سال‌ها درمان ضایعات نخاعی یکی از اهداف پژوهشگران علوم سلولی بوده است. تلاش‌های متعددی برای ترمیم نخاع آسیب دیده و بازیابی توان حرکتی مبتلایان صورت گرفته اما هیچیک منجر به درمان قطعی این عارضه نشده است. سلول‌درمانی همواره به عنوان یک روش درمانی برای درمان ضایعات نخاعی مطرح بوده است. کلرید لیتیم نیز به عنوان ماده‌ای مؤثر در بهبود وضعیت نخاع و افزایش واسطه‌های عصبی شناخته می‌شود. محققین ایرانی به منظور یافتن روشی برای ترمیم ضایعات نخاعی، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن اثر پیوند سلول‌های بنیادی عصبی در کنار استفاده از کلریدلیتیم بر زنده‌مانی، تقسیم و تمایز سلول‌ها در مدل آزمایشگاهی دارای ضایعه نخاعی مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش، ابتدا در حیوانات مدل آزمایشگاهی ضایعه نخاعی ایجاد شد و سپس مدل‌های ایجاد شده به چهار گروه تقسیم شدند: گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد، به گروه دوم سلول‌های بنیادی عصبی پیوند زده شد، گروه سوم کلرید لیتیم دریافت کرد و گروه چهارم پیوند سلول‌های بنیادی عصبی و کلرید لیتیم را هم‌زمان دریافت کرد. نتایج این پژوهش نشان داد، گروهی که سلول‌های بنیادی عصبی و کلرید لیتیم را هم‌زمان دریافت کرده بود و هم‌چنین گروه دریافت کننده کلرید لیتیم به تنهایی، به صورت معنی‌داری در توان حرکتی خود بهبود یافتند. همچنین بررسی‌های بافت شناسی نشان داد، سلول‌های بنیادی عصبی پیوند شده تمایز یافته و در طول نخاع مهاجرت کرده‌اند. علاوه بر این، سلول‌های بیان کننده نستین در گروه دریافت کننده کلرید لیتیم به شکل معنی‌داری بیشتر از سایر گروه‌ها تقسیم و تکثیر یافته بودند. نتایج این پژوهش نشان داد، استفاده از کلرید لیتیم به تنهایی یا هم‌زمان با پیوند سلول‌های بنیادی عصبی بهترین اثر را در ترمیم و بازیابی توان حرکتی مدل‌های دچار ضایعه نخاعی و القا ترمیم درون‌زاد دارد. منبع