پژوهشگران توانسته‌اند با موفقیت گرافت‌های بسیار تخصص یافته از سلول‌های بنیادی عصبی را به طور مستقیم به مدل‌های موشی آسیب‌های نخاعی پیوند کردند و در ادامه اثرات آن را بررسی کردند. نتایج نشان داد که بعد از پیوند این گرافت‌های عصبی، آکسون‌های آسیب‌دیده میزبان به طور گسترده به جایگاه آسیب رشد کردند و خود نورون‌های گرافت شده نیز در شمار زیاد به درون آسیب نخاعی گسترده شدند. بررسی‌ها نشان داد که حتی در غیاب یک تحریک خاص، نورون‌های گرافت شده به طور خودکار به صورت کلاسترهای نورونی در آمدند که فعالیت بسیار همزمانی شبیه شبکه‌های عصبی را در طناب نخاعی نشان دادند. شبکه‌های عصبی ارتباطات سیناپسی دارای عملکردی را تشکیل دادند که موجبات عملکرد حرکتی بیشتر جانور را فراهم کردند. هم چنین نتایج نشان داد که محرک حسی مانند نور و لمس نیز می‌توانند این نورون‌های گرافت شده را فعال کنند.

مجموع نتایج بدست آمده نشان داده است که گرافت‌های سلول‌های بنیادی عصبی دارای توانایی قابل توجهی برای خود سازماندهی به صورت شبکه‌های عصبی شبه طناب نخاعی هستند که به صورت عملکردی به درون سیستم عصبی میزبان تلفیق می‌شوند و عملکرد از دست رفته را احیا می‌کنند. منبع