دانشمندان دریافته اند که پیوند سلول‌های بنیادی عصبی می‌تواند سبب ایجاد شبکه‌های عصبی شود و درهای جدیدی رو به درمان‌های جدید آسیب‌های نخاعی باز می‌کند.

محققان موفق به پیوند و کاشت مستقیم سلول‌های بنیادی عصبی در آسیب نخاعی در موش‌ها شدند و عملکرد آنها را در تقلید از شبکه عصبی موجود در بدن حیوانات پس از رشد و پر کردن محل آسیب، ثبت کردند.

این پیشرفت در حوزه سلول‌های بنیادی ممکن است آن چیزی باشد که بیمارانی که با آسیب نخاعی زندگی می‌کنند، منتظر آن باشند، چرا که دانشمندان موفق به بازگرداندن عملکردهای از دست رفته با سلول‌های بنیادی شدند.

تحقیقات قبلی که توسط همین محققان انجام شده، نشان داده است که پیوند سلول‌های بنیادی عصبی باعث بهبود عملکرد در مدل‌های حیوانی می‌شود. با این حال، چگونگی وقوع این اتفاق برای دانشمندان یک رمز و راز بود. مسئول این مطالعه اظهار داشت: ما می‌دانستیم که آکسون‌های میزبان آسیب دیده به شدت در محل‌های آسیب دیدگی رشد می‌کنند و سلول‌های عصبی پیوندی نیز به نوبه خود تعداد زیادی آکسون را به نخاع گسترش می‌دهند، اما ما هیچ تصوری از این نوع فعالیت که در واقع داخل پیوند اتفاق می‌افتاد، نداشتیم. آنچه که محققان نمی‌دانستند این بود که آکسون‌های میزبان و پیوندی در حال ایجاد اتصالات کاربردی بودند. محققان به منظور حل این مسئله، از فناوری‌های جدید استفاده کردند و قادر به تحریک و ضبط فعالیت جمعیت نورون‌ها با نور به جای برق شدند که آنها را قادر به دیدن این اتصالات و ارتباطات میان آنها کرد. آنها مشاهده کردند که سلول‌های عصبی پیوندی حتی در صورت عدم تحریک مستقیم نیز مانند شبکه‌های عصبی یک نخاع طبیعی عمل می‌کنند. محققان برای ادامه تحقیقات آکسون‌های احیا کننده از مغز موش را تحریک کرده و دریافتند که برخی از همان گروه‌های خود به خود فعال شده از نورون‌های پیوندی به شدت پاسخ می‌دهند. این بدان معنی است که این شبکه‌ها اتصالات سیناپسی عملکردی را از ورودی‌هایی که به طور معمول باعث حرکت می‌شوند، دریافت می‌کنند و همچنین با لمس سبک و نیشگون فعال می‌شوند. ما نشان دادیم که م‌توانیم با تحریک آکسونهای پیوندی که در این نواحی گسترش می‌یابند، نورون‌های نخاعی را در محل آسیب فعال کنیم. با قرار دادن همه این نتایج کنار هم، معلوم می‌شود که پیوند سلول‌های بنیادی عصبی از توانایی قابل توجهی در جمع شدن و گسترش در شبکه‌های عصبی مانند نخاع برخوردار هستند که به طور عملکردی با سیستم عصبی میزبان ادغام می‌شوند. پس از سال‌ها گمانه زنی و استنباط، ما مستقیماً نشان دادیم که هر یک از بلوک‌های ساختمانی یک رله عصبی در معرض آسیب نخاعی در واقع قابل کارکرد هستند.

هم اکنون این تیم در تلاش است تا ارتباط عملکردی سلول‌های بنیادی پیوندی را بیشتر و تلاش کند رویکرد پیوند سلول‌های بنیادی را به آزمایش‌های بالینی برساند. طبق گفته محققان، این درمان می‌تواند طی یک دهه آتی به عنوان یک درمان آسیب نخاعی به خدمت گرفته شود. منبع