مطالعه جدید در پزشکی احیا کننده، RNA آزاد شده از سلول‌های آسیب دیده را به عنوان سیگنالی برای شروع ترمیم پس از آسیب نشان می‌دهد. محققین انواع سلول‌های جدید و سیگنال‌های RNA را شناسایی کرده‌اند که ممکن است به ترمیم مغز و نخاع کمک کند.

بافت‌ها و اندام‌ها ظرفیت‌های متفاوتی برای بازسازی پس از آسیب یا بیماری دارند. شناسایی انواع و سیگنال‌های سلولی که می‌تواند باعث ترمیم شود برای اندام‌هایی که ضعیف ترمیم می‌شوند مانند مغز و نخاع بسیار مهم است.

با استفاده از مدل‌های گورخرماهی، محققان اسید ریبونوکلئیک (RNA) را به عنوان یک سیگنال آسیب ناشی از آسیب که باعث جذب سلول‌های عصبی و ترمیم بافت عصبی می‌شود، شناسایی کرده و یک مخزن نورون مغزی را که قبلاً ناشناخته است و برای ترمیم در حالت آماده به کار است، به کار می‌اندازد و پیامدهایی برای پیری و بیماری‌های دژنراتیو دارد.

یافته‌ها نشان داد که انسداد یا افزایش جذب این نورون‌های نابالغ به ترتیب باعث توقف یا سرعت بخشیدن به مدار و بهبود عملکرد می‌شود و قدرت این سلول‌ها را در تقویت ترمیم عصبی نشان می‌دهد. تعدیل التهاب ناشی از RNA با استفاده از داروها یک راه درمانی قابل درمان است که می‌تواند برای محدود کردن آسیب و بهبود بازسازی بافت مورد استفاده قرار گیرد.

نویسنده مقاله می گوید: نقش نورون‌های خفته نیاز به تحقیقات بیشتری دارد زیرا این نورون‌ها در حالت آماده به کار نشان دهنده ذخیره سلولی دست نخورده‌ای هستند که قبلاً کمتر مورد توجه قرار گرفته بود. این ذخیره نورون‌ها ممکن است در دوران پیری، بیماری و ترمیم نقش محوری داشته باشد. وی می افزاید: درک اینکه RNA آزاد شده از سلول‌های آسیب دیده می‌تواند به عنوان یک سیگنال آسیب اولیه برای شروع برنامه‌های بازسازی در سیستم عصبی عمل کند، بسیار مهم است زیرا می‌توان آنها را برای درمان مهار کرد. منبع