من فكر مي‌كنم كسي كه مي‌خواهد دعا كنه و چيزي از خدا بخواد بايد طوري دعا كنه كه دعاش عملي و نتيجه بخش باشه. من هر وقت كه مي‌خواستم براي خودم دعا كنم، اينطوري دعا مي‌كردم: خدايا تو را به تمام اوليا و انبيا قسمت ميدم كه به دانشمندان كمك كني تا راه‌ درمان تمام دردها را پيدا كنند و از صدقه‌ي درمان درد تمام دردمندان راهي هم براي درمان ما نخاعي‌ها پيدا بشه. نتيجه‌ي دعاهاي نخاعي‌ها و خانواد‌ه‌هاشون اين ميشه كه خانم دكتري ميره جمكران و با ديدن نخاعي‌هايي كه اونجا بودن دلش مي‌لرزه، وقتي دل انسان پاك و متخصصي مثل دل خانم دكتر معصومه فيروزي بلرزه اونوقته كه انوار الهي به قلبش جاري ميشه تا بتونه با دست خالي زمين و زمان را جابجا كنه. يقينا مقام خانم دكتر معصومه فيروزي كمتر از حضرت مريم و ... نيست.

ته‌بندي: خدايا هر چه زودتر به اين آقا مهرداد سلامتي بده تا برامون بنويسه سيزده سال از بدست آوردن سلامتيم مي گذره، اين كامنتي بود كه از جانب وبلاگ مي‌گل و گل‌چه، دختر كوچولوهاي مهربون و با فهمي كه اگه من اينطوري نمي‌شدم و ازدواج مي‌كردم و فرزندي مي‌داشتم الانه حداقل هم سن اونها بودن، حداكثر يك‌هفته بعد اين كامنت بود كه خبر ترميم نخاع تلويزيون را پركرد درست در همون روزي كه شوراي امنيت سازمان ملل عليه ايران قطع‌نامه دروكرد.

خدايا پوپك گلدره را ...