💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران
آشنایی با یک معلول قطع نخاع
انتشار و اشتراک تجربه های دوران معلولیت برای استفاده دیگر دوستان

مطالبه گری برای مناسب سازی معابر و اماکن مطالبه گری برای مناسب سازی معابر و اماکن  محل سکونت پرچمداری جانفدای ایران چرا آپارات؟ خودرو مناسب سفر با ویلچر لیموزین با پلاک و امکانات ویژه معلولین آخرین کار آخرین روز سال جاوید ایران سفر با ون قبل وعده صادق 4 لعنت بر جنگ افروز چرا پس از خاراندن حس خوب داریم؟ راه رفتن معلولین آسیب نخاعی درخواست از سران قوا نامه‌ای‌ برای خدا عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی سفر زندگی معنای زندگی حق گرفتنی است مگه  تموم عمر چندتا بهاره معلولیت و محدودیت بحران آب و ضایعه نخاعی گرمای زندگی نبرد من و صد سال تنهایی گرما در سرما رهگذار عمر اتونازی سرگرمی رویایی من دفتر ارتباط مردمی ترمیم نخاع با چاپ سه بعدی بشنو از نی چون حکایت می‌کند خانه دوست کجاست ترمیم نخاعی با داروی برزیلی   زندگی جاودانه پلاسمای سرد و درمان ضایعات نخاعی صدور مجوز اولین درمان آسیب‌های نخاعی دور باطل چرخه‌ی معیوب یبوست مزمن و آسیب‌های مقعدی درمان آسیب نخاعی ایرانی بهوش باشید کتاب صوتی رایگان توصیف چند کشور شکاف محلی برای کسب روزی حلال مزایای داشتن شغل آغاز درمان آسیب نخاعی اهداء اعضای بدن جنگ و صلح بی‌توجهی به تخلیه مثانه افسردگی و پرخاشگری در افراد ضایعه نخاعی احساس پیری کار پر درآمد و ساده برای افراد نخاعی درمان آسیب نخاعی


مغايرت‌های زمان ما

ما امروزه خانههای بزرگتر اما خانوادههای كوچك‌تر داريم؛ راحتی بيشتر اما زمان كمتر, مدارك تحصيلی بالاتر اما درك عمومی پايينتر ؛ آگاهی بيشتر اما قدرت تشخي كمتر داريم, متخصصان بيشتر اما مشكلات نيز بيشتر؛ داروهای بيشتر اما سلامتی كمتر, بدون ملاحظه ايام را میگذرانيم، خيلی كم میخنديم، خيلی تند رانندگی مي‌كنيم، خيلی زود عصبانی میشويم، تا ديروقت بيدار مي‌مانيم، خيلی خسته از خواب برمي‌خيزيم، خيلی كم مطالعه مي‌كنيم، اغلب اوقات تلويزيون نگاه مي‌كنيم و خيلی بندرت دعا مي‌كنيم, چندين برابر مايملك داريم اما ارزشهايمان كمتر شده است خيلی زياد صحبت مي‌كنيم، به اندازه كافي دوست نميداريم و خيلی زياد دروغ میگوييم, زندگی ساختن را ياد گرفتهايم اما نه زندگی كردن را ؛ تنها به زندگی سالهای عمر را افزودهايم و نه زندگی را به سالهای عمرمان, ما ساختمانهای بلندتر داريم اما طبع كوتاه‌تر، بزرگراه‌های پهن تر اما ديدگاههای باريك‌تر, بيشتر خرج مي‌كنيم اما كمتر داريم، بيشتر میخريم اما كمتر لذت میبريم, ما تا ماه رفته و برگشتهايم اما قادر نيستيم برای ملاقات همسايه جديدمان از يك سوی كوچه به آن سو برويم, فضا بيرون را فتح كردهايم اما نه فضا درون را، ما اتم را شكافتهايم اما نه تعصب خود را, بيشتر مينويسيم اما كمتر ياد ميگيريم، بيشتر برنامه ميريزيم اما كمتر به انجام  ميرسانيم, عجله كردن را آموختهايم و نه صبر كردن، درآمدهای بالاتری داريم اما اصول اخلاقی پايينتر, كامپيوترهای بيشتری ميسازيم تا اطلاعات بيشتری نگهداری كنيم، اما ارتباطات كمتری داريم ما كميت بيشتر اما كيفيت كمتر داريم ، سودهای كلان اما روابط سطحی, فرصت و تفريح كمتر و تغذيه ناسالم‌تر داريم, طلاق بيشتر و خانوادههای از همپاشيده داريم و بدين دليل است که پيشنهاد مي‌شود: از امروز شما هيچ چيز را برای موقعيت‌های خاص نگذاريد، زيرا هر روز زندگی يك موقعيت خاص است, زمان بيشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد، غذای مورد علاقه تان را بخوريد و جاهايی را كه دوست داريد ببينيد, زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلكه زنجيرهای ازلحظههای لذتبخش است, از جام كريستان خود استفاده كنيد، بهترين عطرتان را برای روز مبادا نگه نداريد و هر لحظه كه دوست داريد از آن استفاده كنيد, عباراتی مانند ”يكي از اين روزها“ و ”روزی“ را از فرهنگ لغت خود خارج كنيد بياييد نامهای را که قصد داشتيم ”يكي از اين روزها“ بنويسيم همين امروز بنويسيم, بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدر آنها را دوست داريم هيچ چيزی را كه ميتواند به خنده و شادی شما بيفزايد به تاُخير نيندازيد, هر روز، هر ساعت و هر دقيقه خاص است و شما نمي‌دانيد كه شايد آن مي تواند آخرين لحظه باشد, اگر شما آنقدر گرفتاريد که وقت نداريد اين پيغام را برای كساني كه دوست داريد بنويسيد، و به خودتان ميگوييد كه ”يكي از اين روزها“ آنرا خواهم نوشت، فقط فكر كنيد يكي از اين روزها“ ممكن است شما اينجا نباشيد كه آنرا بنگاريد! پاورقي: اگر كسي توي سرما يه دفعه پهلوهاش شروع كرد به مورمور كردن و يا اينكه حالت‌هايي مثل فروريختن دل پيدا كرد و بعد چند دقيقه لرزش گرفت, بدونه كه كليه‌هاش چائيده, چاره و درمان سريعش خوردن دوتا استامنيفون‌كدوئينه باهم استش. 

دنيايه كوچك من  وبلاگ يه خانم نوجوان قطع نخاع استش

متن بالا به انگليسي

Paradox of Our TimesToday we have bigger houses and smaller families; more conveniences, but less timewe have more degrees, but less common sense; more knowledge, but less judgmentWe have more experts, but more problems; more medicine, but less wellnessWe spend too recklessly, laugh too little, drive too fast, get to angry too quickly, stay up too late, get up too tired, read too little, watch TV too often, and pray too seldomWe have multiplied our possessions, but reduced our values We talk too much, love too little and lie too oftenWe‘ve learned how to make a living, but not a life; we’ve added years to life, not life to yearsWe have taller buildings, but shorter tempers; wider freeways, but narrower viewpointsWe spend more, but have less; we buy more, but enjoy it lessWe've been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet the new neighborWe've conquered outer space, but not inner space We've split the atom, but not our prejudicewe write more, but learn less; plan more, but accomplish lessWe've learned to rush, but not to wait; we have higher incomes, but lower moralsWe build more computers to hold more information, to produce more copies, but have less communication We are long on quantity, but short on qualityThese are the times of fast foods and slow digestion; tall men and short character; steep profits and shallow relationshipsMore leisure and less fun; more kinds of food, but less nutrition; two incomes, but more divorce; fancier houses, but broken homesThat’s why I propose, that as of today, you do not keep anything for a special occasion, because every day that you live is a special occasionSearch for knowledge, read more, sit on your front porch and admire the view without paying attention to your needsSpend more time with your family and friends, eat your favorite foods, and visit the places you loveLife is a chain of moment of enjoyment, not only about survivalUse your crystal goblets Do not save your best perfume, and use it every time you feel you want itRemove from your vocabulary phrases like “one of these days” and “someday” Let’s write that letter we thought of writing “one of these daysLet’s tell our families and friends how much we love them Do not delay anything that adds laughter and joy to your lifeEvery day, every hour, and every minute is special And you don’t know if it will be your lastIf you’re too busy to take the time to send this message to someone you love, and you tell yourself you will send it “one of these days “ Just think…”One of these days “, you may not be here to send it !




:: موضوعات مرتبط: شاد زیستن، پند و اندرز،
:: برچسب‌ها: Paradox, مغايرت‌,

نویسنده : تاریخ : جمعه 16 دی 1384 ارسال نظر(22)



تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به آشنایی با یک معلول قطع نخاع مي باشد.