ايميل هاي من و حامد در مورد ازدواجش البته با حذف احوال پرسي و....:

حامد عزيز فكر كردن به فكر نظر شما چند سئوال را پيش مياره

1. آيا پدر و مادر شما با شما براي چنين خواستگاريي با شما همراهي ميكنند؟؟

2. تحصيلات شما چقدر است؟؟

3. آيا شما سربازي رفتيد؟؟

4. آيا شما شغل خوب و پر درآمدي داريد؟؟

5. آيا شما مسكن داريد؟؟

6. آيا شما كمبود نداريد كه اينهمه آدم سالم را ول كرديد و زن معلول ميخواهيد؟؟

7. آيا شما براي اثبات سلامت رواني حاضر به مراجعه به پزشك اعصاب و روان هستيد؟؟ در ضمن حامد عزيز شما هنوز براي چنين تصميم هايي خيلي خيلي كم سن هستيد اينطور ازدواج ها بايد با يه پيش زمينه ي عشقي و احساسي شروع بشن با در نظر گرفتن تمام مواردي كه من گفتم و خيلي چيز هاي ديگر، نه اينكه آدم اول تصميم به ازدواج با معلول بگيره و بعد دنبال موردش بگرده. معلوليت جسماني مدل هاي مختلفي داره از معلوليت هاي ناپيداي ژنتيكي بگير تا ذهني حركتي بگير تا ناشنواوا و نابينا و ناگويا و آدم سوخته و فلج اطفالي و قطع عضو و قطع نخاع و........ شما ميتوني كدومشون را تحمل كني، با اين دختر هاي جور واجور و تيتيش ماماني توي كوچه خيابون من يقين دارم كه شما حتي نميتوني يه همسر دماغ گنده را تحمل كني چه برسه به اينكه هرچي به همسر زيبات ميگي عزيزم دوست دارم بهت: بگه هان ؟؟ چي ميگي؟؟ خلاصه كه من با گفته هاي شما عقلاني برخورد ميكنم ميتوني ناراحت بشي من ناراحت نميشم.

جواب حامد به متن بالآ : خيلي تند جواب داديد ولي سعي ميكنم كامل و آرام  جوابتونو بدم.

1. من 22 سال سن دارم .

2. داراي شغل دولتي و حقوق كارمندي.

3. ديپلم رياضي هستم و بزودي دانشجو خواهم شد.

4. تست عقل و روان هم اگه لازم باشه ميدم .

5. اگه طرف مقابلم دماغش گنده باشه قبول نميكنم (مگه مغزم مشكل داره؟) از نظر مسكن هم مشكل ندارم مبايل دارم و تا 1.5 سال ديگه (اميدوارم) اتومبيل هم بخرم. اگه اين تصور اشتباه براي شما پيش آمده كه من با اين نهيب ها جا خواهم زد اشتباه ميكنيد . مگه من قرار خودمو شهيد بكنم يا اسمم رو تو تاريخ ثبت كنم كه برم همسر دماغ گنده و..... بگيرم؟ من گفتم و باز هم تاكيد ميكنم معلول يا فلج  و منظورم فردي است كه نقص عضو داشته باشد نه نقص عقل . اگر هم ميبينيد كه سعي ميكنم شما رو واسطه كنم براي اينه كه شما رو فردي روشنفكر و البته هم درد با اين گروه از افراد ميدانم .

جواب من به حامد : عزيز دل مهم ترين سئوال من را جواب ندادي: پدر و مادر شما براي شما به خواستگاري دختري ميرن كه نتونه حتي روي تختش بشينه چه برسه به اينكه براتون چايي و صبحانه و نهار درست كنه خانه را تميز كنه و........ البت همه ي معلول ها به اين ناتواني كه من ميگم نيستن اما بايد خونه ي پرش را در نظر گرفت. خوب از نظر شغل و تحصيل بد نيستي اما بدان كه بيشتر دختر هاي معلول بسيار تحصيل كرده هستند و اين در آينده ي يك ازدواج خيلي مشكل دار خواهد شد. دماغ بزرگ با يه عمل يه مليوني درست ميشه اما آدم هاي معلول هر چند وقت يه بار عمل هاي يه مليوني دارن نه براي برطرف نمودن معلوليتشون بلكه براي اون كه همينطور معلول سالم بمونن. آدم كر و لال كه مشكل جسماني نداره و از زيبايي هم ميتونه بسيار بهرمند باشه. جسم مشكل دار روح آدم ها را مشكل دار ميكنه نه روح فرد معلول بلكه روح طرف مقابلش رو ميگم. البته كه خيلي از معلول ها هم روحشون مشكل دار هست. هركسي معلوليت و آدم هاي معلول را به يه چيزي تشبيه ميكنه. من ميگم: فرد معلول مثل پل ميمونه، پلي از دنيا به آخرت، حالا ميشه از روي پل رد شد و ميشه به هر دليلي از روي پل پريد يا پرت شد پائين. پل ها شكل و مكانشون با هم فرق ميكنه يه پل ممكنه امنيت و يا ترس را به آدم القاء كنه، نوع معلوليت و روحيه آدم ها هم همينطوره. در آخر : 22 سالگي براي ازدواج خيلي زوده و من پيشنهاد ميكنم تا ليسانست را نگرفتي ازدواج نكني و جواب حامد به من : نظر شما رو درمورد سن ازدواج شنيدم. من اصلا به ايدئولوژي شما اعتقاد ندارم . اين كه حتما بايد به سقف سن 24 يا 25 برسيم براي ازدواج جزو عقايدي است كه به ماها تزريق كردن. من هر روز به وبلاگ سر ميزنم و به دوستاني كه پيغام گذاشتن ميل زدم و كمابيش با آنها در ارتباط هستم. من همچنان مصرانه بر ازدواج با فردي كه وصف اون شده رو دارم و به هر طريق ممكن سعي ميكنم به اين هدف جامه عمل بپوشانم.