💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران
آشنایی با یک معلول قطع نخاع
انتشار و اشتراک تجربه های دوران معلولیت برای استفاده دیگر دوستان

راهنمای جامع و کامل مناسب‌سازی خانه برای معلولین ویلچری و کم‌توان کانال آپارات آشنایی با یک معلول قطع نخاع : iriom.ir نوشته‌های من در سال 1382 آدم فضايي این روزها عروس قطع نخاعی که ایستاد مناسب‌سازی منزل و خودرو معلولان دستگاه تازه ساخت ویلچر رانی ماراتن کانال تلگرام وبلاگ تخریب جای زخم آسیب نخاعی تقويت عضله انتحار در عروسی توصیف یک مکان مولکول ترمیم آسیب نخاعی راديو،جنگ،رمضان عکس رخ یار واکنش به آسیب نخاعی درمان آسیب نخاعی با سلول بنیادی كاشكي عکس نیم رخ یار طب سنتی ارتباط نوار عصب هنر چهل سالگی احیای توانایی حرکت در آسیب نخاعی تزریق آسیب نخاعی را ترمیم می‌کند نوار مثانه تو پیاده‌رو مداوای بیماران مغز و اعصاب با سلول‌های بنیادی بحران اقتصادی و اجتماعی شيرين كاري اتفاق ناخوشایند روشی برای درمان آسیب‌های نخاعی خبری برای معلولین تهران رفتم كه رفتم کار غیر کارشناسی منبع سلول بنیادی عصبی حکایات و روایات هزاره نگراني کارت هوشمند سرویس مددجویان بهزیستی پیوند برای درمان آسیب نخاعی سلام فرمانده جانب احتياط میز مخصوص ویلچر بازسازی سلول عصبی نخاعی مطالبه‌گری تعليمات اجتماعي آشناییم با خانمی برای ازدواج سلول بنیادی و درمان آسیب نخاعی یک بام و دو هوا !؟ پوكي استخوان برای رسیدن به تفاهم


مغايرت‌های زمان ما

ما امروزه خانه‌های بزرگتر اما خانواده‌های كوچك‌تر داريم؛ راحتی بيشتر اما زمان كمتر, مدارك تحصيلی بالاتر اما درك عمومی پايين‌تر ؛ آگاهی بيشتر اما قدرت تشخي كمتر داريم, متخصصان بيشتر اما مشكلات نيز بيشتر؛ داروهای بيشتر اما سلامتی كمتر, بدون ملاحظه ايام را می‌گذرانيم، خيلی كم می‌خنديم، خيلی تند رانندگی مي‌كنيم، خيلی زود عصبانی می‌شويم، تا ديروقت بيدار مي‌مانيم، خيلی خسته از خواب برمي‌خيزيم، خيلی كم مطالعه مي‌كنيم، اغلب اوقات تلويزيون نگاه مي‌كنيم و خيلی بندرت دعا مي‌كنيم, چندين برابر مايملك داريم اما ارزشهايمان كمتر شده است خيلی زياد صحبت مي‌كنيم، به اندازه كافي دوست نمي‌داريم و خيلی زياد دروغ می‌گوييم, زندگی ساختن را ياد گرفته‌ايم اما نه زندگی كردن را ؛ تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده‌ايم و نه زندگی را به سالهای عمرمان, ما ساختمانهای بلندتر داريم اما طبع كوتاه‌تر، بزرگراه‌های پهن تر اما ديدگاه‌های باريك‌تر, بيشتر خرج مي‌كنيم اما كمتر داريم، بيشتر می‌خريم اما كمتر لذت می‌بريم, ما تا ماه رفته و برگشته‌ايم اما قادر نيستيم برای ملاقات همسايه جديدمان از يك سوی كوچه به آن سو برويم, فضا بيرون را فتح كرده‌ايم اما نه فضا درون را، ما اتم را شكافته‌ايم اما نه تعصب خود را, بيشتر مي‌نويسيم اما كمتر ياد مي‌گيريم، بيشتر برنامه مي‌ريزيم اما كمتر به انجام  مي‌رسانيم, عجله كردن را آموخته‌ايم و نه صبر كردن، درآمدهای بالاتری داريم اما اصول اخلاقی پايين‌تر, كامپيوترهای بيشتری مي‌سازيم تا اطلاعات بيشتری نگهداری كنيم، اما ارتباطات كمتری داريم ما كميت بيشتر اما كيفيت كمتر داريم ، سودهای كلان اما روابط سطحی, فرصت و تفريح كمتر و تغذيه ناسالم‌تر داريم, طلاق بيشتر و خانواده‌های از هم‌پاشيده داريم و بدين دليل است که پيشنهاد مي‌شود: از امروز شما هيچ چيز را برای موقعيت‌های خاص نگذاريد، زيرا هر روز زندگی يك موقعيت خاص است, زمان بيشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد، غذای مورد علاقه تان را بخوريد و جاهايی را كه دوست داريد ببينيد, زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلكه زنجيره‌ای ازلحظه‌های لذتبخش است, از جام كريستان خود استفاده كنيد، بهترين عطرتان را برای روز مبادا نگه نداريد و هر لحظه كه دوست داريد از آن استفاده كنيد, عباراتی مانند ”يكي از اين روزها“ و ”روزی“ را از فرهنگ لغت خود خارج كنيد بياييد نامه‌ای را که قصد داشتيم ”يكي از اين روزها“ بنويسيم همين امروز بنويسيم, بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدر آنها را دوست داريم هيچ چيزی را كه مي‌تواند به خنده و شادی شما بيفزايد به تاُخير نيندازيد, هر روز، هر ساعت و هر دقيقه خاص است و شما نمي‌دانيد كه شايد آن مي تواند آخرين لحظه باشد, اگر شما آنقدر گرفتاريد که وقت نداريد اين پيغام را برای كساني كه دوست داريد بنويسيد، و به خودتان مي‌گوييد كه ”يكي از اين روزها“ آنرا خواهم نوشت، فقط فكر كنيد ”يكي از اين روزها“ ممكن است شما اينجا نباشيد كه آنرا بنگاريد! پاورقي: اگر كسي توي سرما يه دفعه پهلوهاش شروع كرد به مورمور كردن و يا اينكه حالت‌هايي مثل فروريختن دل پيدا كرد و بعد چند دقيقه لرزش گرفت, بدونه كه كليه‌هاش چائيده, چاره و درمان سريعش خوردن دوتا استامنيفون‌كدوئينه باهم استش. 

دنيايه كوچك من  وبلاگ يه خانم نوجوان قطع نخاع استش

متن بالا به انگليسي

Paradox of Our TimesToday we have bigger houses and smaller families; more conveniences, but less timewe have more degrees, but less common sense; more knowledge, but less judgmentWe have more experts, but more problems; more medicine, but less wellnessWe spend too recklessly, laugh too little, drive too fast, get to angry too quickly, stay up too late, get up too tired, read too little, watch TV too often, and pray too seldomWe have multiplied our possessions, but reduced our values We talk too much, love too little and lie too oftenWe‘ve learned how to make a living, but not a life; we’ve added years to life, not life to yearsWe have taller buildings, but shorter tempers; wider freeways, but narrower viewpointsWe spend more, but have less; we buy more, but enjoy it lessWe've been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet the new neighborWe've conquered outer space, but not inner space We've split the atom, but not our prejudicewe write more, but learn less; plan more, but accomplish lessWe've learned to rush, but not to wait; we have higher incomes, but lower moralsWe build more computers to hold more information, to produce more copies, but have less communication We are long on quantity, but short on qualityThese are the times of fast foods and slow digestion; tall men and short character; steep profits and shallow relationshipsMore leisure and less fun; more kinds of food, but less nutrition; two incomes, but more divorce; fancier houses, but broken homesThat’s why I propose, that as of today, you do not keep anything for a special occasion, because every day that you live is a special occasionSearch for knowledge, read more, sit on your front porch and admire the view without paying attention to your needsSpend more time with your family and friends, eat your favorite foods, and visit the places you loveLife is a chain of moment of enjoyment, not only about survivalUse your crystal goblets Do not save your best perfume, and use it every time you feel you want itRemove from your vocabulary phrases like “one of these days” and “someday” Let’s write that letter we thought of writing “one of these days”Let’s tell our families and friends how much we love them Do not delay anything that adds laughter and joy to your lifeEvery day, every hour, and every minute is special And you don’t know if it will be your lastIf you’re too busy to take the time to send this message to someone you love, and you tell yourself you will send it “one of these days “ Just think…”One of these days “, you may not be here to send it !




:: موضوعات مرتبط: شاد زیستن، پند و اندرز،
:: برچسب‌ها: Paradox, مغايرت‌,

نویسنده : تاریخ : جمعه 16 دی 1384 ارسال نظر(22)



تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به آشنایی با یک معلول قطع نخاع مي باشد.