سلول درمانی یک درمان سریعا در حال تکامل و امیدوار کننده برای آسیب‌های نخاعی است. در این مطالعات از انواع سلول‌های بنیادی که توانایی‌های متفاوتی برای کمک به احیای عملکرد نخاع آسیب دیده دارند استفاده می‌شود. آسیب‌های نخاعی حاد به دلیل پاسخ‌های التهابی و مرگ سلولی که در نخاع القا می‌کنند موجب مختل شدن سیستم عصبی می‌شوند. اما از آن جایی که سلول‌های بنیادی قابلیت خودنوزایی دارند و می‌توانند به انواع سلول‌ها تمایز یابند، می‌توانند درمانی امیدوارکننده برای این آسیب‌ها باشند. ایده‌آل‌ترین درمان برای آسیب‌های نخاعی بادی مرگ سلولی را محدود کند، موجب تحریک رشد سلول‌های موجود شود و سلول‌های آسیب دیده را جایگزین کند. محققین به ارزیابی یافته‌های موجود در مورد انواع سلول‌های بنیادی در این زمینه پرداخته اند: سلول‌های بنیادی مزانشیمی که اغلب از مغز استخوان استخراج می‌شوند، می‌توانند فعال سازی پاسخ‌های التهابی که منجر به مرگ سلولی می‌شوند را مهار کنند. ریکاوری عملکردی با استفاده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی در آسیب نخاعی بیماران متفاوت بوده است که فاکتورهای مختلفی بستگی دارد. سلول‌های بنیادی سیستم عصبی محیطی می‌توانند فاکتور رشد عصبی را برای کمک به رشد سلول ترشح کنند و به طور موقت به عنوان جایگزین‌های سلولی عمل کنند. مطالعات محدودی با استفاده از این سلول‌ها امیدوار کننده بود است که همان تعداد کم هم منجر به بهبود عملکردهای حسی شده‌اند اما بهبودی در عملکرد حرکتی حاصل نکرده‌اند. سلول‌های بنیادی جنینی، اگرچه بحث برانگیز هستند اما انعطاف پذیری مناسبی دارند و بسیاری از مطالعات جانوری نشان داده است که سلول‌های بنیادی جنینی پاسخ‌های التهابی را محدود می‌کنند و رشد سلولی را افزایش می‌دهند. مطالعات انسانی اندکی منتشر شده است که نشان‌دهد سلول‌های بنیادی جنینی درمانی برای بیماران مبتلا به آسیب‌های نخاعی هستند. سلول‌های بنیادی پرتوان القایی که از سلول‌های بالغ پوست مشتق می‌شوند، جدیدترین سلول‌های بنیادی هستند که استفاده از آنها برای درمان آسیب‌های نخاعی مورد ارزیابی قرار گرفته است اما تا به امروز گزارشی از موفقیت بالینی آنها ارائه نشده است. مطالعات جانوری اولیه نشان می‌دهد که این سلول‌ها مزایایی مشابه سلول‌های بنیادی جنینی دارند با این تفاوت که با چالش‌های اخلاقی روبرو نیستند. منبع