اختلال تيک (TIC) به حرکات و انقباضات عضلاني و يا اصوات غيرطبيعي، ناگهاني، سريع، تکراري، متناوب، قالبي و کليشه‌اي، بدون ريتم و غير ارادي اطلاق مي‌شود. تيک‌ها جزو اختلالات پيچيده عصبي محسوب نمي‌شوند و متخصصان مربوطه مي‌توانند با تجويز خود اين اختلال را از بين ببرند. تيک‌ها با افزايش فشار رواني و عصبي، استرس، خستگي، هيجانات مثبت و منفي، گرما، تشديد و در موقعيت‌هاي اضطراب آور و پر استرس افزايش مي‌يابند. تمركز روي تيك، باعث تشديد آن مي‌شود و هر چه بيشتر حواس فرد مبتلا به تيک معطوف شود، تيک نيز افزايش مي‌يابد. تيك‌ها حين فعاليت‌هاي ارادي و تمركز فكري و هنگامي که فرد کاملاً غرق انجام فعاليتي گردد بطوري که تمام حواس خود را متمرکز آن فعاليت خاص کند، کاهش يافته و يا کاملاً ناپديد مي‌شود و در خواب از بين مي‌روند. اگر چه تيک‌ها به صورت غير ارادي ظاهر مي‌شوند ولي کاملاً غير ارادي نيستند و فرد مي‌تواند براي مدت کوتاهي جلوي آنها را بگيرد. اما پس از مدتي ديگر مقابله با تيک غير ممکن گرديده و مقابله با ‌آن هيچ فايده‌اي نخواهد داشت و فرد ناچار به تسليم خواهد شد. تيک راهي براي تخليه فشار‌ها و تنشهاي رواني و جسمي در فرد مبتلا است، بنابراين سرکوب آن استرس‌زا مي‌باشد. عوامل زيست شناختي و ژنتيکي و برخي واسطه‌هاي شيميايي، نقش مهمي در پيدايش اين اختلال دارند و عوامل روان شناختي و عوامل محيطي، عاطفي و هيجاني تنها در تشديد تيک‌ها موثرند و نقشي در به وجود آمدن تيکها ندارند. اكثر تيك‌هايي كه تازه آغاز شده‌اند، اغلب نياز به درمان ندارند. مسير محدود و گذرايي دارند و به سمت اختلال جدي‌تري پيش نمي‌روند و حداكثر طي دوره‌هاي استرس ‌آور عود مي‌كنند. اگر تيك بيش از 12ماه ادامه يابد، تيك‌هاي مزمن و پايدار به حساب مي‌آيند و معمولاً انقباض ماهيچه در آن ها بيش از حد و بسيار شديد است؛ اين تيك‌‌ها مشخصاً به‌صورت حمله‌هاي دوره‌اي هستند و غالباً شدت آن در نوسان بوده و مرتب تغيير مي کند. بهترين راه پيشگيري از اختلالات تيک «تخليه فشار و تنش‌هاي عصبي» مي‌باشد که با فراهم کردن فضاهاي تفريح و ورزش مي‌توان با آن به مقابله پرداخت. غالباً تعداد تيك‌ها با كاهش فشار روحي و در مواقعي که محيط آرام است و ترس، وحشت و نگراني وجود ندارد، تقليل مي‌يابند و به حداقل مي‌رسد. معمولاً در درمان اين اختلال از روش‌هاي آرام‌بخشي، آموزشي و دارويي استفاده مي‌شود. در روش آرام بخشي با استفاده از فنون تن‌آرميدگي(ريلکسيشن) با دور ساختن تنش بدني و رها شدن از انقباضات عضلاني، فرد به آرامش مي‌رسد.

ته‌بندي: مطلب بالا را داداشم برام ارسال کرد. بجز قسمتی که گفته شده: فرد مي‌تواند براي مدت کوتاهي جلوي آنها را بگيرد، تمام نشانه‌هاش را دارم. دارویی که دکتر بهم داده اندکی شدت پرش‌های سرم را کم کرده، باید صبر کنم ببینم با مصرف بیشتر دارو به چه نتیجه‌ای میرسم.