وضعیت ما ایرانیان حتما بدتر از وضعیت دوزخیان است، چراکه در دوزخ به مرور از شدت عذاب کاسته می‌شود، اما در این دیار 40 سال است که هر روز بر شدت عذاب زمینی و آسمانی افزوده می‌شود. در سال‌هایی که جنگ بود هیچ‌چیزی نبود، اما برف و بارران به‌میزان کافی بود، که آن‌هم به لطف کفرورزی‌های نادانان دانانما و دانایان نان‌به‌نرخ روزخور و همیشه نادانان خرافه پرست قطع گشت.

همه مناظره‌های کاندیدهای ریاست جمهوری را دیدیم، دیدیم که افراد سرسپرده و ذوب شده در ولایت چگونه اندکی از پشت‌پرده‌های هم را رو کردند و سربسته یکدیگر را تهدید به رو کردن انواع جرائم خود و خانواده و یارانشان کردند. این مقداری بود که مجاز بودند افشا کنند و البته همه مردم خوب میدانند که همه دزدی‌های کلان، غارت و چپاول کل دارایی کشور و مردم تحت عناوین مختلف مستقیم با اراده مسئولینی انجام می‌گیرد که آنان مستقیم و غیر مستقیم از فیلتر شورای نگهبانی گذشته‌اند که آن شورا منتخب رهبر است.

در این نظام هیچ امری بدون اجازه رهبر انجام نمی‌گیرد: از کوچکترین امر در مجلس: تصویب قانون، استیضاح، انتخاب رئیس و...، در دولت: تائید رئیس جمهور، انتخاب وزیران: اطلاعات، کشور، فرهنگ و... تاثیر اراده رهبر بر کل امور روزمره کشور و مردم برهمگان آشکار است، پس حتما با این همه اراده و قدرت و نفوذ حتما رهبر از کل امور که حال و روز ملت و کشور را چنین به فلاکت کشانده آگاه است.

سئوال اینجاست چگونه رهبر وزیرخارجه خود را برای مذاکره به ممالک خارجه گسیل می‌دارد اما علی‌وار آتش به دست زیاده خواهان و دزدان و چپاولگران کشور نمی‌گذارد!؟ این پذیرفته نیست که بگویند رهبر آگاه به امور نبوده که این خود هزاران بار بدتر از کل گناهان انجام گرفته است و نشان دهنده عدم کفایت. 

پاورقي: مردم شریف و صبور ایران چیزی نمی‌خواهند جز: عدالت، احترام‌ جهانی،‌ زندگی در آرامش اقتصادی، آرامش فرهنگی، آرامش اعصاب و روان و تنها فصل الخطاب بودن قانون. چراکه تمام فلاکت و مصیبت‌های وارده بر کشور و مردم از جانب حلقه بسته مسئولین همه فامیل بیکفایت، و بی‌قانون است. تنها نیاز ایران و ایرانیان خسته، قانون و اجرای قانون است، که البته افراد دارای قدرت و خواهان ثروت نفعی از قانون نمی‌برند، و وای بر آن روزی که ملت خسته خود بخواهند قانون‌گریزان و چپاولگران کاخ‌نشین را در اتومبیل‌های میلیاردی‌شان مجازات کنند.