال با ضایعه نخاعی مدارآ کردم. بقیه‌اش با خودم و خداست.

بزرگ‌ترین و شدیدترین و شایع‌ترین آسیب‌های جسمانی که ما خودمون به خودمون تحمیل می‌کنیم آسیب‌های: مثانه، کلیه و مجاری ادراری است.

بسیاری از دوستان نخاعی بخصوص دوستان کمری به دلیل‌های مختلف(تحصیل، کار، ورزش، کنار خانواده بودن، سفر، تفریح، تنبلی، علاقه، عادت و.....) بیشتر روز را روی ویلچر هستند و برای اینکه در این مدت سختی تخلیه‌ی ادرار گریبان‌گیرشان نشود، بسیار کم آب میخورند و چون کم ادرار می‌کنند همه‌چیز را خوب می‌پندارند. این خطای رفتاری منشا انواع آسیب به سیستم ادراری است: عفونت مکرر مثانه، بزرگی مثانه و برگشت ادرار به کلیه‌ها و در شرایط بد از کار افتادن کلیه‌ها و.... متخصص‌های ارولوژ توصیه می‌کنند افراد نخاعی هر شش ماه با سونوگرافی و آزمایش ادرار از وضعیت مثانه و کلیه‌ی خود آگاهی پیدا کنند.

پسوند: امیدوارم این متن خاطر عزیز دوستان را نرنجانده باشد، بنده فقط نظر شخصی خودم را نوشتم.

  معافیت مددجویان از پرداخت هزینه‌ها و عوارض شهری

 یارانه مددجویان بهزیستی و کمیته امداد، ۸۰ هزار تومان می‌شود

:: موضوعات مرتبط: بهداشت و سلامت، عقیده‌، معلولین و معلولیت، احوالات من، خاطره، پزشکی و درمان، لينك، تجربه‌، پند و اندرز، بهزیستی،
:: برچسب‌ها: آسیب‌های جسمانی, ارولوژ, بهزیستی, خطای رفتاری, درگذشت, سونوگرافی, شایع‌ترین, شدیدترین, ضایعه نخاعی, عفونت مکرر, عوارض شهری, کلیه, کمیته امداد, مثانه, مجاری ادراری, مددجویان, مرحوم, معافیت, معلولیت, ویلچر, یارانه,

دانشمندان نشان دادند که امکان ایجاد نورون‌ها از سلول‌های خود فرد جهت ترمیم آسیب‌های مغزی و نخاعی و درمان بیماری‌هایی چون آلزایمر وجود دارد، ولی هنوز آنها از اینکه این نورون‌ها هر بهبود عملکردی را نشان می‌دهند یا خیر اطمینان ندارند. آسیب‌های نخاعی منجر به از دست دادن برگشت ناپذیر نورون‌ها می‌شود و می‌تواند موجب عملکرد ناقص نورون‌های حرکتی و حسی گردد. دانشمندان امیدوار هستند که تولید دوباره این سلول‌ها می‌تواند در ترمیم این آسیب‌ها مفید باشد. اما طناب نخاعی افراد بالغ توانایی محدودی در تولید نورون‌های جدید دارد. پزشکان سلول‌های بنیادی را جایگزین نورون‌ها کردند، ولی با موانع و مشکلات دیگری روبرو شدند. بنابراین نیازی به روش نوین دیگری جهت جایگزینی نورون‌های از دست رفته وجود دارد. در ابتدا محققین موفق به تغییر آستروسیت‌ها به شبکه‌ای از نورون‌ها در موش شدند. اکنون آنها توانستند آستروسیت‌های تشکیل دهنده اسکار را در طناب نخاعی موش‌های بالغ به نورون‌ها تبدیل کنند. آستروسیت‌ها به فراوانی وجود دارند و هم در مغز و هم در طناب نخاعی پراکنده شده اند. در پاسخ به جراحات این سلول‌ها تکثیر یافته و در تشکیل اسکار شرکت می‌کنند. زمانی که بافت اسکار شکل گرفت، ناحیه آسیب دیده را عایق بندی کرده  و یک سد بیوشیمیایی و مکانیکی را برای باززایی نورون‌ها ایجاد می‌کند. این مطالعه گزارش کرد که تولید نورون در طناب نخاعی موش‌های بالغ و پیر در هر دو جنس اتفاق می‌افتد، اگرچه سرعت پاسخ آنها در موش‌های پیر کندتر می‌باشد. هم اکنون دانشمندان به دنبال سرعت بخشیدن به این فرآیند می‌باشند. در حدود 4 هفته تشکیل نوروبلاست ها و 8 هفته بلوغ آنها به نورون‌ها زمان می‌برد، که این فرآیند کندتر از شرایطی است که در آزمایشگاه رخ می‌دهد. در طناب نخاعی نورون های بالغ القا شده توسط از بازبرنامه ریزی آستروسیت‌های موجود پس از گذشت 210 روز پس از شروع آزمایش ایجاد شدند. بدلیل آنکه در بازبرنامه ریزی سلول‌ها به مراحل اولیه تکوینشان، احتمال رشد تومور وجود دارد، محققین موش‌ها را در طی مطالعه برای مدت یک سال از نظرعلایم تشکیل تومور مورد بررسی قرار دادند و هیچ علایمی را گزارش نکردند. منبع

پيوست: همچنان عرق میکنم فجیع. نکته جالب اینه که وقتی روی ویلچر نشستم و یا به پهلو خوابیدم عرق نمیکنم، فقط وقتی طاقباز خوابیدم عرق میکنم.

  مشاوره اینترنتی برای افراد دچار آسیب نخاعی

 اخبار داخلی سلول های بنیادی

 اخبار بین المللی سلول های بنیادی

 مقالات تخصصی سلول های بنیادی

 سایت های مرتبط با سلول بنیادی

 بانک خون بندناف رویان

 مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری یزد

 انجمن دیابت ایران

 انجمن دیستروفی ایران

 مرکز تحقیقات هماتولوژی

:: موضوعات مرتبط: احوالات من، پزشکی و درمان، اخبار ترميم نخاع، لينك،
:: برچسب‌ها: آزمایش, آسیب نخاعی, اخبار, انجمن, بلوغ, پاسخ, پزشکان, ترمیم, درمان, دیستروفی, رایگان, سئوال, سلول های بنیادی, مشاوره, هماتولوژی,