چند روزي وبلاگ به دليل كمبود فضا خراب بود كه بايد ببخشيد، در ضمن بينهات تشكر از نويد خان عزيز براي روبه راه كردن دوباره ي اينجا و بهره مند نمودن بنده از حاصل دست رنج خودش.

تا حالا حتما زياد شنيديد كه اگر 40 بار فلان دعا را بخوانيد حاجت روا خواهيد شد يا اينكه اگر 40 بار فلان رفتار را انجام بدهيد، فلان اتفاق ميافته و...... . اين گفته ها تا حد زيادي درست است دليل اون را هم خدمت تان عرض ميكنم : حتما خيلي آدم ها را ديديد و يا وبلاگ هايي را خوانده ايد كه پر از افسردگي است و اون افراد هميشه در حال شكوه و گلايه از زمين و زمان هستند و اين افراد هر روز هم بيشتر از پيش دل تنگ و گلايه مند از همه چيز ميشوند . آدم هايي هم درست برعكس اين افراد هستند , اونها بيشتر شاد هستند و بيشتر شادي هاي زندگي شان را مي بينند و اونها را بزرگ ميكنند و هر روز هم به حس رضايتشان افزوده ميشه مثل بنفشه خانم كه وبلاگ ش پر از عشق و اميد و شورِ شيرين به زندگي است. البته اگر بنفشه خانم هم 40 روز از غم و غصه هاش بنويسه ديگه افسرده ميشه و ديگه به سادگي نمي تونه به شادي و لذت هاي زندگيش فكر كند. نوشتن 40 بار در40 روز از هر چيز و هر خواستي باعث ميشه كه ضمير ناخودآگاه ما نسبت به اون مطلب برنامه ريزي بشه و بقول معروف اون مطلب براي ذهن ملكه بشه، بيخودي كه قديم ها معلم ها جريمه نميدادن و بچه ها هم رج ميزدن. اگر هم مطالب نوشته شده در معرض ديد عموم باشد تاثير اون نوشته ها صد برابر ميشه، و اين خاصيت وبلاگ ها است نويسنده هرچي كه بنويسه در آن غرق ميشه حالا چه غم باشه چه شادي. اگه دوست دارين يه بار امتحان كنيد و ما را هم از نتيجه خبر دار كنيد

پيآمد:ابراهام لينكلن گفته است: اغلب مردم تقريباً به همان اندازه شاد هستند كه ذهن خود را براي آن مهيا كرده‏اند. نورمن ولنينت پيل، مردي كه براي اولين بار اصطلاح تفكر مثبت را به كار برد اين مطلب را اين‏گونه بيان كرده است: هم آناني كه خود را ناتوان مي‏دانند درست ‏مي‏انديشند و هم آن ديگراني كه خويشتن را توانا مي‏انگارند!