نوروز بمانید که ایام شمایید! آغاز شمایید و سرانجام شمایید!

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار آن گنبد گردنده ی آرام شمایید!

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند، خورشید شما، عشق شما، بام شمایید!

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟ اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید!

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید!

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است، در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید

ایام ز دیدار شمایند مبارک نوروز بمانید که ایام شمایید!

سال نو مبارک